:)


Ég fer á ljósanótt! Jay! Það hlaut að enda svona. En ég fer ekki á uppistandið, maður getur nottla ekki gert ALLT (akkuru getur maður ekki bara gert ALLT???) Ég er bara að vinna aukavaktir á fullu þangað til því ég þarf nottla að borga þetta. Að vísu var ég á deiti í kvöld sem gekk bara vel. Mjög casual og fínt eitthvað. Hmmm... ólíkt mér að gefa upp eitthvað svona hér á blogginu. Tjæja, aldrei að vita nema þig fáið að vita meira! ;)
..:: mags ::..

Fátt er svo með öllu illt...


...að ekki boði Ljósanótt. Það er ennþá vonarglæta fyrir niðurbrotinn mann. Ef ég er til í að punga út 10 þúsund kalli þá fæ ég örugglega einhvern til að vinna fyrir mig. Er með fégráðugan Pólverja í huga, spurning hvort maður tími þessu. Ef ég þekki mig rétt, sem ég tel mig gera, þá endar það með því að ég láti reyna á þetta. Fylgist spennt með hér á blogginu mínu.
..:: max ::..

Næsta helgi


Næstu helgi er rosalega mikið að gerast. Á föstudaginn er uppistand með Pablo Fransesco og það verða örugglega einhverjir íslenskir snillingar að hita upp, eflaust bara snilld. Fyrir þá sem ekki fara á það eru stórtónleikar í Keflavík þar sem Maus er aðal númerið. Á laugardeginum er ljósanótt, allir sem maður þekkir í heiminum niðrí bæ og frábær stemmning. Hafnargötufyllerí og ball í Stapa. Næsta helgi verður helgi sem maður mun eflaust minnast á næstu árin. Næstu helgi...

Næstu helgi verð ég að vinna. Næstu helgi er næturvakt hjá D-vaktinni. Næstu helgi verður það eina sem ég geri að vinna og sofa, jú og gráta. Ef ég hef tíma þá kíki ég kannski og hoppa niður af Berginu. Næstu helgi langar mig aldrei að minnast á aftur, sem er frekar erfitt því hún er ekki einu sinni liðin. Hún er að læðast aftan að mér smám saman, og ég hata hana. Ég er svekktasti maður í heiminum. Ekkert uppistand, engir tónleikar, engin ljósanótt, engin flugeldasýning, ekkert ball, ekkert fólk. Bara ömurleg vinna. Svekktari mann er erfitt að finna. Ef þið finnið hann, gerið honum þá greiða og bindið þá enda á þjáningar hans.

Ég á eflaust eftir að velta mér uppúr þessu alla vikuna, og ef ég skildi gleyma því í augnasekúntu, þá á ég góða vini sem eru alltaf til staðar og munu minna mig á það um leið. Ég er ekki að fara að gera neitt skemmtilegt næstu helgi. Alltaf gott að geta treyst á vini sína. Samúðarkveðjur eru þáðar með þökkum. Kaldhæðinn húmor er það ekki.

Mig langar að segja allir að taka þátt í nýrri könnun, en það ætla ég ekki að gera. Bara stelpur að taka þátt í nýrri könnun. Þetta ætti að verða áhugavert. Bannað að skrökva. Og ef einhver vill útskýra svarið sitt eitthvað nánar þá má nota komment kerfið í það.
..:: svekkti maðurinn ::..

Dansiball


Það var bara þrusuhelvítigaman á ballinu í gær. Alveg stappað af fólki, örugglega svona 600-700 manns, ég sem hélt að þeir ætluðu bara að selja 500 miða, þá er amk líft í Stapanum. En það var þá nottla bara meira af fólki til að hitta, og ég hitti alla örugglega átta sinnum. Var á fleygiferð til að hitta fólk, því það finnst mér skemmtilegast. Að vísu dansaði ég líka helling því það er gaman líka. Ég endurtók sem betur fer ekki leikinn á menningarnótt, því ég var bara rólegur í strumpameðalinu og er ekki einu sinni þunnur í dag. Ég er búinn að fá að vita hvað gerðist á mennningarnótt og sem betur fer þá man ég bara ekkert eftir því. En ég á góða vini sem björguðu lífi mínu, bókstaflega liggur mér við að segja því ég var kominn út af skemmtistað í miður góðu ástandi og hefði eflaust bara drepist þar hefðu þau ekki fundið mig. Úff, maður verður að passa sig á svona. Sem betur fer gerist þetta bara örsjaldan. Vonandi skemmtir þú þér vel í gær hver sem þú ert og hvað sem þú gerðir. Ég held ég skelli mér í sturtu núna, ekki veitir af.
..:: magchen in action ::..

Flýgur fiskisagan...


Híhí, þetta finnst mér fyndið. Nóttina eftir Foo Fighters kíkti ég á bloggið hjá henni Betu og sá að hún var að skrifa eitthvað um hann Jónsa í Í svörtum fötum. Þar sem ég hafði séð hann fyrr um kvöldið þá skrifaði ég í komment kerfið hjá henni að ég hafði séð hann stela bland í poka úr sjoppu í Hafnarfirði, sem mér sýndist einmitt hafa gerst fyrr um kvöldið. Ég hafði alls ekkert ætlað að tala um þetta sérstaklega en fyrst þetta hitti svona vel á þá ákvað ég að segja Betu hvað ég sá. Hún tók þetta auðvitað nærri sér enda er maðurinn í guðatölu hjá henni.

En kraftur kjaftasögunnar er greinilega meiri en ég gerði mér grein fyrir hér á þessu skeri okkar. Núna er Jónsi greinilega búinn að frétta þetta og skrifa svaka yfirlýsingu um hvað gerðist (sem fjallaði að vísu líka um að hann sé ekki hommi, ég held að hann þurfi að kaupa sér barnalæsingar á skápinn sinn því fólk er alltaf að rífa hann út úr skápnum án þess að hann fái neitt við ráðið, en þess má geta að ég hef enga trú á að hann sé hommi og talaði ekkert um það í umræddu kommenti). Yfirlýsinguna frá Jónsa má lesa í komment kerfinu mínu undir síðustu færslu, eða á síðunni hjá Betu. Jónsi skilaði greinilega blandinu aftur í hilluna áður en hann labbaði út, og biðst ég hér með formlega afsökunnar á að hafa þjófkennt hann. Hehe, ég er mest hissa á þessu sjálfur, að þetta hafi náð svona langt. Enn ein sönnun þess hvað Ísland er pínu-pínu-lítið.

Annars er næst á dagskránni hjá mér Sálarball í Stapa um helgina! Djöfull hefði það verið fyndið og toppað allt saman ef það hefði verið Jónsi með sveitina sína að spila um helgina. Ég hefði eflaust pikkað í hann og sagt honum að það hefði verið ég sem var að slúðra um hann á netinu. Kannski hefði hann orðið rosalega svekktur, það er erfitt að vera frægur á Íslandi.
..:: max in black ::..

Bloody fucking brilliant!


Það gátu nú allir sagt sér það sjálfir hvað það yrði gaman að sjá Foo Fighters í Höllinni, en samt trúir maður því varla eftirá hvað þetta var mikil snilld. Alveg frábærir tónleikar, og ef Dave Grohl stendur við orð sín og mætir hér árlega héðan í frá, þá læt ég mig sko ekki vanta.

Við vorum mættir snemma þannig að við þurftum að bíða svolítið til að fá að heyra fyrstu tóna kvöldsins sem voru frá Vínil. Allt í lagi svosem, en ég er ekkert að fíla þá alveg í botn. My Morning Jacket voru næstir og voru bara virkilega góðir. Ég bjóst svosem ekki við neinu enda aldrei heyrt neitt frá þeim, en nokkur laganna sem þeir tóku fannst mér bara mjög góð og á ég eflaust eftir að downloda einhverju með þeim áður en langt um líður. Fyndið að sjá söngvarann því hann var með rosalega mikið krullað hár og það hékk fyrir andlitinu á honum næstum allan tímann. Svolítið eins og að horfa á Chubaka (eða hvernig sem það er skrifað) syngja og spila á gítar.

Eftir dúk og disk var svo komið að aðalatriðinu, eða klukkan tíu (húsið opnaði sjö). Það er nú bara normið þannig að ég var ekkert hissa eða leiður á að bíða, það jók bara á spennuna. Dave Grohl steig á sviðið og ef hann hefði ekki þaggað niður í fagnaðarlátunum með því að byrja að tala þá held ég að lætin hefðu bara aldrei hætt. Hann sagði okkur hvað hann og hljómsveitin hans hefði verið að gera þessa tvo daga hér á Íslandi og lýsti yfir ánægju sinni með land og þjóð eins og flestir gera. Þeir höfðu étið á Stokkseyri og rambað þar í fylleríi sínu inná æfingarhúsnæðið hjá Nilfisk, ungri hljómsveit þaðan. Þeir fóru víst bara að djamma með þeim, Grohl á trommurnar og læti, og þeir urðu allir svo góðir vinir að Nilfisk spilaði eitt lag áður en Foo Fighters byrjuðu. Þvílíkur draumur örugglega fyrir þessa stráka maður. Maður gat ekki annað en öfundað þá því þetta er nottla algjör draumur. Fá að spila í troðfullri höllinni með eins dags fyrirvara og á undan ekki ómerkari sveit en Foo Fighters!

En svo byrjuðu þeir og tóku hvern hittarann á fætur öðrum þar til að maður var orðinn alveg mökk sveittur, reyndar var ekki þurr þráður á manni eftir svona tvö lög. Samt hoppaði maður eins og vitleysingur og öskraði með lögnum allan tímann eins og lög gera ráð fyrir. Engin smá stemmning allan tímann maður. Þetta voru alveg snilldar tónleikar. Áður en þeir hættu hélt Dave aðra ræðu sem fjallaði um að þeir hefðu fundið nýja uppáhalds landið sitt í heiminum og hann lagði líf sitt að veði um að þessi orð væru sönn, þannig að maður gat nú ekki annað en trúað honum. Hann lofaði líka að koma hingað árlega héðan í frá þannig að það verður ekki langt að bíða eftir álíka stemmningu í höllinni.

Og fyrir þá sem voru í stúkunni, þetta var ekki jafn slæmt og þetta leit út fyrir að vera. Svona á þetta að vera! Troðningur og hiti og læti allann tímann! Að vísu voru hrindingar í þessum rosalega troðning byrjaðar frekar snemma, löngu áður en Foo Fighters byrjuðu. Það var ástæðan fyrir því að ég nennti ekki að vera alveg fremst, en ég var á mjög fínum stað þar sem maður hafði passlega mikið pláss til þess að slamma og láta eins og fífl, en sá samt sviðið allan tímann. Ég sá hvað eftir annað að fólk var dregið upp úr þvögunni fremst og heyrði að það hefði liðið yfir einhverja. En vonandi beið enginn alvarlegan skaða af. Á tímabili var alveg manndrápshiti hjá okkur líka, en það var bara stemmning. Maður var farinn að festast við fólkið í kringum sig og svona. Skemmtileg aðferð til að skiptast á líkamsvessum við ókunnuga. Enda var það fyrsta sem ég gerði þegar ég kom heim að hoppa í sturtu.

Þetta kvöld sýnir það og sannar að ef það eru rokktónleikar í Höllinni þá er bara bannað að missa af því. Það er alltaf svo ótrúlega gaman og fólk talar alltaf um svona hluti heillengi eftirá þannig að maður verður bara svekktari eftir því sem á líður að hafa misst af einhverju svona. Ég þekki amk einn mann sem getur sagt ykkur allt um það, nefni engin nöfn. En núna er ég farinn að sofa langþráðum svefni, lappirnar á mér eru komnar í verkfall. Sem betur fer er ég að fara á næturvakt og fer því ekki að vinna fyrr en seinni partinn á morgun. Góða nótt.
..:: magchen ::..

Borðtennis


Mig langar í borðtennisborð. Ef þig langar að gefa mér svoleiðis eða veist um einhvern sem langar að losna við svoleiðis fyrir lítinn pening þá máttu alveg láta mig vita. Væri vel þegið. Ég fæ svona bakteríu í mig og bara verð að framkvæma! Er að spá í að hreinsa út úr bílskúrnum og spila þar borðtennis eins og brjálaður maður þar til ég losna við bakteríuna. Held að það taki samt nokkur ár. Um að gera að byrja strax! :)
..:: mag pong ::..

Draumfarir, fávitar og Fú fæters


Ég hef látið vita hérna á blogginu ef eitthvað mikið gengur á í draumaheimi mínum, og baráttu mína við að ná stjórn á draumum mínum. Um daginn var kjörið tækifæri fyrir mig til að taka í taumana og ráða atburðarásinni en ég var of heimskur til að sjá í gegnum þetta. Ég var á þjóðhátíð í eyjum og það var dagur. Ég man ekki með hverjum ég var en við vorum í sjoppu. Ég átti tíkall og fór í spilakassa. Mér tókst að vinna mig upp og endaði í þrjátíu og fimm þúsund kalli! Ég tók það út og var ekkert smá ánægður með alla þessa peninga. Ég sagði við fullt af fólki að mig væri búið að dreyma þetta svo oft (sem er satt) og loksins væri þetta að rætast! Þetta hlyti bara að vera í alvörunni, þetta var ekki fáránlega há summa, og það var allt svo raunverulegt.

Þarna hefði ég nottla átt að fatta að ég var ekki að vinna neinn pening í alvörunni og vaknaði stuttu seinna. Mætti halda að ég væri spilafíkill því mig dreymir stundum svona "stóri vinningurinn" drauma og það er alltaf spilakassi, aldrei lottó eða neitt svoleiðis. Þetta var í fyrsta skipti sem það var ekki einhver risa summa sem ég vann þannig að ég trúði þessu. Jæja, ég fatta þetta bara næst og læt eitthvað magnað gerast.

Beta er eitthvað að velta sér uppúr gagnrýni frá öðru fólki. Sem betur fer er ég ekki frægur því ég myndi ekki höndla of mikla gagnrýni á það sem ég er að gera. Fólk er nefnilega fáránlega cruel stundum. Fólk hefur verið að segja við mig að fara í djúpu laugina bara uppá flippið því maður er síngúl og vitlaus. Ég myndi svosem alveg meika að gera mig að fífli fyrir framan alþjóð ef ég vissi það ekki að það væru þúsundir manna að gagnrýna mig heima í stofu. Maður gerir þetta sjálfur, dæmir fólk alveg á stundinni, en maður myndi aldrei vilja vera dæmdur svona sjálfur nema maður sé eitthvað fullkominn, sem enginn er (en sumir virðast halda).

Þegar maður dæmir heima í stofu þá er það svo auðvelt því maður þarf ekki að hitta fólkið, og það er eins með netið. Málið er bara að á netinu þótt þú sért í hæfilegri fjarlægð þá heyrir fólkið samt gagnrýnina og tekur hana örugglega inná sig ef maður segir eitthvað slæmt. Auðvitað er það nottla tilgangurinn hjá sumum, að særa annað fólk, en það er eins og ég hef áður sagt, algjörlega tilgangslaust. Með því að drulla yfir aðra þá ertu ekki að upphefja sjálfa/n þig eins og svo margir halda heldur að nudda sjálfum þér uppúr skítnum í leiðinni. En það er eins með þetta og annað, þótt ég myndi prédika þetta í hundrað ár myndi enginn breytast. Þess vegna eru þetta næstum tilgangslausar vangaveltur. Það er sem ég segi, Botnleðja sagði það best, fólk er fífl.

En á morgun er það Foo Fighters! Það verður gaman. Hversu gaman kemur í ljós hér á blogginu annað kvöld. Þá sem eiga ekki miða hvet ég til að hringja í Skífuna á morgun og tjékka hvort þeir selji ekki ósóttar pantanir á morgun. Gæti hafa verið í dag eða bara ekkert yfir höfuð, en það sakar ekki að reyna. Þannig komst ég á Rammstein, og fólk er ennþá að tala um Rammstein tónleikana. Maður má bara ekki missa af svona viðburðum. Sjáumst í höllinni á morgun! :)
..:: foo maggi ::..

Rut fann illa kallinn aftur!


Þeir baggalúts menn eru alltaf góðir. Mér þykja samhverfurnar bestar. Prófaðu að lesa fyrirsögnina afturábak. Hvernig dettur þessum mönnum þetta í hug? Það er ég ekki alveg að fatta. Nema að setningar eins og Arafat sarð rök skörð Rastafara komi reglulega fyrir hjá þeim og þeir hafi bara allt í einu fattað að hún er alveg eins afturábak og áfram. Brilliant.
..:: max ::..

Anna K...


Maður þarf greinilega að heimsækja vef amazon.com oftar. Úff maður. Ég veit ekki hvað það er við þessa manneskju, en það er greinilega eitthvað. U guys know what I'm talkin' about. Ég er bara heima núna hálf veikur. Fór ekki í vinnuna, ætla ekki að gera sömu mistök og síðast. Þá varð ég smá veikur en "harkaði það bara af mér" og mætti til vinnu en varð bara veikar og veikari og var svo heillengi að ná þessu úr mér. Svona er þetta. Maður verður að reyna að læra af mistökum sínum þótt það gangi stundum frekar illa. En núna, píla!
..:: magchen ::..

Sumarfrí á enda...


Jæja krakkar mínir, núna er sumarfríið á enda og allir byrja í skólanum. Allir nema ég. Ég held áfram að vinna og vinna eins og hestur og skattarnir sem ég borga fara í að halda kennurunum ykkar við efnið og vonandi ykkur líka. Einhverjir hafa kvartað yfir bloggleysi undanfarinna vikna, jújú, fólkið vill fá bloggið sitt. Ég ákvað viljandi og óviljandi að taka mér smá frí, en til allrar hamingju er það búið. Ein af ástæðunum fyrir að ég tók mér pásu var að það vantaði einhvern ferskleika, og til þess að rífa hann upp þá hef ég breytt útliti síðunnar nokkuð. Gamla uppsetningin heldur sér að mestu en nýjir litir, nýtt nafn og nýr haus á síðuna setur vonandi örlítið nýjan brag á hana fyrir veturinn. Endilega segið mér hvað ykkur finnst um þetta í könnuninni hér til hægri. Þess má geta að metþáttaka var í síðustu könnun (líklega vegna þess að hún var uppi svo lengi) og í henni þóttust níu af fjörtíuogníu heita Jón. Af því dreg ég þá ályktun að 52.000 Íslendingar beri nafnið Jón. Þar sem helmingurinn er kvenkyns hlýtur því 36,5% íslenskra karlmanna að heita Jón. Það er nokkuð hátt hlutfall. Ég er að spá í að birta þessar niðurstöður í fjölmiðlum og sækja svo um vinnu hjá Gallup. Þeir myndu eflaust taka mér með opnum örmum.

Annars er ekkert mikið að frétta af mér. Ég fór eins og flest mannsbörn á Íslandi á menningarnótt og það var gaman. Ég týndi þó símanum mínum sem var ekkert gaman, hann var bara tveggja vikna gamall og getur því ekkert spjarað sig einn. Tvöhundruðogfimmtíu símanúmer missti ég þar líka og á eflaust ekki eftir að fá nema brot af þeim aftur. Tilgangslaust að svekkja sig á svona hlutum. Enda var þetta eflaust mér að kenna. Ég man nefnilega ekkert eftir miðnætti þessa nótt, og þá meina ég ekki neitt. Þeir sem geta veitt upplýsingar um hvað ég gerði þessa nótt mega hafa samband við lögregluna í Keflavík, eða bara skrifa hérna í shout-outið.

Ég ætla að reyna að vera duglegur að skrifa hérna hér eftir og um ókomna tíð, enda er fólk farið að byrja í skólanum og svona og þá fer netnotkun uppúr öllu valdi. Einhver verður að sefa múginn á þessum síðustu og verstu tímum. Góðar stundir.
..:: max ::..

Tvöfaldur vodki í Húsavíkurjógúrt...!


Hehe, já það var sko gaman í Eyjum. Fór á fimmtudagskvöld og kom heim á mánudagskvöldi. Bara gaman, fjögur fyllerí og hvert öðru betra. Sunnudagurinn toppaði allt og það var þá sem þessi undraverði drykkur var fundinn upp. Ekki undraverður að því leiti að hann hafi verið góður, en hann var drykkjarhæfur og það kom mikið á óvart. Ég drakk hann að minnsta kosti með bestu lyst og enginn ældi sem smakkaði. Þetta var bara snilld. Ég nenni ekki að koma með díteilaða ferðasögu því ég nenni ekki að skrifa hana í fyrsta lagi og það nennir enginn (eða teljandi á einum fingri hægri handar) nennir að lesa svo langa færslu. Kem kannski samt með einhverjar djúsí sögur inná milli í komandi færslum. Er styttra og oftar annars ekki að virka vel í ykkur lesendur mínir báðir? Ég held það bara. :)
..:: max ::..

Eyjar eyjar eyjar eyjar eyjar EYJAR!!!!!


Ég er að fara til Eyja! Jibbí! Þið fáið eflaust einhverjar sögur úr Eyjum, en veit ekki hversu ítarlegan pistil ég nenni að skrifa. Þetta verður ekkert nema gaman held ég, spáð fínu veðri og svona. Vonandi kemst rellan þarna á milli, mér er sagt að það taki 6 mínútur að fljúga frá Bakka. Kannski 7 ef maður reiknar með öllum bjórnum. Vonandi verður flugstjórinn ekki kominn í Eyjafílinginn, það gæti endað illa. Skemmtið ykkur vel um helgina hvað sem þið eruð að fara að gera! Við heyrumst eftir helgi! :D
..:: magchen ::..

Zup?


Ég held að það hafi aldrei liðið jafn langur tími milli færsla (færslna!?) hjá mér nema ég hafi farið útúr bænum. Ég er búinn að vera að vinna og sofa. Lítið meira. Jæja, ég lýg því nú alveg, en það sem ég hef gert þar á milli er nú ekki frásögu færandi. Og því hef ég ekki fært ykkur frásögur af því. En nú styttist í eyjar og ég er farinn að hlakka verulega til. Held að þessi helgi verði ekkert nema snilld! Sama hvernig veðrið verður, þetta verður geggjað gaman. Ég er að fara með svo mikið af skemmtilegu fólki að þetta bara getur ekki klikkað! Og við ætlum að reyna að slá upp heljarinnar tjaldbúðum saman þannig að maður missi nú ekki af fólkinu, því ef allir eru á víð og dreif, þá er allt eins víst að maður hitti suma bara ekkert alla helgina. Það eru rosalega margir sem ég þekki að fara til eyja, en hvað ert þú að fara að gera? Allir sem lesa þetta verða að skrifa og segja hvað þeir ætla að gera um helgina! Algjört möst! :)
..:: magchen ::..

Learn to fly


Ég á miða á Fú Fæters. Við fórum fjórir saman á föstudagsmorguninn og biðum í ca tvo klukkutíma eftir miðum. Hugsunin var svona, æi ég hef ekkert betra að gera þannig að just in case... Og það var líka staðreyndin að það var uppselt á fjórum tímum. Helvíti vorum við sáttir við að hafa farið þegar við féttum það, en ekki jafn sáttir við að hafa ekki keypt fleiri miða. Ekki bara til að selja á okurverði þeim sem misstu af miðasöluni, heldur fyrir vini okkar sem voru ekki svo heppnir að ná að redda sér miða. Jæja, það skiptir nú ekki máli héðan af, kannski verða haldnir aukatónleikar, hver veit?

Ég sá flottasta bíl í heimi í gær. McLaren Benzinn (SLR McLaren) sem var verið að nota í að taka upp auglýsingu uppá jökli var að fara aftur út í gær með flugi. Ég var að vinna og við fengum að taka af honum silki ábreiðuna og opna bílinn og skoða hann hátt og lágt. Og vá hvað þessi bíll er fallegur! Maður slefaði alveg yfir þessu, ótrúlegt að bíll geti látið manni líða svona. Það bættist nottla við að það má enginn sjá hann og einhverjir ljósmyndarar voru búnir að liggja í leyni til að ná myndum af honum. Við fengum að sjá inní hann og skoða hann allan og snerta. Úff... mig langar í þennan bíl. Það komu tveir bílar til landsins, svartur og silfurgrár, og þetta var sá svarti sem ég sá. Það er smá munur á þeim fyrir utan litinn, og þessi svarti verður ekki einu sinni framleiddur. Það er bara svona concept car, sá einni í heiminum, handsmíðaður frá grunni. Hinn mun kosta svona 30 milljónir í Þýskalandi, sem væri svona 50 milljónir hingað til lands. Hann á að koma út einhverntíman í haust. Þessi silfurgrái fer út á föstudaginn. Sjúklega flottur bíll. Ég gat ekki hætt að snerta hann, hann var meira að segja ýkt flottur þegar ábreiðan var yfir honum! Það munaði litlu að afturendinn rækist í flugvélina þegar við vorum að setja hann inn, og ég stökk til og ýtti honum frá. Hann hefði eflaust ekki farið alla leið og rekist í, en samt, ég hefði verið til í að fórna mér bara fyrir þennan bíl. Pæliðíðí! Og ég er ekki einu sinni bíladellukall. Núna langar mig bara í þennan bíl. Það er slatti af fólki sem á eftir að gefa mér ammælisgjöf... ætli þau geti ekki bara slegið saman?
..:: max ::..

Bús-í-tað


Það hefur vart farið framhjá glöggum lesendum þessa forláta bloggs að oft er eftirvænting mikil á þessum bænum þegar styttist í skemmtilegan atburð. Slíkt ku minnka ánægjuna af téðum atburð sé mark tekið á nokkrum fjölda fólks sem heldur þessu statt og stöðugt fram og yppir því öxlum og vill ekki viðurkenna að litlu fiðrildin í maganum stafi af neinu nema vondum hægðum þegar tilhlökkun segir til sín. Þessar Gróusögur afsannaði ég endanlega, þó ekki væri nema fyrir undirrituðum, um þessa helgi.

Ég var búinn að hlakka mikið til þessarar bústaðarferðar enda er gaman að halda uppá afmælið sitt með bestu vinum sínum og bústaðarferðir hafa hingað til ekki verið neitt annað en mjög skemmtilegar. Ferðin stóð líka algjörlega undir þessum væntingum og vel það. Þetta var alveg æðislega gaman. Hreinasta snilld jafnvel. Ég, Kristinn og Biggi (nenni ekki að nota dulnefni í þessari færslu, veit ekki af hverju) lögðum af stað um miðjan föstudaginn og stöldruðum við nokkra stund í Reykjavík þar sem við löbbuðum Laugarveginn í æðislegu veðri og skoðuðum ljósmyndasýninguna niðrí bæ, sem er ekkert smá flott. Við náðum að vísu bara að skoða tæplega helminginn þannig að maður á eflaust eftir að kíkja þarna aftur. Síðan komum við okkur uppí bústað eftir að hafa þrætt hverja einustu búllu á Selfossi í leit að ísmolum, því þótt ég hafi lagt mér til munns ólgandi heitan Tuborg (og það tvo) í algjöru hallæri á Hróarskeldu, þá komst ég ekki upp á bragðið með það. Það hefði verið auðveldara að finna Íslending á Laugarveginum heldur en að finna svo mikið sem einn falan ísmola á Selfossi í þessu über góða veðri sem var á föstudaginn. Þannig að við létum okkur nægja ískalt kranavatn til að kæla bjórinn og tókst það ágætlega. Fólkið fór fljótlega að mæta á svæðið og við chilluðum í sólinni, sötrandi, maulandi og spjallandi. Dormandi.

Seinna á föstudagskvöldinu rölti sirka helmingurinn af gestunum (fimm eða sex strákar) niður að vatni til að busla smá. Vatnið var nottla skítkalt, en það var svo grunnt að við komumst útí mitt vatn (og það er ekkert lítið) og þó náði vatnið bara uppað hnjám! Auðvitað lentum við svo í slag og menn duttu í ískalt vatnið hvað eftir annað. Skemmtilegast var þó á leiðinni uppúr því ef maður hljóp eins hratt og maður gat uppúr var alveg eins og maður væri að hlaupa ofan á vatninu, bæði fyrir þann sem á horfði og þann sem hljóp! Það var ekkert smá gaman og fyndið og mikið var blótað að Pamela væri ekki með í för (Pamela er myndbandsupptökuvél fyrir þá sem ekki þekkja til). Svo var farið í pottinn í bústaðnum og bara djammað fram eftir nóttu. Mjög gaman allt saman.

Þegar við vöknuðum á laugardeginum var veðrið lítið síðra þótt ekki sæist til sólar alveg strax. Þrír sváfu uppi á þaki í góða veðrinu og lofuðu mjög þá reynslu því veðrið var svo rosalega gott. Ég sé eftir því að hafa ekki prófað það. Við fórum aftur niður á strönd, í þetta skiptið á annan og mun flottari stað hjá vatninu og við lékum okkur heillengi útí vatninu við það að kasta á milli okkar bolta og ærlsast bara. Það var miklu skemmtilegra en það hljómar, veðrið var geggjað og allt eitthvað svo skemmtilegt bara. Einn inniskór ákvað að leggja sjó undir skó (ekki land undir fót semsagt) og týndist útí vatni. Ég mæli ekki með því að ganga langar vegalengdir, berfættur á einum eða fleiri fótum á rauðamöl. Það er ekki gott, og sérstaklega af því að ég var kominn meira en hálfa leið þegar ég fattaði að láta einhvern lána mér sokk. Dagurinn var alveg frábær, mikið legið í sólbaði, aðallega uppá þaki, og segir eldrauður líkami minn allt sem segja þarf um gæði veðursins og heimsku eiganda líkamans, því sólaráburður var með í för en ekki nýttur sem skildi. Alltaf gott að vera gáfaður eftirá, og líka fyrirfram í þetta skiptið, en bara ekki meðan leikurinn stendur sem hæst.

Smá umskipti voru þetta kvöld. Gestir fóru og aðrir bættust við, en sumra var saknað sem ekki komust. Auðvitað var kíkt aftur í pottinn, mikið spjallað og hlustað á tónlist og spilað á gítar og sungið. Hráefni hafði verið keypti um daginn á Selfossi til að útbúa bongu sem var og gert, hlaut hún hið virðulega nafn Drullusokkur. Drullusokkur verður eflaust vel nýttur á komandi Þjóðhátið, en ekki var hann mikið notaður þarna, og í helming þeirra skipta sem hann fékk að spreyta sig fékk pallurinn bróðurpartinn af bjórnum en ekki eigandi hans sem horfði á eftir áfenginu renna niður um glufurnar. Ég er ekki frá því að potturinn (sem ekki hefur enn hlotið nafn að mér vitandi) hafi líka fengið einn bjór. Var það ekki gæðum Drullusokksins að kenna, því þau voru fín, heldur vankunnáttu þeirra sem léku um hann höndum. Úr þessu kunnáttuleysi verður bætt á komandi Þjóðhátið, því það er mjög skemmtilegt að verða kenndur án þess að þurfa að drekka, bara láta áfengið renna ljúflega niður í maga á örfáum sekúntum í hvert skipti. Þó bera að varast ofnotkun eins og heitan eldinn, bitur reynsla kennir manni það (vonandi).

Tónlist skipaði stóran sess í þessari ferð, bæði læv og úr hinu snilldar hljóðkerfi sem sett var upp á staðnum. Þar var efst á öllum vinsældarlistum lag úr þeirri frábæru mynd Donnie Darko (sem ef þú ert ekki búin/n að sjá ættir að gera það hið snarasta) og heitir lagið Mad World. Frábært lag og þú ættir að downloda því ólöglega af netinu um leið og þú ert búin/n að lesa þessa færslu (sem fera að styttast í annan endann).

Sunnudagurinn fór svo í afslöppun, pott, og mikla og langdregna tiltekt og þrif, sem stafaði af þreytu ferðalanganna. Það fylgir þó alltaf og þegar allir taka til hendinni er það ekki svo mikið verk. Helst að skilja allt eftir hreinna en það var þegar maður kom, bara svona til að þakka fyrir sig. American Style var svo heimsóttur af okkur þremur bílfélugunum sem ég minntist á í upphafi. Arnaldur Svakanaggi var svo skoðaður í Terminator III, og er sú mynd bara mjög góð. Betri en ég bjóst við og þó hafði ég miklar væntingar. Best að lýsa því þannig að hún er betri en Matrix 2 að mörgu leyti, en þó ekki öllu. Og vá hvað stelpan sem leikur vélmennið er flott! Úff, og hún er bara tuttugu og þriggja ára. Ætli maður eigi sjéns? Ég myndi líklegast vera of hræddur við hana, því að í tvo tíma í kvöld þá trúði litla hjartað mitt því að hún væri vélmenni. Ölluheldur vélkvendi. En nú tekur við vinna, en það er einungis ein og hálf vika í Eyjar 2003. Það verður gaman. Þetta sumar verður bara betra og betra. Vonandi höfðuð þið það gott í blíðunni. Góðar stundir.
..:: magchen, 21, and still going strong ::..

Old


Jæja, þá er maður formlega orðinn hundgamall. Tuttugu og eins árs gamall ef við viljum fara útí smáatriði. Þetta er svosem ekkert merkilegt afmæli, það gerist ekkert nema maður getur ekki lengur sagt að maður sé tvítugur sem var frekar hentugt. Fínt að vera tvítugur. En Tuttugu OG EINS árs, þá er maður nú bara kominn með aðra löppina í gröfina sko. Nei ég segi svona, ég er nú ekki alveg svona svartsýnn. Ég fékk bara eina afmælisgjöf, og hún var frá frænda mínum. Hinir sem samkvæmt lögum er skylda að gefa mér gjöf segjast allir ætla að gera það seinna. Isss segi ég nú bara. En ég var ánægður með einu gjöfina sem ég fékk. Það var tjald! Lítið tveggja manna kúlutjald, fínt fyrir þjóðhátíð. Svolítið skot á mig að vísu, ég hef ekki verið heppinn með tjöld á þessu ári en það er önnur saga. Sú saga tengist bústaðnum sem ég er að fara í um helgina. Það er sko alvöru afmælisveislan mín, fullt af vinum mínum útí sveit í bústað á frábærum stað með heitum pott, heila helgi. Bara djammað og djúsað og slappað af þess á milli í góða veðrinu sem er búið að lofa mér að verði um helgina. Úff hvað það verður gaman.

Spurning hvort maður fari ekki á föstudaginn fyrir bústað og kaupi sér miða á Fú Fæters. Ég er nú ekkert mikill fan, en lögin þeirra sem hafa komist í einhverja spilun eru amk skemmtileg þannig að ég held maður verði ekkert svikinn af þessu. Vonandi þarf maður bara ekki að bíða allt of lengi í biðröð því það gæti orðið svolítið leiðigjarnt. Kemur allt í ljós. Ég ætla ekkert að lofa uppí ermina á mér hvenær ég pósta næst, ég veit að það hefur minnkað verulega hjá mér að blogga og kenni ég sumrinu um. Þá eru líka færri á netinu og þar af leiðandi minni umferð um síðuna mína. Þó eru alltaf einhverjir sem nenna að skoða og er það besta mál. Ég skrifa meir þegar eitthvað skemmtilegt gerist, í síðasta lagi eftir bústaðarhelgina. Og að lokum vill ég óska djammara.is krúinu til hamingju með nýju síðuna. Endilega tjékkið á því. Ég átti hugmyndina af því að það sé hægt að skrifa sjálfur texta undir hverja mynd og neita ég að nokkur annar hafi átt þar hlut að máli. Gaman að það sé tekið mark á manni endrum og eins. Meira síðar.
..:: max ::..

Ammæli


Ég er kominn á næturvaktir í vinnunni. Það þýðir að ég byrja að vinna klukkan hálf sex á daginn og vinn til hálf sex á morgnanna aðra hverja vinnutörn. Þetta er orðið svolítið flókið þannig að það er eiginlega ómögulegt fyrir aðra að vita hvort ég er í vinnunni eða ekki. Ég er samt búinn að redda öllu í sambandi við verslunarmannahelgi, það er allt klappað og klárt. Við fljúgum sex saman á fimmtudagskvöldinu til Eyja frá Bakka. Eina vandamálið er að koma sér á Bakka. Hmmm... jæja, það er seinni tíma vandamál.

Núna er vinnuhelgi hjá mér og það er næturvakt í ofanálag. En næsta helgi verður svakaleg. Ég á nebbla ammæli á miðvikudaginn (blóm vinsamlegast afþökkuð en stórir pakkar þáðir með þökkum) og næstu helgi verður haldið uppá það með pompi og prakt! Ég mun þó ekki halda partý þannig að það þýðir ekkert að mæta heim til mín og ætla að snýkja af mér bollu eða bjór. Nei nei nei, það virkar ekki svoleiðis í ár. Í ár verða bara örfáir sem fá að njóta góðmennsku minnar og gjafmildi. Hvað ætti ég að gefa mikið upp á þessari stundu... mmm... áfengi... sveit... heitur pottur... ég held að þetta sé nóg að sinni. Djöfull verður gaman. :)
..:: magchen, it's your birthday ::..

Love is in the air...


En ekki fyrir mig samt. Mér finnst ég samt alltaf verða var við ást útum allt og það getur verið svolítið pirrandi. En samt ekki. Gott að vita að það eru ekki allir jafn óheppnir og ég. Vá hvað ég hljóma eins og gamall bitur piparsveinn, en það er ekki tilgangur þessarar færslu. Mig langaði að tala um fólk sem ég sá á Hróarskeldu. Ekki bara fólk almennt, heldur tvær manneskjur sem ég sá þegar ég var að horfa á Massive Attack spila lög sín í Arena tjaldinu. Mér fannst þeir ekkert sérstakir og horfði því mikið á fólkið í kringum mig, og bara rétt fyrir framan mig var par. Hann var hvítur, með skegg, í stuttbuxum, kannski svona þrítugur. Hún var aðeins dekkri á hörund, leit út fyrir að vera frönsk eða eitthvað, aðeins eldri en hann en ekki mikið. Hún var voða lítil og hann virkaði stór miðað við hana þótt hann hafi bara verið svona meðalmaður.

Það skiptir svosem ekki máli hvernig þau litu út, ég var bara að segja frá því til að benda á hversu ólík þau voru. Þau litu út fyrir að vera frá sitthvoru landinu og sitthvorri menningunni. Þau gætu þess vegna bæði hafa verið dönsk, ég minnist ekki að hafa heyrt í þeim tala þannig að ég veit það ekki. Mest allan tímann stóð hún þétt uppað honum og snéri að honum og horfði upp á andlit hans og brosti. Ég hef aldrei séð jafn mikla ást skína úr augum og andliti einnar manneskju áður. Augun hennar tindruðu og hún brosti og var svo hamingjusöm í faðmi hans að ég bara gat ekki hætt að horfa á þau. Þau voru alein í heiminum, horfðu bara á hvort annað og kysstust stundum. Þau voru svo ástfangin að það var æðislegt.

Ég veit ekki hvort þau kynntust þarna um daginn eða höfðu þekkst allt sitt líf. Ég giska á eitthvað þar á milli, frekar nýlegt par sem fór saman á Hróarskeldu, en hefðu getað verið hvar sem er, bara ef þau væru saman þá væru þau jafn hamingjusöm. Myndin af andliti hennar er alveg gróin í huga mér. Kannski náði ég ekki að lýsa þessu alveg nógu vel, en mér fannst alveg frábært að sjá þau saman og langaði að reyna að deila því með ykkur. Mig langar í svona.

Þið getið alveg búist við fleiri sögum af Hróarskeldu fljótlega, so stay tuned! Og á morgun fæ ég myndirnar sem ég tók (og sem ég eyddi morð fjár í að framkalla) og það er aldrei að vita nema ég nenni að skanna eitthvað af þeim og setja á netið ef þær eru flottar, en þetta voru einnota myndavélar svo það gæti brugðið til beggja vona. Vonum það bezta.
..:: max ::..

Stelpumál á Hróarskeldu


Í fyrrinótt dreymdi mig að ég væri á Hróarskeldu 2004, semsagt það var liðið ár og ég var mættur aftur á svæðið. Það var eitthvað búið að breyta svæðinu og ég held ég hafi verið að leita að strákunum. En svo fór ég að hugsa, bíddu það er ekkert svo langt síðan ég var úti, það er ekki sjens að það sé liðið heilt ár! Mig bara hlýtur að vera að dreyma. En í stað þess að vakna þá ákvað ég að nýta tímann og læra inná nýja skipulagið fyrst ég var nú einu sinni mættur þarna og ætla að fara að ári. Svona getur maður verið skrítinn. Ég vissi að mig væri að dreyma en fattaði samt ekki að mig gat ekki mögulega verið að dreyma svæðið eins og það verður á næsta ári! Eða hvað...

Ég fékk símhringingu í dag. Það var æstur aðdáandi bloggsins míns sem heimtaði framhald af Hróarskeldusögunni (ok ég ýki smá, en símtalið átti sér stað). Ætli ég tali ekki bara um stelpumálin núna. Ef þú þekkir mig eitthvað þá býstu eflaust við því að þau hafi verið algjörlega misheppnuð. Og það er alveg laukrétt. Ég er farinn að halda að það vaki yfir mér illur andi sem lokar algjörlega á alla sigra í þeim málunum. Allavega. Áður en hátíðin sjálf byrjaði, ég held það hafi verið á miðvikudeginum, þá kynntumst ég og Stony nokkrum dönskum stelpum. Við röltum með þeim um svæðið og spjölluðum við þær og kíktum með þeim í eitthvað tjaldbúðapartý hjá dönsku fólki sem þær þekktu. Ég varð soldið skotinn í einni þeirra, köllum hana bara Louise, því hún heitir það. Louise var voða sæt og saklaus stelpa eitthvað en mjög skemmtileg og var alveg að fíla mig líka. Ég held amk að það hafi ekki verið bara í hausnum á mér (þótt ég hafi verið búinn með nokkra bjóra). En auðvitað um leið og ég var farinn að fíla hana þá segir hún (eða vinkona hennar) mér að hún eigi kærasta! Go figure! Auðvitað, hlaut að vera. Hann var ekki á svæðinu, og þrátt fyrir tilraunir mínar til að sannfæra hana um að hann væri ekki nógu góður fyrir hana (ekki mjög göfugmannslegt kannski, en bjórarnir áðurnefndu voru farnir að segja til sín) þá fékkst hún ekki einu sinni til að kyssa mig. Og ég hitti hina dönsku Louise ekki aftur.

Á laugardagskvöldinu þegar ég og Stony vorum búnir að hitta slatta af nýjum vinum frá Keflavík og sátum fyrir utan eitthvað tónleikatjald, þá sá ég þessa líka sætu stelpu sem hljóp um og safnaði glösum. Ég ætti kannski að minnast á að maður fékk 1 kr. danska fyrir hvert plastbjórglas sem maður skilaði inn (12 kr. ísl) þannig að maður var ekki lengi að komast upp í ágætis summu. Ég gerði þetta tildæmis eitt kvöldið og drakk frítt það kvöld en nennti þessu svo ekki lengur. En það voru margir sem gerðu þetta að ganni sínu og hún var ein af þeim. Við vorum með nokkur bjórglös þarna þannig að ég safnaði þeim saman og hljóp til hennar til að gefa henni. Rómantískt finnst ykkur ekki? Ég fór svo auðvitað að tala við hana og þá kom í ljós að hún var jafnaldri minn, lítil sæt norsk stelpa sem heitir Kamilla. Ég bauðst auðvitað til að hjálpa henni að safna fleiri glösum og við röltum saman um stórt svæði og spjölluðum saman þangað til að hún fann vini sína. Þau ætluðu svo að fara að sjá Blur og buðu mér að koma með sem ég þáði auðvitað. Ég hékk með þeim í svolítinn tíma, örugglega tæpa tvo klukkutíma og það var bara gaman. Ekki sáum við mikið af Blur en það var allt í lagi. Laugardagurinn var hvort sem er slakasti dagurinn tónleikalega séð. En þegar Kamilla var orðin of full (hún keypti sér líka bjór fyrir peningin af glösunum eins og ég hafði gert) fór hún og ældi. Þá var maður ekki alveg jafn spenntur en hélt að hún myndi kannski jafna sig og verða ekki jafn full eftir það. En þegar hún kom til baka varð allt eins og þegar konan stakk lyklinum í litla boxið í Mulholland Drive. Það varð allt stórfurðulegt og meikaði ekkert sens! Hún misskildi eitthvað sem ég sagði og vinkona hennar var ekkert að fíla mig og þær fóru bara að bulla eitthvað og ég var að reyna að útskýra sjálfan mig en hún henti húfunni minni burtu og var bara fúl! Og þegar ég fór að leita að húfunni dró vinkona hennar hana í burtu! Hún kallaði á mig að koma líka (sem ég skil ekki heldur) en ég ákvað að mig langaði meira að finna húfuna mína aftur því þetta var hvort eð er dauðadæmt eftir þetta kjaftæði. Og ég sá þau aldrei aftur. En húfuna fann ég eftir dúk og disk. Úff hvað ég er alltaf heppinn. Eeeeeða þannig.

Síðasta kvöldið var svo stelpa sem ég var alveg að fíla. Hún var líka frá Noregi og talaði ensku með breskum hreim. Með geggjað hár, eldrauða dreadlocks og var mjög skemmtileg og gáfuð stelpa. En það var einhver gaur að dandalast í kringum hana þannig að ég kom mér í burtu. Hún var samt alveg að fíla mig og ég veit það, en ég vissi að þetta yrði hvort sem er alveg jafn dauðadæmt og allt hitt. Djöfullinn að vera svona óheppinn alltaf. Og í hvert einasta skipti sem eitthvað svona kemur fyrir mig (og það er ekki sjaldan) þá fer ég að efast um sjálfan mig og það er verst af öllu. Maybe it's me. Maybe it's me...
..:: just me ::..