Maggi goes down

Ef það er eitt orð sem lýsir skapi mínu núna þá er það orðið úff. Veit ekki alveg af hverju. Ég er voðalega upp og niður þessa dagana bæði í orku og atgervi. Atgervi er gott orð. Allir hafa sitt atgervi. Allir eru gervi. Enginn er alvöru. Ég horfði á Igby Goes Down í kvöld með strákunum og mér fannst hún frábær. Skoðun mín er örugglega að hluta til komin af því að ég elska Catcher in the Rye og þessi mynd er ótrúlega lík þeirri bók. Aðalkarakterinn, Igby, er skuggalega líkur Holden Caulfield sem er aðalpersónan í Catchernum. Ég elska svona persónur. Svona rebellious þrælgáfaða uppastráka sem gera allt til að brjóta reglurnar en eru samt góðu strákarnir. Ég held að það sé af því að mig langar að vera svoleiðis. Mig langar að vera róttækur og hafa eitthvað til að rísa gegn. Uppeldið mitt er bara ekki þannig. Það er of gott, eða ætti ég frekar að segja of mellow? Vá hvað ég hata að vera mellow. Ef ég væri litur þá væri ég ekki rauður eins og hárið á mér. Ég væri beige. Rjómahvítur, eða hvað sem hann heitir. Ég þoli ekki að lesa blogg hjá fólki sem er miklu gáfaðara en ég. Ég öfunda fólk sem er miklu gáfaðara en ég. Ef fólk á rosalega mikinn pening þá hugsa ég bara hey, flott hjá þér, vonandi geturu keypt þér hamingju, en ég get verið öfundsjúkur útí fólk sem er (eða virðist amk vera, því hvað veit ég) gáfaðara en ég. Og/eða hamingjusamara ef útí það er farið. Og það er ekki að hjálpa til að ég er í starfi þar sem greindavísitala mín lækkar töluvert á hverjum einasta degi. Ekki gott. Ég þarf að fara að drífa mig í skóla og nota heilann eitthvað. Hann er farinn að leggjast í dvala. Ég verð að passa mig að liðka hann reglulega. Af hverju les ég ekki fleiri bækur? Mig langar að vera víðlesinn og vita mikið, en af einhverjum ástæðum fæ ég sjálfan mig ekki til að mynda einhverja ástríðu gagnvart bókum. Enda kannski ekki skrítið, maður myndar ekki ástríðu á einhverju innra með sjálfum sér er það? Ef þú varst eitthvað að spá í það þá er ástæða fyrir því að ég gerði engin greinaskil í þessari færslu (og ekkert samhengi í textann ef útí það er farið) og hún er sú að ég ætlaðist svosem ekkert til að fólk myndi nenna að lesa þetta. Þetta er svona breinstorm færsla sem leyfir mér að fá smá útrás. En það virkaði bara ekkert í þetta skiptið. Og það sem meira er að þetta var svo mikið breinstorm að ég þurfti að stoppa í eitt skiptið og tjékka í réttritunarorðabók hvernig ætti að skrifa eitt orðið í færslunni! (segi ekki hvaða orð.) Ef það segir ekki bara allt sem segja þarf um málefnið sem ég var að viðra. a) ég er að verða heimskari með hverjum degi. og b) ég er að berjast gegn þeirri þróun með því að senda þó frá mér þokkalega gáfulegan texta. Held ég hafi þó hent frá mér þeim möguleika með því einu að byrja að blogga í því ástandi sem ég er í. Linsurnar eru ekkert á því að það sé eitthvað góð hugmynd að vera að opna augun aftur þegar ég blikka. Þannig að ég þarf að berjast við þær og slíta augnlokin laus til að sjá eitthvað framfyrir mig. Og það sem ég sé er beige tölvuskjárinn. Ef líf mitt er ekki bara einn stór kaldhæðnislegur brandari hjá einhverjum guði (Exphylius, god of the nerds) þá veit ég ekki hvað. Það eru sex vikur í heimsreisu. Sex vikur! Ég gæti lent í því að blikka augunum og þá skellur þetta allt saman á! Sjúff, ég veit ekkert hvað ég er að fara útí. Ég held að þetta verði miklu meira ævintýri en ég og Biggi gerum okkur grein fyrir. Er hægt að halda það? Er ég ekki búinn að eyðileggja setninguna með því að segja hana? Nú er ég kominn í hringi. Þannig að ég er að spá í að hringa mig ofan í rúmið mitt eins og köttur með 1984 eftir George Orwell og reyna í fimmta skiptið að koma mér almennilega inní hana. (eftir að ég er búinn að slíta úr mér helvítis linsurnar auðvitað.) Einhvernveginn efast ég þó um að ég nenni að fara að lesa. Og þó, aldrei að segja aldrei. (önnur setning sem maður eyðileggur með því að segja hana.) Vonandi helst boðskapurinn í næstu setningu þótt ég segi hana. Góðar stundir. Jess!
Maggi.

Saturday night and I ain't got nobody...!

Leiðinlegt að þurfa að vinna í fyrramálið. Leiðinlegara er þó að eiga nörda vini sem þurfa að spila roleplay leiki á laugardagskvöldum á meðan mér leiðist mest í heimi! Úff. Pæliði íði. Sjénsinn að ég nenni að spila með þeim. Þannig að ég hef semsagt engann til að láta leiðast með mér og því verð ég að gera það í einrúmi. Sem er miklu leiðinlegra! Dem. Erfitt líf. Nenni ekki að segja neitt meira. Það yrði eflaust líka bara leiðinlegt.
Maggi.

Single crowd

Lag dagsins: Alone In Kyoto úr hinni yndislegu kvikmynd Lost in Translation. Hljómsveitin Air flytur.

Maggi.

Helvítis hrós

Já gaman frá því að segja að ég fékk soldið mikið hrós í gær. Eða það fannst mér í það minnsta. Ég fór nefnilega um kvöldið til að kaupa mér ís því ég er svoddan ískall. Það var gömul kona sem afgreiddi mig í bílalúgunni á Ný-Ung og ég sagði henni hvað ég vildi og keyrði svo áfram að næstu lúgu. Þar var ung og sæt stelpa sem spurði mig hvort hún gæti aðstoðað. Ég sagði að það væri verið að aðstoða mig og þá sagði hún "Helvítis!" og fór að afgreiða næsta bíl. Þetta fannst mér skrítnasta hrós sem ég hef fengið. Sem sagt, orðið helvítis getur líka verið hrós. :)

Og já, ég sá myndina American Splendor í kvöld í H-skólabíói. Hún er mjög skemmtileg og öðruvísi. Mæli með henni fyrir áhugamenn um kvikmyndir, góðan leik, frumlegheit, myndasögur, raunasögur, raunsæi eða hversdagsleikann, en það fíla hana örugglega ekki allir.
Maggi.

Smá

Úbs ég gleymdi að skrifa um myndina í gær. Já ég sá 50 First Dates í gær og hún var skemmtileg. Sá In The Cut í dag og hún var góð og mér finnst hún vanmetin því ég hafði heyrt misgóða hluti um hana. Þessi færsla verður ekkert mikið lengri. Bara smá.
Maggi.

Vó, hvað ætli gerist næst í Survivor?

The clock rings. Tick. It's Monday... again. Já góðir hálsar, áhugaverð helgi að baki vægast sagt. Á föstudaginn skellti ég mér í sumarbústað með nokkrum vinum og vinkonum og eyddi þar helginni. Þetta var nú ekki fjölmennt, enda lítill (en æðislegur) bústaður. Þetta var bara þrusu gaman, mikið hlegið og allir skemmtu sér mjög vel að venju leyfi ég mér að fullyrða. Ég hef nefnilega verið iðinn við kolann þegar kemur að því að skipuleggja bústaðaferðir enda eru þær alltaf frábær skemmtun. Við tókum alveg ótrúlega mikið af myndum, margar skemmtilegar, aðrar miður skemmtilegar. :) Myndavélin gengdi nefnilega stóru hlutverki um helgina og potturinn líka (og sturtan ef útí það er farið). :þ Ég held ég fari samt ekkert útí nánari lýsingar af virðingu við alla sem áttu hlut að máli.

Svo kíkti ég til Jómba í gærkvöldi og horfði á Óskarinn með honum og Bigga. Gaman að því, ótrúlegt afrek hjá LOTR auðvitað, og Sofia Coppola fékk verðlaun sem ég var líka ánægður með. Það sem ég var mest fúll með var að City of God fékk engin verðlaun, því hún er meistaraverk. Hvernig stendur á því að það er alveg hægt að líta framhjá þessari mynd þegar hún fær langbestu einkunn á virtasta kvikmyndamiðli á netinu (IMDB.com) af þeim myndum sem komu út á árinu? (fyrir utan Return of the King auðvitað). Þessi mynd er æðisleg og ef þú ert ekki búin/n að sjá hana þá áttu að drífa þig í því strax!

Hátíðin var nottla mjög löng og það endaði með því að ég horfði á hana alla og hljóp svo út þegar síðustu verðlaunin voru afhent til að ná rútunni í vinnuna. Gaman að því, og ótrúlegt hvað ég hef verið lítið þreyttur í dag. Ég einhvernvegin komst bara yfir þreytuna. Var smá þreyttur í morgun en náði svo smá lúr milli traffíka í vinnunni og hef verið góður síðan þá. Er samt að fara í háttinn núna þótt klukkan sé ekki nema rétt að verða tíu. Gaman að prófa svona svefnlausa nótt fyrir vinnu. Það sannaðist bara að ég get það alveg, og er ágætt að hafa þá vitneskju bakvið eyrað ef eitthvað merkilegt kemur upp. :)

Annars er bara gott að frétta af mér. Á morgun fer ég á fótboltaæfinu eftir kvöldmat og horfi svo á 50 First Dates með Adam Sandler og Drew Barrymore sem ég er búinn að sækja á netinu. Auðvitað hendi ég inn færslu þegar ég er búinn að horfa á hana og læt ykkur vita hvort hún sé eins góð og ég held að hún sé. Until then! Bless, takk, og ekkert snakk! :)

Já, lag dagsins er ennþá Fade Into You með Mazzy Star. :)
Maggi.

Ísskápurinn er að horfa á mig...

Aldrei hélt ég að ég myndi verða hræddur við ísskáp! En Requiem for a Dream breytti því í kvöld. Ísskápar eru hræðilegir. Nei nei, það er ekki alveg það sem maður lærði af þessari mynd. Það er langt síðan, líklegast síðan ég sá Irréversible, að mynd hafi náð að fanga mig í svo miklum hryllingi. Þetta er ekki hryllingsmynd en vá hvað hún er svakaleg. Kannski ætti ég ekki að eyða mörgum orðum í hana því hún er gömul (2000), þannig að þeir sem ætla að sjá hana hafa þegar gert það og þeir sem hafa ekki séð hana munu líklegast ekki gera það. En hún hafði bara það mikil áhrif á mig að ég verð að fá að tjá mig aðeins um hana.

Myndin fjallar um eiturlyf og hræðileg áhrif þeirra á líf fólks. Eins og einhver sagði á Imdb þá þýðir ekkert endilega að líf manns leggist í rúst ef maður tekur inn eiturlyf, en þetta sýnir vel það sem gæti gerst. Það er hægur stígandi í myndinni og alltaf niður á við. Aldrei verður neitt betra, bara verra og verra... og svo enn verra. Virkilega vel gerð og góð mynd, frábær leikstjórn og hlakka ég mikið til að sjá næstu mynd leikstjórans sem heitir Darren Aronofsky. Sú mynd heitir Flicker og kemur út á þessu ári, og bókin sem myndin er gerð eftir á víst að vera alveg frábær.

Svo hlakka ég til að sjá aðra mynd frá David Fincher sem gerði Fight Club en því miður er hann ekki með neitt á könnunni samkvæmt Imdb. Ég var að komast að því í kvöld að hann leikstýrði líka Se7en og The Game. Stúpid mí að vita þetta ekki fyrr, en hey, maður getur ekki vitað allt. Þetta eru auðvitað allt alveg frábærar myndir og því verður gaman að sjá hans næstu þótt erfitt verði fyrir kallinn að standa undir væntingum. Já þú gast þér rétt til, ég er búinn að eyða svolitlum tíma á Imdb.com í kvöld enda frábær síða. :)

Á morgun (föstudag) verður byrjað að sýna American Splendor í bíó hér á landi. Ég hlakka virkilega til að sjá hana eftir að hafa lesið um hana, og hún fær líka rosalega góða dóma. Hún hljómar eins og ekta mynd sem ég hef gaman af og vonandi er það rétt. Úbs, jæja, þetta átti að vera svakalega stutt færsla. Nú skil ég af hverju Jóhann nennir ekki að lesa bloggið mitt. Ó jæja, farið hefur fé betra. Múhaha.

Lag dagsins: Fade Into You með Mazzy Star af plötunni So Tonight That I Might See frá árinu 1993. :) Æðislegt lag. Repeat í marga klukkutíma! Gerist ekki betra.
Maggi.

On the other hand, you have different fingers.

Ég er búinn að horfa á fyrstu tvo þættina af Angels in America. Það er mini-serían sem fékk fimm Golden Globe verðlaun um daginn ef ég man rétt. Þetta byrjar mjög vel (er bara fimm þættir, klukkutími hver), og þrátt fyrir að þættirnir séu mjög dramantískir þá finnst mér þeir fyndnir líka. Virkilega vel leiknir og bara ótrúlega gott sjónvarpsefni. Ætti nottla að vera bíómynd en fimm klukkutíma mynd virkar bara ekki. Þannig að þetta er bara betra. Mæli með því að allir sjái þessa þætti þegar Stöð 2 nælir sér í sjónvarpsréttinn! Ég tel engar líkur á því að þeir láti þetta framhjá sér fara.

En best að fara að horfa á Requiem For A Dream. :)
Maggi.

Gæsahúð

Dagurinn í dag var merkilega ágætur þrátt fyrir að ég hafi þurft að sitja á frekar slöppu námskeiði frá níu til fjögur (sem var að vísu furðu fljótt að líða). Ég reddaði nefnilega deginum með því að fara í hálfsex bíó með Jobu Kretz og Torgeirz. Við dirfum okkur nefnilega að sjá heimildarmyndina merkilegu um fuglana áður en þeir taka hana úr sýningu. Myndin heitir Le Peuple migrateur á frummálinu (frönsku) eða Heimur farfuglanna. Þessi mynd er alveg frábær og rosalega falleg. (8.0 á imdb.com) Hún er algjört möst sí fyrir kvikmyndatökuáhugamenn því kvikmyndatakan í henni er alveg ótrúleg og vart hægt að lýsa henni með orðum. Ég hef aldrei séð annað eins, enda hefur annað eins aldrei verið gert. Allt sem ég hef lesið um þessa mynd er satt. Ég meina þetta er engin epic stórmynd, ekki búast við því, en sem heimildarmynd er hún alveg æðisleg. Það er lítið sem ekkert talað í myndinni og þurfa því fuglarnir að halda henni uppi og tekst það alveg merkilega vel. Manni leiðist ekki (amk ekki mér) þótt uppistaðan í myndinni séu mismunandi myndskeið af fuglum á flugi. Náttúran og veðrið og fuglarnir mynda saman þvílíkt listaverk sem erfitt er að gleyma. Ég hvet þá sem hafa tækifæri til að sjá þessa mynd einhverntíman að gera það endilega, því þótt heimildarmynd um fugla hljómi ekki spennandi í eyrum allra, er hún virklega þess virði að sjá. Því miður skrifa ég þetta með þá tilfinningu að ég sé að tala fyrir daufum eyrum (eða skrifa fyrir blindum augum) en það má alltaf reyna. (þess má geta að svo fórum við á Burger King!! þannig að dagurinn varð ennþá betri.)

Ég sá líka Cold Mountain á sunnudaginn, þá ágætismynd. Hún á svosem alveg skilið einn eða tvo Óskara og skilar hlutverki sínu fullkomlega. En fyrir mér var þetta bara afþreying og góð sem slík. Get ómögulega litið á hana eins og hún sé einhver svakalega merkileg mynd því hún reynir það of mikið. En ég get alveg mælt með henni. Fín mynd.
Maggi.

Bofs

Ég gerði ekkert í dag. Ekki neitt. Ekki bofs. Ég ætlaði nú að gera mjög fáa hluti, en úr þeim varð ekkert. Þegar maður hefur lítið að gera kemur maður engu í verk. En stundum þegar maður hefur mikið að gera er maður eins og stormsveipur um allt og klára meira en maður ætlaði sér. Svona er maður skrítinn. Fínt að vísu að taka daginn bara í að slappa af eftir vinnuhelgina. Maður nennir nefnilega ekkert að fara snemma að sofa því það er helgi, en samt þarf maður að vakna klukkan hálf fimm og fara að vinna. Ekki skrítið að maður sé þreyttur eftir svoleiðis helgi. En núna ætla ég að fara að sofa þótt klukkan sé ekki nema eitt. Þannig er mál með vexti (heimskulegt orðatiltæki) að ég þarf að mæta á námskeið uppí vinnu klukkan níu í fyrramálið! Maður fær ekki einu sinni að hafa frí á frídögum núorðið. Hvurslax. En ég ætla amk ekkert að mæta næstu helgi. Því get ég lofað ykkur öllum. En jæja, nú er nóg komið af tilgangslausu röfli í dag, ég lofa að koma mjög sjaldan með svona færslur sem er auðveldlega hægt að taka saman í eina setningu: Ég hef ekkert að segja.
Góða nótt.
Maggi.

af hverju er ég ekki farinn að sofa?

Gleðilegan konudag!

Já, enn einn merkisdagurinn á dagatali Íslendinga er runninn upp! Konudagurinn. Og það er engin smá hrina í þessari viku. Konudagurinn, bolludagur, sprengidagur og öskudagur! Eigum við ekki bara að hafa fimmtudaginn skírdag eða sumardaginn fyrsta og hafa föstudaginn hinn langa! Laugardagurinn má svo alveg vera... hmmm... er enginn merkisdagur sem kemur alltaf upp á laugardegi? Jæja þá, hann er hvort eð er besti dagurinn í öllum vikum þannig að hann hefur það. Það þarf ekkert að bæta neinu við. Annars er bara sniðugt að hafa einn dag þar sem karlar neyðast til að vera góðir við konurnar sínar. Þær sem eru vanar því fá bara auka skammt og þær sem kynnast því sjaldan eru örugglega voða glaðar að fá blóm. Vonandi eru ekki til karlar sem eru vondir við konurnar sínar á konudaginn, það er auðvitað mjög slæmt, í dag sem alla daga. Jæja, nóg komið af konudagsbulli.

Vinnuhelgin er að renna sitt skeið og við tekur undirbúningur fyrir næstu helgi, sem er fríhelgi eins og lög gera ráð fyrir. Þá verður húllumhæ mikið, enda kemur fríhelgi bara upp tvisvar í mánuði. :) Ætti maður að skella sér á Burger King í kvöld? Það eru nú liðnir alveg fjórir dagar síðan ég fór síðast. Þetta er eitthvað til að hugsa um. :)
Maggi.

Shake

Ég sá hlut á skrifborðinu mínu. Ég rétti úr handleggnum, opnaði lófann og greip um hlutinn. Þvínæst færði ég hlutinn nær andliti mínu og skoðaði hann. Þegar því var lokið setti ég hlutinn aftur á upprunalegan stað með því að rétta úr handleggnum og opna lófann. Þetta er dæmigerð færsla í The Dullest Blog In The World. Alveg snilld, gott skot á tilgangsleysi bloggsins.

Ég er búinn að vera með FM lagið Milkshake með Kelis á repeat í svolítinn tíma. Takturinn í þessu lagi er ekkert annað en snilld og fær mig til að dilla mér í hvert skipti sem ég heyri hann. Ef augnablikið sem ég heyri taktinn er ekki við dillihæfi þá hreyfi ég hausinn í kinkakollihreyfingu í takt við lagið. Ef vænlegast er í stöðunni að sýna engin merki um að mér líki tónlistin þá geri ég bara bæði inní hausnum á mér og dansa líka með. :) Svona er þetta með öll lög sem hafa svona góðan takt!

Placebo kemur til landsins í sumar!!! Þetta eru yndisleg tíðindi og það er hér með ákveðið að mitt fyrsta verk þegar ég kem heim eftir heimsreisuna mína er að fara á Placebo í Höllinni! Flott að koma beint af Hróarskeldu og fara daginn eftir á svaka tónleika í höllinni. Woohoo!! Ég er strax farinn að hlakka til. Yeah. Verð bara að fara að dæmi Mr. Torgeirz og fara með Haiku í tilefni þessara yndislegu frétta.

Placebo kemur,
ætla ég að slamma mjög.
Enginn má skrópa.

Læti í gestum,
svitaperlur á enni.
Þetta verður snilld.

Maggi.

Vinnuhelgi

Júúúhúú. Vinnuhelgi framundan. Þar sem líf mitt snýst að miklu leiti um helgarnar (ekki af því að ég er alki heldur af því að það er bara allt miklu skemmtilegra um helgar :þ ) þá er ekkert allt of gaman að þurfa að vera á tólf tíma vöktum föstudag fram á sunnudag. Merkilegt samt hvað vinnuhelgarnar geta orðið skemmtilegar. Ef það er eitthvað í gangi á kvöldin þá mætir maður bara samt, en er bara með "fulle fem" og hlær að hinum vitleysingunum og fer snemma heim og vaknar svo tiltölulega hress. Ég sem var svo ánægður með hvað ég þoldi lengi við í þessari vinnu, er orðinn svolítið þreyttur á henni. Er farinn að sjá að þetta á engan vegin við mig til lengri tíma. Ég verð að vera að gera eitthvað sem ég hef áhuga á. Ég geri mér grein fyrir því að það eru rosalega margir sem fara í vinnuna af því að þeir þurfa þess, þola það kannski ekki en reyna að gera það besta úr því. Mig langar að vera einn af þeim heppnu sem hefur ástríðu fyrir því sem hann er að gera og finnst ekki leiðinlegt að þurfa að mæta til vinnu. Kannski svolítið erfitt að biðja um það þegar maður hefur enga stefnu og enga hugmynd um hvað maður gæti hugsað sér að gera. En hey, mér eru allir vegir opnir, ég gæti orðið hvað sem ég vill, og þess vegna verður maður bara að stinga sér í djúpu lögina og prófa eitthvað og vona að maður finni sig fyrir rest. Eins gott að ég er búinn að æfa sund svona lengi!!! Hahahahahahahah vá hvað þetta var vondur brandari. Ég þyrfti að fara að kíkja í sund.

Sá Along Came Polly í kvöld. Fínasta mynd, átti sína spretti en engan vegin neitt meistaraverk. Afþreying. Ekki það að There's Something About Mary hafi ekki verið afþreying en hún hafði bara eitthvað æðislegt karma (for lack of a better word) við sig sem maður elskaði (samanburður útaf Ben nokkrum Stiller). Þessi mynd fellur í fjöldann. Það hefði verið hægt að gera töluvert skemmtilegri karaktera því myndin og söguþráðurinn bauð alveg uppá það, en manni var alveg sama hvernig hún endaði, og það er aldrei gott. Vonandi þarft þú annað hvort ekki að mæta í vinnu um helgina eða elskar það sem þú ert að gera svo mikið að þér er alveg sama! Nú og ef þú ert í skóla þá vona ég að það sé lítið að læra heima. :)
Maggi.

BUUURRRGGGEEERRR KIIIIINNNNGGG!!!!!

Já þetta er satt! Þessi merkisdagur er runninn upp!!! Fyrsti Burger King staðurinn hefur verið opnaður á Íslandi! Sem sannur aðdáandi þessara yndislegu matsölustaða fór ég auðvitað strax fyrsta daginn og fékk mér djúsí eldsteikta hamborgara! Úff hvað þeir voru góðir. Það þarf enga spákonu til að segja mér að ég á eftir að heimsækja Burger King oftar en einu sinni og oftar en tvisvar á næstu vikum, mánuðum og árum. Annars er Burger King staðurinn flottur og á besta stað í Smáralind. Á móti miðasölunni í Smárabíó og hinum megin við ganginn hjá Pizza Hut. Það eina sem ég hef að setja útá er að maður þarf að skammta sér gosið sjálfur það eru smá leiðindi sérstaklega þegar það er mikið að gera. En annars bara algjör fullkomnun og maturinn yndislegur. Ég fékk mér tvo ostborgara og stóran skammt af laukhringjum og rann þetta allt ljúflega niður. Ég á eftir að verða feiiiitur. Burger King dagurinn hinn mikli verður átjándi febrúar kallaður hér eftir. Burger King var mér innblástur fyrir smá myndasyrpu hérna við tölvuna og leit fyrsta myndin svona út. Ég hélt auðvitað áfram og þetta var næsta mynd. Ég gat auðvitað ekki hætt og önnur mynd leit dagsins ljós. Ég kann mér auðvitað engin takmörk og fjórða og síðasta myndin var tekin en þá var nóg komið af listrænum tilburðum í tilefni dagsins og ég lagði frá mér myndavélina.

Ég fór í bíó eftir ferðina á Burger King og sá ég myndina Paycheck. Henni er leikstýrt af John Woo og það var ástæðan fyrir því að ég skemmti mér konunglega. Torgeirz er nefnilega mikið á móti honum og öllu sem hann skilar frá sér. Myndin er líka uppfull af pretentious arty farty kjaftæði eins og fer svo rosalega mikið í taugarnar á áðurnefndum bloggara. Byssukúlur í slow motion, gler að brotna í slow motion eða dúfur í slow motion eru í hverju einasta atriði og svona. Ég mátti hafa mig allan við að springa ekki úr hlátri þegar dularfull hurð opnaðist og snjóhvít dúfa í ultra-slowmo flögraði í gegn í átt að myndavélinni. Sérstaklega útaf þessari teiknimynd sem Torgeirz birti á síðunni sinni fyrir skömmu. Þvílíkt skot (og mjög verðskuldað) á John Woo. Ef maður hefur húmor fyrir þessu þá er alveg frábært að horfa á þessa mynd. Ef manni er alveg sama og vill bara frekar hefðbundna spennumynd þá er hún líka fín sko. Uma Thurman er hot, og Ben Affleck mjög áhyggjufullur og talar heimspekingslega og hegðar sér eins og James Bond þótt hann eigi að vera verkfræðingur. Mjög Hollywoodlegt og frábært bara. :)

Myndirnar frá því á laugardaginn (ég náði loksins í myndavélina mína í dag) pössuðu ekki í rammann þannig að ég ákvað að sýna ykkur bara tvær í staðinn. Önnur er af mér og Björk og hin er af Jóhanni og Einari Frey. Annars voru flestar myndirnar úr fókus eða illa lýstar sögum birtuleysis og bjórneyslu. :)

Ég hef sterkan grun um að helgin 27. - 29. febrúar eigi eftir að verða alveg fáránlega skemmtileg. Já alveg fáránlega segi ég og skrifa. Segi kannski meira um það og skrifa þegar nær dregur.
Maggi.

Whales and words

Það hefur nú ekki farið framhjá nokkurri manneskju sem hingað álpast, hvort sem það er reglulega eða óreglulega, að ég hef verið að skrifa frekar langar færslur undanfarið í formi smásagna. Ég skrifaði þessar sögur fyrir sjálfan mig og ykkur, en þar sem ég er mjög háður því að skrifa bara það sem ég held að fólki líki við þá held ég ekki áfram með 1700 orða færslurnar (tilviljun að sögurnar urðu mjög svipaðar að lengd) nema þið viljið. Þannig að hvort sem þið lesið þær færslur eða ekki þá þætti mér fínt að fá að vita það. Ég skil það vel að það nenni ekki allir að lesa þær því þær eru töluvert lengri en hefðbundnar færslur í hvaða bloggi sem er, en þeir sem nenna að lesa mega alveg segja hvað þeim finnst svo ég geti gert betur næst og viti hvað lesendur mínir eru að hugsa.

Ég tognaði á fótboltaæfingu í kvöld, og ekki minna en í desember. Hundleiðinlegt að lenda í þessu helvíti því maður á svo lengi í þessu þótt þetta séu tiltölulega saklaus meiðsli. Einhverjum finnst ég örugglega eiga það skilið að togna í ljósi þess sem gerðist í janúar á fótboltamótinu, og lái ég þeim það ekki. Þetta er auðvitað lítið mál miðað við það sem hann þurfti (og þarf enn) að þola, en þetta er leiðinlegt samt sem áður.

Ég sá kvikmyndina Whale Rider í kvöld. Fyrir þá sem ekki vita er Keisha Castle-Hughes aðalleikkonan í þeirri mynd og hún er ekki nema þrettán ára. Það væri nú ekki frásögu færandi nema að hún er tilnefnd til óskarsverðlauna sem besta leikkona í aðalhlutverki fyrir þessa mynd núna í ár! Þar með er hún yngsta leikkonan sem hefur hlotið þann heiður. Myndin hefur líka fengið góða dóma og er hún þegar þetta er skrifað í 203. sæti yfir bestu myndir allra tíma á Imdb.com með 8.1 í meðaleinkunn. Þetta er fínasta mynd, þótt ég hefði nú ekki gefið henni alveg 8.1 eins og skalinn er á Imdb. Keisha leikur ótrúlega vel miðað við aldur og í einu atriðinu er hún alveg mögnuð og það er eitt best leikna atriði sem ég man eftir að hafa séð. Maður trúði henni algjörlega 100% að hún væri að meina allt sem hún sagði og þær tilfinningar sem hún sýndi. Alveg magnað. Ég býst ekki við að hún vinni, en tilnefningin er vissulega mikið afrek og á hún það skilið. Veit ekki hvort hægt er að nálgast myndina hér á landi, hún er ekki komin í bíó og ekki á myndband að ég held. Kannski er hún til á netinu, ég veit það ekki, en ég var svo heppinn að vinnufélagi minn lét kaupa hana fyrir sig á DVD í Ameríkunni og ég fékk hana lánaða. Lucky me. :) (eftir athugun þá sé ég að hún er til á Valhöll ef einhver hefur áhuga).
Maggi.

Önnur smásaga eftir Magnús:

Guðvaldur og Gullfoss

Björgvin Halldórsson þenur röddina í útvarpinu og útvarpsmaðurinn kynnir hátíðlega hvað klukkan sé um leið og bankað er á hurðina á litlu biðstofunni á Sálfræðistofu Guðvalds. Ástfríður ritari lítur upp hissa, því enginn er vanur að banka. -Sa er opis! segir hún, því hún er svo smámælt að meira að segja þornin og eðin verða að essum. Inn um gættina stingur Heiðmar Gústafson ófrýnilegum hausnum, með rauðar kinnar og snjó á húfunni og fær sér sæti bakvið stóran bunka af þriggja ára gömlum Séð og heyrt blöðum.

Innan við litlu biðstofuna á ennþá minni skrifstofu situr Guðvaldur Sigrúnarson í óþægilegum stól sem er góður fyrir bakið. Hann er með tómlegan svip og stjarft augnaráð og horfir á tvær flugur elta hvora aðra á skrifborðinu hans. Hann er tæplega fertugur, dökkhærður, meðalmaður á hæð, ógiftur og er alltaf kalt á fótunum. -Heismar Gústafson er mættur! heyrist óþarflega hátt úr litlum gráum kassa á borðinu og Guðvaldur hrekkur við. Hann biður Ástfríði að vísa honum inn og Heiðmar silast inn um hurðina. Hann var búinn að ganga til Guðvalds í þónokkurn tíma, og ávallt voru tímar þeirra saman á sömu leið. Heiðmar talaði um vandamál sín og óstyrkleika í vinnu og hjónabandi, þeir skeggræddu þetta í tæpan klukkutíma og ávallt án niðurstöðu. Heiðmar og konan hans voru búin að reyna að eignast barn í nokkur ár án árangurs, og var útséð með að þau myndu nokkurntíman eignast barn á hefðbundinn hátt. Konan hans er þó algjörlega á móti öðrum aðferðum s.s. ættleiðingu eða tæknifrjóvgun og því hafði þetta vandamál vaxið og dafnað í kviði hennar í staðinn fyrir barnið. Guðvaldur kveið stundum fyrir því að þurfa að ganga í gegnum sömu rulluna með Heiðmari því honum fannst hann ekkert getað hjálpað honum. Einhverja huggun hlaut Heiðmar þó að finna í spjallinu við Guðvald, því alltaf mætti hann á slaginu fimm á þriðjudögum.

Guðvaldur var óvenju mikið utan við sig þennan daginn. Hann vissi ekki hver hann sjálfur var, og leitaði því stanslaust í spjaldaskránni í hausnum á sér að einhverju sem einkenndi hann og gerði hann að persónu. Persónan hlaut að vera þarna einhverstaðar í vannærðum og renglulegum líkamanum. Eftir stuttar hversdagslegar kveðjur settist Heiðmar í La-Z-Boyinn, horfði útum gluggann og tók að þylja upp nýjustu útgáfurnar af vandamálum sínum. Guðvaldur öfundaði stundum sjúklinga sína, eða skjólstæðnga eins og hann kaus að kalla þá, af því að fá að sitja í góða stólnum. Mamma hans hafði bent honum á þennan óþægilega skrifborðsstól sem var svo hollur fyrir bakið, og hann vildi ekki gera hana leiða með því að taka ekki ráðum hennar og keypti því stólinn. Hann sá fram á margra ára leiða yfir þessu smávægilega vandamáli um leið og hann settist í stólinn í fyrsta skipti, því hann vissi að hann myndi ekki nenna að skipta um stól.

Öðru hvoru sagði Guðvaldur -Aha. eða -Já og hvernig leið þér þá? en brá stundum útaf vananum með -Jahá! En þó var hann ekkert að hlusta. Hann var niðursokkinn í leitinni að Guðvaldi eins og hann þóttist þekkja hann. Heiðmar tók fljótlega eftir þessu og var virkilega móðgaður. Hann ákvað um leið að þetta yrði síðasti tíminn sem þeir myndu eiga saman. Hann fór að fara útfyrir efnið til að sjá hversu vel Guðvaldur fylgdist með. -Svo var Árni vinnufélagi minn að eignast barn. -Aha, svaraði Guðvaldur. -Það var með átján fætur og enga handleggi en konan hans er samt himinlifandi. -Aha. -Þau skírðu barnið Helmínflass Gární Filmbulsdóttir, og hún er byrjuð að drekka og reykja. -Jahá. - Mér líður oft eins og ég sé mörgæs og get ekki hugsað um annað en norðurpólinn sem er auðvitað fáránlegt. Hverskonar mörgæs er ég ef ég veit ekki að þær búa ekki á Norðurpólnum heldur Suðurpólnum. Konan mín hellti yfir mig brennandi feiti í gær. -Og hvernig leið þér þá?

Heiðmar hafði ekki lengur gaman að þessu. Hversu leiðinlegur og niðurdrepandi þarf maður að vera til að sálfræðingurinn manns hlusti ekki einu sinni á mann? Hann fór að segja hluti sem hann meinti vitandi að þessi glataði sálfræðingur væri enn í eigin heimi. -Annars er ég að hugsa um að binda bara enda á þetta allt saman. Ég er hættur að sjá ástæðuna fyrir því af hverju ég ætti að nenna framúr á morgnana. Týndur í ástlausu hjónabandi, vinn sem járnsmiður þótt mig hafi alla tíð dreymt að vera listamaður. Ekkert endilega frægur, bara að fá að tjá mig og vera viðurkenndur af öðrum. En ég er hæfileikalaus í því eins og öðru. -Já, svarar Guðvaldur, og hvað ertu að hugsa núna? -Ég er að hugsa hvað væri besta leiðin til að losa heiminn við byrði eins og mig. Mér finnst eins og það þurfi að vera listrænt, eitthvað sem enginn hefur gert, eitthvað sem fólk mun muna eftir. Stundum hugsa ég um að henda mér framaf klettunum hjá Gullfossi. Þannig myndi ég vilja deyja.

Heiðmar stóð upp, kvaddi og strunsaði út, þótt ekki væri liðinn nema fjórðungur af tímanum hans. Guðvaldur áttaði sig ekki á því fyrr en hann skellti hurðinni á eftir sér, þá hrökk hann í kút og skimaði í kringum sig eins og hann hefði verið að vakna af draumi. Ástfríður kom inn til hans forviða og sagði -Hvas va nú setta? Guðmar sagðist ekki vita það og reyndi að hugsa til baka hvað hafði getað framkallað þessi viðbrögð. Þá áttaði sig hann á því að hann hafði ekkert verið að hlusta. Eða hvað? Bíddu, hann rámaði í eitthvað, eitthvað um Gullfoss og Geysi og að losna við einhverja byrði...

Skyndilega stökk hann uppúr stólnum vonda og greip grænu úlpuna sína í því sem hann rauk út. Hvernig gat hann hunsað svona augljóst kall eftir hjálp!? Hann sá bílinn hans Heiðmars þjóta út eftir götunni þegar hann kom út, og dreif sig uppí Corolluna sína og elti fast á hæla Heiðmars. Það var sem hann grunaði, hann var á leiðinni útúr bænum. Guðvaldur leit á bensínmælinn. Ætli þetta dugi inn að Gullfossi? hugsaði hann. Hann varð að vona það.

Hann missti sjónar á bílnum þegar þeir voru rétt ókomnir útúr bænum, en hann vildi enga sjénsa taka og tók því stefnuna á Gullfoss. Lítill sjóntittlingur lét lífið undir einu dekki bílsins á leiðinni og var það ekki til að minnka hugarangist söguhetju okkar því hann var mikill dýravinur. Eða það hélt hann að minnsta kosti. Ekki nóg með það að hann væri farinn að hrekja skjólstæðinga sína útí opinn dauðann þá var hann tekinn til við að valta yfir saklaus dýr á ofsahraða. Dagurinn gæti ekki versnað mikið, eða svo hélt Guðvaldur.

Þegar hann renndi inná flughált bílastæðið nálægt Gullfossi sá hann bíl Heiðmars. Hann var illa búinn en það þýddi ekkert að hugsa um það, hann yrði að stoppa manninn í að fleygja sér í hálffrosinn Gullfoss í stórhríð. Hann óð skaflana í átt að niðinum og sá loks glitta í mannveru nálægt brúninni. -Heiðmar! öskraði Guðvaldur. -Heiðmar ekki stökkva!! Heiðmar leit við og ranghvolfdi í sér augunum. Hann settist niður á snjóskafl og fljótlega kom Guðmar til hans móður og másandi. -Ég heyrði alveg hvað þú sagðir Heiðmar, bara svolítið eftirá sko. Þú mátt ekki stökkva. -Af hverju ekki? Annars var ég búinn að ákveða að gera það ekki sko, ég er búinn að vera hér í smá tíma. Djöfull varstu lengi á leiðinni. -Já ég er svo hræddur að keyra í hálku.

Guðvaldur var enn ekki sannfærður um ákvörðun Heiðmars um að hætta við og tók því að dásama allt sem hann hafði. Góða eiginkonu sem var honum trú og góð þrátt fyrir vandamál, sem væru líka alveg yfirstíganleg. Mikla hæfileika í vinnu sinni og hús og bíl og hund og næstum allan pakkann. Honum tókst að kæta Heiðmar nokkuð með ræðu sinni þarna á brúninni undir dynjandi nið fossins fallega, þrátt fyrir mikinn kulda. -Og svo er aldrei of seint að snúa við blaðinu, hélt Guðvaldur áfram, -þú getur alveg orðið listamaður því þú vinnur með járn og það er fyrirtaks efniviður í skúlptúra! Guðvaldur var farinn að öfunda Heiðmar alveg helling eftir þessa ræðu, því hann hafði ekkert af þessu. Hann var ekki giftur eða í sambandi, var í starfi sem hann hataði, og sá ekkert framundan í lífinu sem var þess virði að lifa fyrir.

-Þetta er rétt hjá þér Guðvaldur, ég ætla að snúa við blaðinu og hætta þessari sjálfsvorkun. Lagfæra hjónaband mitt því ég elska konuna mína ennþá þrátt fyrir allt, og ég ætla að hætta í vinnunni minni og prófa eitthvað nýtt! Takk fyrir, takk fyrir allt saman Guðvaldur. Hann gerði sig líklegan til að faðma Guðvald en Guðvaldur í stundarbrjálæði vegna ræðu sinnar vék sér undan og stuggaði við Heiðmari. Honum skrikaði fótur og féll með veini niður klettinn. Það eina sem heyrðist þegar hann hvarf úr sjónum Guðvalds var niðurinn í fossinum og kuldaboli hélt áfram að narta í kinnar Guðvalds.

-Nei!! Hvað hef ég gert!? öskraði Guðvaldur þótt enginn heyrði til. -Nei ég trúi þessu ekki. Loksins þegar maðurinn var að ná lífi sínu á réttan kjöl fyrir tilstilli mína þá drep ég hann útaf heimskulegri öfund!!! hugsaði hann og reyndi að ákveða hvað hann skildi taka til bragðs. -Ég mun fara í fangelsi og missa alla skjólstæðinga mína. Ég hef ekkert til að lifa fyrir lengur. Hann var farinn að snökta. Hann bakkaði í átt að brúninni, breiddi út faðminn og lét sig detta afturábak eins og þegar maður ætlaði að gera snjóengil þegar maður var krakki hugsaði hann. Hann rakst utan í klettinn á leiðinni niður en lenti svo á syllu með stórri snjóbingju rétt fyrir neðan, við hliðina á Heiðmari...

-Hvað varstu að gera fávitinn þinn!? Þú reyndir að drepa mig djöfulsins hálfviti!! öskraði Heiðmar og hélt áfram. -Ég held ég sé handleggsbrotinn! -Ff... fyrirgefðu, sagði Guðvaldur aumingjalega og horfði niður fyrir sig. Þeir stóðu upp og Heiðmar stökk á Guðvald. -Ég drep þig! öskraði Heiðmar og réðst á sálfræðinginn sinn. Fossinn niðaði í bakgrunninum og snjóflyskurnar héldu áfram að falla til jarðar eins og ekkert hafði í skorist. Þeir byltust um í smá stund en það leið ekki að löngu uns snjóbyngjan brast og Guðvaldur og Heiðmar hröpuðu í ískalda straumharða ána. Enginn komst að leiða þeirra til lífsins og enginn gat útskýrt dauðdaga þeirra. Einu ummerkin sem þeir skildu eftir sig hurfu innan skamms í snókomunni. Maðurinn má sín lítils gegn náttúrunni, og enn minna gegn sjálfum sér.

Magnús Sveinn Jónsson.

My name is Keitaro Urishima

Ég átti nokkur áhugaverð samtöl í gærkvöldi, í nótt og í morgun. Ég kíkti á Torgeirz og hitti þar einnig Bjørk, Jobu Kretz og Freysier. Við áttum mjög fínt kvöld saman sem dróst á langinn og endaði ekki fyrr en hálf átta um morguninn en þá voru nú aðeins þrjár hugrakkar sálir eftir uppistandandi. Takk fyrir kvöldið þið öll.

Ég fór á pílumót í fyrsta skipti í gær og það var ágætt. Gekk illa en skemmti mér ágætlega samt sem áður. Á eflaust eftir að prófa það aftur seinna, en ég sé núna að ég þarf að æfa mig töluvert til að eiga eitthvað erindi þangað. Rosalega margir góðir og nokkrir algjörir snillingar.

Ég lærði á nokkrar nýjar hljómsveitir í gær og á eftir að sækja efni með þeim og mynda mér mínar eigin skoðanir á þeim. Kannski læt ég vita hérna hvað mér finnst þess virði að kíkja á. Eflaust mun ég fíla þetta allt því að fólkið sem var með mér í gær hefur ágætan tónlistarsmekk.

Það þýðir ekkert fyrir mig að reyna að skrifa eitthvað skemmtilegt hérna því ég er í þannig skapi. Ég komst að því að það voru þónokkrir sem lásu smásöguna mína og hefur hún bara fengið ágæta dóma mér til mikillar kátínu. Ég er að spá í að skrifa aðra fljótlega (kannski bara á morgun). Ég er að spá í að láta hana vera farsa. Eða kannski sambland af farsa og hádramantík. Svona eins og líf mitt er. En ef maður blandar því saman fær maður þá ekki bara út smekklausan farsa? Jæja, það er bara ein leið til að komast að því.

Ný mynd komin í rammann. Þessa tók ég á föstudaginn í Hagkaup (því myndavélin mín er enn heima hjá Torgeirz síðan í gær og ég kemst því ekki í myndirnar sem ég tók þá) og sýnir hún Jómba reyna að gera upp barnæsku sína með fyrirsætustörfum. Drengurinn er fæddur til módelstarfa segi ég. Mér er heitt. Góða nótt.
Maggi.

Klósettpappír

Já, það er allt til. Kíktu hingað og lestu gagnrýni um klósettpappír! Alveg merkilegt helvíti. Ef þú vilt skoða umsagnir um fleiri tegundir þá ferðu hingað. Annars má alveg benda á það að það er alveg fáránlega ódýrt að versla á netinu. Kannski ekki klósettpappír, en til dæmis er myndavélin mín (sami pakki með aukahlutum) kominn á 38 þúsund kall (ég borgaði 52 þús í desember). Þótt við bætist sendingarkostnaður og skattur hérna þá er það samt meira en helmingi ódýrara en að kaupa hér á landi. Þannig að ef þig langar í myndavél eða álíka dót þá er núna rétti tíminn til að gera það meðan dollarinn er svona fáránlega ódýr miðað við krónuna. Góður tími til að skella sér í heimsreisu líka auðvitað! :) Þetta var allt planað með okkur í huga þú skilur.

Annars er ég svolítið fúll yfir því að bara tveir hafi nennt að lesa smásöguna mína. Ég veit amk bara um tvo sem hafa gert það, og mig langaði virkilega mikið að fá komment á hana til að vita hvort þið hafið gaman af að lesa eitthvað svona og hvort ég ætti að skrifa meira. Ætli kommentleysið sé ekki bara til vitnis um að ég eigi bara að halda mig fá slíkum skrifum? HRMPH! Þið um það! Ég pósta bara því sem mér sýnist! Hver segir að þið séuð svona frábær, ha!? Svona stælar sko, alltaf sami kjafturinn á ykkur.
Maggi.

Spontant

Ég hringdi í Bigga í gær og hann talaði um að fara í bæinn með Atla og Eyjó að gera "eitthvað". Ég huxaði nottla strax "bjór" og "ég kem með". Þannig að það var úr, við skelltum okkur í bæinn, fengum okkur að éta, kíktum á Jómba og fengum okkur bjór, og skelltum okkur svo niður í bæ. Þetta var ekkert fyllerí, bara smá pöbbarölt á fimmtudegi, og var líka bara svona helvíti gaman! Við fórum á Grand Rokk þar sem Röskva var með kosningavöku því H-skólakosningarnar voru fyrr um daginn. Röskva tapaði, en samt var miklu betri stemmning þar heldur en hjá Vöku sem var á Pravda. Við sátum og spjölluðum (á Grand Rokk) og spiluðum póker og höfðum gaman. Þar hitti ég líka Betu í fyrsta skipti og það var gaman, hún er ennþá sætari "in person" eins og sumir eru. Lýsir upp allt í fimmtíu metra radíus með því að brosa. :)

Svo röltum við strákarnir um bæinn, spjölluðum við einhverja Frakka og einn ónefndur var næstum búin að höstla gorgeus tvíbura (segir hann). Við fundum okkur ekkert að borða því klukkan var rúmlega tvö og allt að loka og enginn vildi hleypa okkur inn. (Mental note: það lokar allt í bænum klukkan tvö á fimmtudögum.) Þannig að við dröttuðumst heim til Jómba aftur og rotuðumst þar um alla íbúð.

Í dag fórum við svo í Kringluna og á Laugarveginn og svona. Keyptum mest lítið, ég keypti ammælisgjöf handa Fjólu systur (verður mjööög fróðlegt að sjá hvernig henni líkar), en ég tók þeim mun meira af myndum. Rúmlega 250 myndir af öllu og engu. Nokkrar voru mjög flottar og ég birti hérna eina af krökkum sem ég sá í Kringlunni. Þau voru bara að bíða eftir foreldrunum sem voru í Hagkaup og sátu og horfðu á sjónvarpið fyrir ofan innganginn í Skífunni, og á fólkið í kring. (Smelltu á myndina, þetta er bara hluti af henni) Já, þetta var góður dagur.
Maggi.

Smásaga eftir Magnús Svein Jónsson:

Flugferð


- Ég á víst að sitja þarna, segi ég og bendi á sæti 13 A. Maðurinn í 13 B horfir á mig eins og ég sé kengúra í trúðabúningi í tvær sekúntur en stendur svo upp og hleypir mér innfyrir. Ég kem mér fyrir í sætinu, sting heyrnartólunum í eyrun og spenni á mig beltið. Maðurinn stendur ennþá og ég lít á hann en hann horfir eins og hann sé að leita að einhverjum í vélinni. Ég hugsa ekki meira útí það, set á Play og hlusta. Raunveruleiki minn er enn og aftur orðinn lítið málmrör sem innan tíðar mun þjóta um himingeiminn.

Maðurinn, gengur hröðum skrefum út vélina og hugsar, -Ég sagði þeim þetta sérstaklega, ég margendurtók það, ég verð að fá að sitja einn! Tár rennur niður vinstri vanga hans þegar hann hleypur í átt að flugbyggingunni. -Af hverju, af hverju? Það eina sem ég vildi gera var að heimsækja mömmu í Reykjavík, af hverju mátti ég ekki sitja einn!? hugsar hann þegar hann keyrir á ofsahraða aftur uppí Síðuhverfi þar sem hann á heima. Taskan hans er á leið til Reykjavíkur í dimmu skoti í iðrum flugvélar.

Fyrir ofan töskuna, í sæti 13 A, sit ég. -Viltu slökkva á þessu? segir flugfreyjan, og bendir á eyrað á sér. Hún er á breytingarskeiðinu, maðurinn hennar er hættur að vilja sofa hjá henni, dóttir hennar fær alltaf hæstu einkunn í bekknum sínum á meðan sonur hennar nennir ekki að læra og skrópar í skólanum til að spila tölvuleiki. Ég brosi til hennar uppgerðarbrosi og tek tólið úr öðru eyranu í fimm sekúntur svo hún sé ánægð. Þegar hún er farin er brosið horfið og tólið komið aftur í eyrað.

Ég er að hlusta á Play með Moby. Reyndar er ég bara að hlusta á fjögur lög af þeim disk. Þau fjögur sem ég elska og fæ aldrei leið á. Númer þrjú, átta, fjórtán og átján. Reyndar hafa öll þessi lög sína sögu og sína merkingu í huga mínum. Ég kynntist hverju þeirra með löngu millibili, og öllum á sérstakan hátt. Þessi lög hafði á á Repeat alla flugferðina.

Flugfreyjan puðrar einhverju útúr sér á vondri íslensku og verri ensku um hvar björgunarvestin sé að finna og að hún muni gefa börnunum Svala á leiðinni. Þvílík manngæska. Ef hún vissi bara að hún væri að eyða tíma sínum að óþörfu í son sinn sem er alls ekki heimskur heldur fluggáfaður, og á sama tíma að eyðileggja sjálfsímynd dóttur sinnar sem vill ekkert frekar en viðurkenningu móður sinnar en fær enga athygli.

Lag númer þrjú. Ég lærði að elska það þegar það kom fyrir í bíómynd sem ég horfði oft og mörgum sinnum á. Það ómaði bara í bakgrunninum á skemmtistað í einu atriði myndarinnar, en það er mjög fallegt og eitt af þeim lögum sem snerta mig á góðan hátt í hvert einasta skipti sem ég heyri fyrstu tónana. Það lætur mig líða vel, og það er það sem ég leita eftir í tónlist. Að hún snerti mig, og breyti eða styrki ástand sálartetur míns. Þetta er jafnframt vinsælasta lagið á þessum disk, skiljanlega.

Ég uppgötva að maðurinn sem stóð upp til að hleypa mér innfyrir kom ekkert aftur, heldur gufaði upp þegar ég var upptekinn af sjálfum mér. Skrítið. Ég svipast um í vélinni en sé hann ekki. Vonandi var mamma hans ekki veik. Ég horfi útum gluggann og þegar vélin réttir sig við birtist Akureyri, eins og hún rísi uppúr djúpinu. Það er alveg heiðskýrt og niðamyrkur, og mér finnst sem ég sjái hvert einasta ljós sem skín í bænum. Það er fallegt, appelsínugulur ljósabær, og kyrrðin algjör. Af hverju pakkaði ég myndavélinni minni ofan í tösku? Jæja, augnablikið hefði hvort eð er ekki festst á filmu eins og ég man eftir því.

Lag númer átta. Þetta lag er fjörugra en um leið sorglegt. Ég man ekki hvenær ég heyrði það fyrst, en það er alltaf ein minning mjög steklega tengd því í mínum huga. Ég var staddur í líkamsræktarstöð í Keflavík og heyrði lagið útundan mér. Ég var nýbúinn að uppgötva það og leitaði það því uppi. Það kom frá sjónvarpstæki og var verið að spila myndbandið á MTV, og á skjánum birtist um leið ýmis fróðleikur um ellina og gamalt fólk. Röddin í laginu er nefnilega ellileg, og Moby klæddi sig upp sem gamall maður fyrir myndbandið. Í myndbandinu leikur líka Christina Ricci. Í Keflavík býr stelpa sem minnir mig alltaf á hana, og eitt sinn á djamminu sagði ég henni að ég væri skotinn í henni því hún minnti mig alltaf á Christinu Ricci. Alltaf síðan þá þegar ég hitti hana, þá kalla ég hana Christinu, og hún brosir alltaf svo fallega til mín. En hennar helsta áhugamál er að rugla í hausnum á mér. Hún heilsar mér og talar við mig eins og við séum aldagamlir vinir í nokkrar sekúntur en er svo horfin áður en ég næ að átta mig, og hún missir aldrei glerskóinn sinn þannig að ég hafi ástæðu til að tala betur við hana.

Fyrir framan mig í flugvélinni situr nunna. Haha, fljúgandi nunna! Var það ekki teiknimynd? Jú ég held það. Ætti ég að pikka í hana og spyrja hvort það væri ekki ódýrara að fljúga bara sjálf? Nei, það er heimskulegt. Auðvitað er allt of kalt til þess, og því notar hún Flugfélag Íslands á veturna. Af hverju er nunna annars að fljúga? Hvað gera nunnur annars? Á hún ekki bara að vera í klaustrinu að biðja? Nei annars, nunnur eru líka fólk. Nunnur hafa örugglega sínar breisku hliðar eins og við hin. Hún hugsar kannski stundum, -Hvernig ætli það sé að sofa hjá karlmanni?, en sér svo að sér og iðrast mjög. Hún hegnir sjálfri sér með því að lesa í Biblíunni í marga klukkutíma, og neita sér um mintusúkkulaðimolann eftir matinn eins og hinar nunnurnar fá. Nema hún sé svona líbó-nunna, og stundi villt BDSM kynlíf á Akureyri um helgar, en er svo voðalega stillt í Hafnarfirði á virkum dögum. Maður veit nefnilega voða lítið um nunnur.

Lag númer fjórtán. Það uppgötvaði ég frekar seint. Það byrjar eins og annar hátalarinn sé bilaður, eða það heyrist amk bara í öðrum þeirra fyrstu mínútuna. Það skildi ég ekki og þegar ég tók diskinn fyrst upp á minispilarann minn þá tók ég þetta lag upp nokkrum sinnum og hélt að eitthvað væri að snúrunum mínum, því aldrei heyrðist öðru megin í byrjun. Þannig uppgötvaði ég hvað þetta lag er gott, og ég hlustaði á það margoft endilangur í rúminu mínu heima. Stillti Volume-ið hátt og leyfði laginu að vinna á sálinni minni, því það er líka mjög mikil tilfinning í þessu lagi. Þetta finnst mér vera gleymda lagið á diskinum, því ég hef engan heyrt lýsa hrifningu sinni á því nema mig. Það er mjög sorglegt, og ef ég ætti að gera myndband um lag, þá myndi ég velja þetta lag og hafa myndbandið rosalega sorglegt. Sorgleg tónlist talar miklu meira til mín heldur en hress, því það er meiri tilfinning í henni. Nema ég sé bara svona sorgmæddur drengur. Nei, það er bara stundum. Og þá hlusta ég á góða sorglega tónlist.

Flugfreyjan rúllar stálinu framhjá mér og spyr hvort hún megi bjóða mér eitthvað. Hún reynir ekki einu sinni að sýna mér uppgerðarbrosið sitt í þetta skiptið, enda er maðurinn hennar að íhuga hvort hann eigi að fá sér viðhald. Það er nefnilega svo falleg kona sem býr á hæðinni fyrir neðan sem er alltaf að gefa honum hýrt auga. Svo vinnur konan hans á svo hentugum tímum, oft burtu á kvöldin og svona. Ef hún bara vissi. Ég sýni henni þó uppgerðarbrosið en sé eftir því. Ég bið um eplasvala þótt hún hafi tekið fram að þeir væri bara fyrir börnin, og hún segir að hún eigi aðeins venjulegan, ekki sykurskertan, og réttir mér hann ásamt servíettu. Skrítið, síðast þegar ég flaug bað ég líka um eplasvala og þá fékk ég sykurskertan án þess að biðja um það, og enga afsökunarbeiðni. Ætli það sé eðlilegra að fá sér sykurskertan? Hann var að vísu betri, sykurinn skemmdi bara eplabragðið.

Lag númer átján. Biggi liggjandi á stofugólfinu heima eftir partý heima hjá mér, hjúfrar sér uppað hátalaranum og hækkar ennþá meira í lokalagi disksins. Þetta er minningin sem ég tengi við þetta lag, og þykir mér það mjög fallegt líka, en þó síst af þessum fjórum. Hann hlustaði á það oft í röð, og hækkaði meir og meir, og sussaði á alla sem reyndu að tala, en flestir voru að fara að haska sér niður í bæ að leita að meiri stemmningu en nýjasta tónlistaruppgötvun Bigga hafði uppá að bjóða. Partýið var búið, og ég var búinn áðí, og fagnaði tónlistarvali Bigga því ég var meira í stuði fyrir rólegheit heldur en fjör. Þar lærði ég að meta þetta lag.

Flugstjórinn byrjar að röfla eitthvað og ég slekk á Moby í smástund. Það var farinn að myndast ís á hreyfilsblöðunum og hann gaf meira inn til að losa ísinn frá, það var skýringin á aukna hávaðanum sem ég hafði ekkert tekið eftir. Mér er alveg sama enda ekkert flughræddur.

Ég týnist í egin hugsunum og hlusta aftur á lögin fjögur. Reykjavík birtist í öllu sínu veldi, ekki síður falleg en Akureyri. Hundraðþúsund sálir þjóta framhjá mér, hver með sínar hundraðþúsund hugsanir, vandamál jafnt sem hamingju. En í mínum augum eru þau bara lítil ljós sem mynda falleg mynstur langt fyrir neðan mig.

Við lendum og allir standa upp í einu þannig að enginn kemst leiðar sinnar. Nunnan tegir sig í litla svarta tösku sem ég er fullviss um að innihaldi mintusúkkulaði, biblíu og handjárn. Við göngum hænuskref í átt að útganginum. Flestir örugglega að hugsa um rúmið heima. Ég var bara feginn að raunveruleikinn minn var ekki lengur málmrör á flegiferð um himingeiminn.

Magnús Sveinn Jónsson

STOPzilla! In The Name Of Love

Úff, ég er búinn að eyða miklum tíma á netinu í að finna crack fyrir þetta blessaða forrit, og það tókst að lokum! Jay! Forritið er semsagt STOPzilla og er algjört möst ef þú notar Internetið að einhverju ráði (og fyrst þú ert að lesa þetta þá býst ég við að þú sért í þeim hópi). Það stoppar þessar helvítis popup auglýsingar sem eru alltaf að birtast þegar maður fer inná fjölmargar heimasíður. Svo hindrar forritið líka að einhver brjótist inní tölvuna þína, eða njósni um þig og svona. Voða sniðugt. Ef þig langar í crackið (og ég þori að veðja að þú finnir það ekki) af nýjustu útgáfunni þá sendiru mér bara póst og ég meila því á þig.

Ég flýg heim í kvöld. Þessi flunkufína dvöl mín hér á Akureyri er á enda. Strákarnir (sem festust í Borgarnesi) komust hingað til Akureyrar á laugardeginum og við djömmuðum saman, fórum í Sjallann og svona. Það var bara mjög fínt, þótt dvölin þeirra hér í höfuðborginni (Norðurlands) hafi verið frekar stutt í annan endann. Ég er ekkert smá feginn að hafa hætt við að keyra með þeim og flogið hingað á undan. Hefði ekki haft geðheilsuna í að vera fastur í bíl hálfa helgina. Ég tók slatta af skemmtilegum myndum, og þið fáið að sjá eitthvað af þeim hérna á síðunni auðvitað. Myndin sem ég setti inn núna er af Andrési og Eyjó, Andrés stekkur ofan af húsþaki (á íbúðinni sem strákarnir leigðu) og Eyjó er með vídjókameruna fyrir neðan að taka allt upp. Fleiri flottar myndir af snillingum í snjósköflum birtast fljótlega. Vonandi áttuð þið góða helgi og vonandi er ekki alltof mikill mánudagur í ykkur.
Maggi.

Hahahaha!

Strákarnir eru fastir í Borgarnesi! Mér finnst það ekkert smá fyndið. Og djöfull er ég feginn að vera ekki með þeim. :) Þorlákur kom með flugi til Akureyrar núna í kvöld því strákarnir nenntu ekki að bíða eftir því að hann kláraði að vinna. Við erum semsagt tveir hér á Akureyri hjá pabba, og það er komið brjálað verður þannig að við komumst ekki langt. Við ætluðum þó niður í bæ, en það verður víst lítið úr því. :) Strákarnir eru að drekka í Borganesi og ætla að reyna að skapa einhverja stemmingu, og svo ætla þeir að reyna að leggja í hann snemma í fyrramálið. Það verður örugglega eitthvað fróðlegt.
Maggi.

KORN!!!

Eðal-hljómsveitin KORN er að koma til landsins!! Þetta las ég hér á vef Morgunblaðsins. Ég held að það sé ekkert verra að sjá þá á Hróarskeldu því þeir verða þar líka. Hinsvegar þá hefði ég rosalega verið til í að sjá þá í höllinni, en þeir spila akkúrat þegar ég og Biggi verðum í heimsreisunni okkar. :/ En jæja, það verður að hafa það. Við sjáum þá hvort eð er á Skeldunni. Góða skemmtun þið hin! :)
Maggi.

Easy Like Thursday Morning

Ah hvað þetta var eitthvað góður dagur. Ég vaknaði á hádegi og fór niður og fékk mér tebolla og tvær brauðsneiðar. Svo hafði ég til sundföt, setti minispilarann minn í vasann og klæddi mig vel og fór útí kuldann. Ég hafði myndavélina mína við höndina allan tímann og tók alveg fullt af myndum á leiðinni niður í sundlaug. Svo slakaði ég á í heitu pottunum og kíkti í gufu og synti smá áður en ég lagði af stað niður í bæ. Batteríið kláraðist að vísu þegar ég var að taka myndir af öndunum á andapollinun þannig að ég gat ekki tekið jafn mikið af myndum og ég hefði kosið. Svo rölti ég niður á göngugötu og kíkti í bakarí, þar sem ég keypti mér upphitaða ostaslaufu, negrakoss og kókómjólk. Þetta borðaði ég á röltinu um bæinn. Svo kíkti ég í nokkrar búðir til að sjá hvort ég fyndi á mig skyrtu, sem fannst þó ekki. Svo rölti ég aftur upp gilið og alla leið heim í makindum. Ég hlustaði á spilarann allan tímann, fyrst á ( ) með SigurRós, og svo á Musick með Maus.

Ákaflega gott að eiga svona áhyggjulausan og rólegan dag. Ég kem myndunum líklegast inní tölvuna hans pabba í kvöld og þá set ég einhverjar flottar inn. Ég hef grun um að þær hafi nokkrar heppnast ansi vel sem ég tók. Nú held ég að ég leggi mig eða glápi á vídjó eða eitthvað álíka áreynslulaust.
Maggi.

Snjór!!

Það er snjór á Akureyri. Og það sem meira er, ég líka!! Um klukkan fimm seinnipartinn í dag flaug sú fluga í hausinn á mér að ég gæti alveg kíkt til Akureyrar í kvöld. Klukkan átta sat ég á sófanum heima hjá pabba hér fyrir norðan að borða þennan fína grænmetisrétt. Svona er lífið fljótt að gerast. Skyndiákvarðanirnar eru oftast þær bestu. Ég ákvað að þar sem ég hafði ekkert að gera í kvöld né á morgun að ég gæti alveg eins hangið á Akureyri, því það er líka miklu skemmtilegra. Allir strákarnir koma svo hingað á föstudaginn og þá verður sko djammað! Og Stjana systir að halda uppá tvítugsammælið sitt á laugardaginn, allt að gerast. Meira á morgun, og ég set örugglega inn myndir af snjónum, það er sko ekkert smá. Það er allt á KAFI! :)
Maggi.

Changes

Nýr bakgrunnur og ný mynd í rammann. Þetta er mynd af geimskipi sem ég tók um daginn. Hver hefur séð þetta geimskip og hvar? Túkall í verðlaun fyrir alla sem giska á hvaða geimskip þetta er en þeir sem giska á rétt fá ekki neitt. Því miður, þetta eru reglurnar. Núna sjáum við loksins hverjir það eru sem verða alltaf að hafa rétt fyrir sér, og hverjir hinir fégráðugu aurapúkar eru. Ef þú hinsvegar tekur ekki þátt ertu aumingi sem þorir aldrei að taka áhættu. Mjög áhugaverð könnun.
Maggi.

Góðar fréttir

Já ég sparaði mér hellings pening í dag! Reyndar gerð ég það ekki, ég komst bara að því að ég þarf ekki að borga fyrir nærri jafn miklar bólusetningar og mér hafði verið talin trú um. En það er einskonar sparnaður er það ekki? Við fórum aftur til Sigrúnar hjúkrunarfræðings í dag og hún var búin að tala við þennan sérfræðing í bænum, og hann var bara ánægður með það sem komið var og sagði að við þyrftum ekkert meira! Ég var alveg að búast við því að við þyrftum alveg helling í viðbót og að þetta myndi kosta tuttugu til þrjátíu þúsund kall! En þegar upp var staðið kostaði þetta ekki nema níu þúsund.

Og nú stefnir allt í það að ég muni eiga töluvert meiri pening en ég hafði reiknað með þegar við förum út. Ekki af því að við þurftum fáar bólusetningar, heldur af því að ég þarf líklegast að segja upp vinnunni, og þá fæ ég borgað orlofið mitt og sumarfríið og vetrarfríið sem ég verð búinn að vinna mér inn. Svo hef ég verið duglegur í aukavinnu undanfarið og ætla að halda því áfram og þá bætist við peningur líka. Svo þarf ég bara að halda áfram að spara og þá verð ég kominn í tæpa milljón þegar ég fer út! Ég væri amk alveg sáttur við 900 þúsund kall. Kostnaðaráætlunin hljómar sem stendur uppá 700 þúsund, en það er nottla bara skot útí loftið, og gæti því breyst töluvert. Annars benti mér einhver á að fara í bankann núna og kaupa dollara fyrir hellings pening því hann er svo svakalegri lægð núna, hann fer varla mikið lægra. Eða hvað? Ég meina, 68 krónur! Það er ekki neitt.

Ég hef verið að spá í hvort ég ætti að skipta yfir á MovableType, s.s. hætta hjá Blogger. Ég nenni því varla, koma mér inní nýtt kerfi og svona. Ég geri það samt eflaust einhvern daginn. Kannski næst þegar ég skipti um útlit. Sem verður (ef ég þekki sjálfan mig rétt, and I think I do) áður en við förum í heimsreisuna okkar. Þá verður sko bloggað! Ég var annars að hugsa um hvort ég ætti að tala við mbl.is og hafa pistla þar ef það væri einhver sjéns. Ég hef nú gert það áður, þegar við vorum í Ástralíu skrifuðum við reglulega pistla og sendum þeim myndir þarna á mbl.is og það gekk bara mjög vel. Ég býst ekkert við borgun, bara að fá smá athygli og útrás fyrir tjáningarþörf minni í stærri stíl en vanalega. :) En ég ætla að fara að reyna að njóta dagsins. Ég fór ekki í vinnuna því ég er búinn að vinna svo marga daga í röð að bakið á mér er farið að kvarta meira en eðlilegt getur talist. Og fæturnir á mér líka ef útí það er farið. Og ég er kominn með fullt af sárum á hendurnar vegna kulda. Ég er bara allur í hönk. Þá er bara málið að slappa af, og það er sko mín sérgrein.
Maggi.

Tickled pink

Ég var að skoða síður sem unnu blogg verðlaun The Guardian í Englandi. Fullt af skemmtilegum bloggum þar, og sérstaklega hafði ég gaman af þessu og þessu, sem fengu verðlaun fyrir skemmtilegar ljósmyndir. Mikið af virkilega skemmtilegum myndum á þessum síðum.

Ég tók myndavélina mína mína í vinnuna í dag og ætlaði kannski að taka rúnt um svæðið ef tími gæfist til og taka myndir. Ég er nefnilega oftar og oftar að taka eftir flottu myndefni útum allt, og oftar en ekki eru það myndir sem hver sem er gæti ekki tekið því ekki allir fá að koma svona nálægt flugvélum á hverjum degi. Ég rétt kíkti eftir vinnu og reyndi að taka 360° mynd sem heppnaðist þó ekki. Þarf meiri tíma og helst þrífót. Þarf endilega að fara að redda mér þrífót, gengur ekki svona. Best að henda inn nýrri mynd svona fyrst ég er nú að blogga á annað borð. Þessi er tekin með Bebbu og Hjörleifi á leið heim úr Reykjavík á laugardaginn. Takk fyrir farið aftur. :)

En núna slípí tæm. Fleiri bólusetningar á morgun. Rosalega er svakalega dýrt að láta hjúkku sprauta sig með sjúkómum, það setur mann bara á hausinn! Við fórum síðasta þriðjudag, aftur á morgun, þriðjudag, og svo aftur eftir mánuð. Þetta verða einhverjir tugir þúsunda. Suss hvað heimsreisan kostar. Eins gott að það verði ekki leiðinlegt. Eins og það sé hætta á því. ;)
Maggi.

Takk Hverfis.

Já það var líka svona feyki skemmtilegt í gær. Ég fór í bæinn í gærkvöldi með rútunni. Hef ekki farið með rútunni í bæinn í mörg ár og aldrei til að fara á djamm. Alveg merkilegt hvað það er langt frá hugsun manns einhvernveginn að fara með rútunni, ef maður hefur ekki bíl þá er bara lífsins ómögulegt að komast í bæinn. En þetta var bara fínt, þurfti ekkert að keyra, sat bara og hlustaði á Play með Moby og horfði útum gluggann og dottaði. Æðislegur diskur, og fínasta rútuferð. Svo kom ágætis drengur sem heitir Stjáni og sótti mig niður á BSÍ og skutlaði mér til Einars Þorgeirssonar þar sem voru fyrir Jóhann og Hjörleifur. Þar vorum við frameftir kvöldi, og spjölluðum og spiluðum á gítar og sungum. Þegar líða tók á kippuna fórum við svo í alveg stórskemmtilega tölvuleiki í PS2, með Eye-Toy myndavél. Það er bara algjör snilld að vera dálítið hífaður í slíkum leikjum, og eru þeir frábærir líka þar fyrir utan auðvitað. Fyrir þá sem ekki vita hvað þetta er þá er myndavél skellt ofan á sjónvarpið og maður stendur þar fyrir framan og tekur þátt í leiknum með því að baða út öllum öngum. Við spiluðum Kung Fu leik, gluggaþvottaleik (sem er ekkert smá fyndinn), dansleik (!) og boxleik meðal annars. Mikið hlegið.

Svo röltum við niður í bæ í ágætu en ísköldu veðri. Við Hjörleifur urðum af einhverjum ástæðum viðskila við Einar og Jóhann og röltum upp Laugarveginn. Röðin á Hverfis silaðist áfram á hraða skriðjökuls eins og einhver komst svo skemmtilega að orði um daginn og því fórum við frekar á Grand Rokk. Þar hittum við á tónleika með frábærri hljómsveit sem við komumst seinna að að hafi verið Dikta. Við Hjörleifur slömmuðum eins og sönnum rokkaðdáendum sæmir og létum öllum illum látum fyrir framan sviðið meðan allir hinir sátu. Það slógust nú fljótlega nokkrir í lið með okkur og þetta var þrusugaman. Frábærir tónleikar, alltaf gaman að fara á Grand Rokk. Takk Hverfis.

Það sem eftir var var nú frekar endasleppt. Við hittum Einar og Jóhann aftur og við fengum okkur að borða. Ég kíkti á Kapital og þar var geggjuð stemmning aldrei þessu vant (aldrei þessu vatn líka, því það kostaði 600 kall á barnum vatnið) en djammfélagar mínir voru litlir áhugamenn um hlusta á eða dilla sér við slíkan tónlistargjörning. Sem var mikil synd og saknaði ég þá eina mannsins sem ég þekki sem hefur álíka áráttu til að taka sporið í hópi e-pillu-poppandi techno áhugafólks. Ég dreg hann bara með mér næst. Þannig að við fórum fljótlega að lalla heim.

Ég tók fullt af skemmtilegum myndum en birti hér eina sem Jóhann tók af mér og fullyrti að það hefði verið algjör hunda-helvítis-heppni að hún skildi takast vel því hann kunni lítið fyrir sér í ljósmyndun. Ég held að það sé argasta lygi og að hann sé upprennandi atvinnuljósmyndari. Hann bara veit það ekki ennþá. Ég hendi inn fleiri myndum í myndarammann næstu daga frá þessu kvöldi, af action í Eye-Toy og arty-farty bangsamyndum. :) Góðar stundir.
Maggi.

Just do it

Í rútunni á leiðinni í vinnuna um daginn var ég að horfa útum gluggann og sá strák með skólatösku og stuttu síðar stelpu, og þau voru greinilega á röltinu heim úr skólanum. Þau röltu bæði mjög hægt og skoðuðu það sem þeim fannst áhugavert á leiðinni, hvort sem það var rusl eða grindverk eða eitthvað, bara eitthvað til að sparka í eða skoða í mestu makindum á leiðinni heim því nægur var tíminn. Ég man eftir þessu tímabili þegar maður sá eitthvað og fékk áhuga á því og veitti engu öðru í kringum sig neinn áhuga í smá stund. Maður var ennþá að uppgötva heiminn einhvernveginn, og sankaði að sér allskonar rusli sem maður hafði engin not fyrir en maður sá einhvern fjársjóð í. Svo sá ég líka tvær gamlar konur á gangi, í sömu makindunum, og stærsti munurinn á þeim og krökkunum var að þær voru búnar að uppgötva heiminn. Hættar að undrast á litlum hlutum og eiga tiltölulega rólegt líf framundan, stóru viðburðirnir eru búnir, og markmiðið bara að reyna að njóta lífsins með afkomendunum.

Þá fór ég að hugsa með ellilífeyri, og ellina yfir höfuð. Það sem ég er að gera, þá meina ég að plana og fara í heimsreisu, er eitthvað sem ótrúlega marga langar að gera. Og því meira og oftar sem ég hugsa um það þá sannfærist ég um að þetta sé hárrétti tíminn til að gera það. Sumir sem langar að gera þetta segja bara "seinna, klára skólann fyrst" eða eitthvað álíka. Seinna, seinna, seinna. Og þegar maður er búinn með skólann, kominn í góða vinnu, jafnvel kominn með fjölskyldu og hús og bíl, þá gefst enginn tími til þess fyrr en maður er orðinn gamall. Og maður sér þetta mjög mikið. Gamalt fólk að ferðast útum heiminn að gera og sjá það sem það hafði alltaf langað til að gera. En það er ekki rétti tíminn að mínu mati. Rétti tíminn er þegar maður er ungur og fullur af lífsorku, og hefur ennþá vott af þessari ævintýraþrá. Er ekki búinn að uppgötva allt, og langar að lenda í ævintýrum sem maður getur sagt frá allt sitt líf. Þess vegna finnst mér sorglegt, því ég heyri rosalega mikla öfund hjá fólki útaf heimreisunni okkar, að svo margir eru að slá lífinu á frest til að ná einhverjum markmiðum fyrst. Það gefst nægur tími til að læra, eða eignast fjölskyldu eða bæði. Maður er ekki að missa af neinu. Því finnst mér frábært það sem Tommi og Klara eru að gera, fara bara í heimsreisu eftir Evrópureisuna, og leika sér áður en alvaran tekur við. Því maður gæti misst af tækifærinu sínu, og verður því að grípa gæsina meðan hún gefst.
Maggi.

Oscar

Lost in Translation sem ég talaði um í síðstu færslu fékk fjórar tilnefningar til Óskarsverðlauna. Hún var tilnefnd sem besta mynd, Bill Murray sem besti leikari í aðalhlutverki og Sofia Coppola fékk tilnefningar sem besti leikstjóri og fyrir besta frumsamda handrit. Þetta sannar nú bara hvað þetta er góð mynd fyrir þá sem höfðu einhverjar efasemdir. Ég horfði á hana aftur í kvöld, og þetta er stysti tími sem hefur liðið hjá mér milli þess að sjá sömu mynd tvisvar. Strákarnir vildu allir sjá hana þannig að ég horfði aftur á hana með þeim og leiddist sko alls ekki. Er bara mest fúll að Scarlett Johansson hafi ekki fengið tilnefningu sem besta leikkona í aðalhlutverki. En fjórar tilnefningar verða víst að duga. :) Að vísu er ég nokkuð viss um að myndin hljóti í mesta lagi ein verðlaun, og það er fyrir besta handrit. Meira að segja mestar líkur á að hún hljóti engin verðlaun, því samkeppnin er svo rosalega mikil í þessum flokkum, enda stærstu flokkarnir. En hún er ekkert síðri fyrir það.

Önnur frábær mynd sem ég hef talað um á þessari síðu og mælt eindregið með er City of God, en hún fékk líka fjórar tilnefningar. Í flokkunum besti leikstjóri, besta handrit eftir öðru verki, besta myndataka og besta klipping. Hún á þessar tilnefningar svo sannarlega skilið enda falleg og vel gerð með eindæmum. Líkur eru á að hún fái fleiri verðlaun en Lost in Translation því hún keppir í minni flokkum, stóru nöfnin (Hollywood blockbusterarnir) vinna oftast stóru verðlaunin. Ég er hræddur um að Peter Jackson vinni flokkinn þar sem þessar myndir eru tilnefndar báðar líka, besti leikstjóri, og á hann það auðvitað fyllilega skilið og ég vona að hann vinni. Það verður spennandi að fylgjast með afhendingunni og verð ég límdur við skjáinn (hjá einhverjum af vinum mínum því ég er ekki með Stöð 2) þótt ég þurfi að mæta til vinnu klukkutíma eftir að athöfninni líkur. Ég birti minn lista yfir þá leikara og þær myndir sem ég held að vinni áður en að athöfninni kemur, og er ég viss um að ég hafi meirihlutann rétt eins og raunin var í fyrra. :) Ekki það að ég hafi nokkuð vit á þessu, enda bý ég bar á Íslandi, ekkí í Hollywood.
Maggi.

Lost in Translation

Ég sá mynd í morgun (!) sem kemst á topp tuttugu hjá mér, að minnsta kosti. Það er myndin Lost in Translation þar sem Bill Murray og Scrarlett Johansson fara með stærstu hlutverkin. Hún er alveg frábær að öllu leiti, rosalega vel leikin, falleg og áhrifamikil og sagan er mjög skemmtileg. Hún er frekar hæg, en mér fannst það ekki löstur á myndinni því þetta er þannig mynd. Ég er ekki sammála skilgreiningunni að þetta sé grínmynd, þótt hún sé alveg drepfyndin á stundum. Hún er frumsýnd hér í bíó 6. febrúar en er auðvitað komin á DC þar sem er hægt að sækja hana í DVD gæðum þannig að það er lítið síðra en að sjá hana í bíó. Ég er meira að segja ánægður að ég hafi horft á hana einn, því ég hefði ekki fílað hana vel hefðu of margir verið í kringum mig, þótt ég kunni ekki að útskýra það. Bill Murray fékk Golden Globe fyrir hlutverkið sitt, og Scarlett var tilnefnd en vann ekki þótt hún ætti það algjörlega skilið. Myndin var líka kosin besta grínmyndin á Golden Globe, og verður eflaust tilnefnd til nokkurra Óskarsverðlauna.

Rosalega skemmtilegt hvað titillinn er illa þýddur hér á landi, "Glötuð þýðing", því um leið að vera nákvæmlega það sem hún segir, s.s. glötuð þýðing, þá tapast kaldhæðnin sem er í titlinum á ensku, þannig að er lost in translation. Algjör snilld. Allir að sjá þessa mynd.
Maggi.

BeatBoxes & Brain Brillance

Það var einhver gaur á Valhöll sem benti mér á video fæl á netinu sem mér finnst alveg hreint magnaður. Það er heimsmeistarinn (að ég held) í Human Beatbox, eða taktkjafti eins og einhver snillingurinn ákvað að það skyldi útleggjast á íslensku. Þessi gaur er ekkert smá góður, ég hef aldrei heyrt neitt þessu líkt, amk ekki svona vel gert. Þannig að ef þú tímir að dánlóda rúmum sex megabætum af erlendum server þá ættiru að kíkja á þetta, ég mæli með því. Myndskráin er hérna: beatbox.wmv

Ég er að vinna þvílíkt mikið þessa dagana og ætla því að gera það sem ég hef ekki gert í lengri tíma. Fara snemma að sofa. Þegar ég er búinn að skrifa þetta þá fer ég beint að sofa, s.s. svona hálf tíu. Það hefur ekki gerst hjá mér í mörg ár.

Ég sá alveg magnaða mynd í dag. Derren Brown, snillingurinn sem er með Mind Control þættina á Stöð 2 á mánudögum gaf út DVD disk með bestu atriðunum og þetta sótti ég á netinu. Þvílíkt sem maðurinn getur plantað hugsunum í hausinn á fólki, og lesið hvað það er að hugsa bara með því að horfa í augu þess eða heyra þau tala. Hann er ótrúlegur með spilastokk því hann er líka snillingur í minnisaðferðum. Hann getur lært heilu bækurnar utanaf á tuttugu mínútum því hann er með ljósmyndaminni, eða hefur amk þjálfað upp eitthvað svipað. Alveg hreint magnaður gaur. Verst að maður hefur ekki einbeitinguna eða nægan vilja til að þjálfa sig upp í að verða ótrúlega góður á einhverju sviði. Annað hvort eins og Derren Brown eða Beatbox heimsmeistarinn, en ég væri virkilega til í að geta þó ekki væri nema brot af því sem þeir geta. Þetta kalla ég sko snilligáfur í lagi. Kannski er bara málið að prófa sem flest og finna hvað maður er góður í og þjálfa það upp í nokkur ár. Þá hlýtur maður að geta orðið rosalega góður í einhverju. Það væri samt asnalegt ef maður gæti bara ropað hæst, eða sungið verst eða eitthvað, en maður hlýtur samt að hafa eitthvað. Það er samt ekki víst hvort maður hafi nokkra löngun til að komast að því hvað það er. Spurning.
Maggi.

21 Grams

Ég fór á 21 Grams í Regnboganum í kvöld. Hún er virkilega góð og mæli ég með henni fyrir þá sem hafa gaman af góðum myndum. Hún er ekki fyrir hvern sem er. Hún hoppar fram og aftur í tímanum og er ruglingsleg í byrjun en maður kemst yfir það ef maður hefur hugann við efnið. Hún er ótrúlega vel leikin og falleg, um leið og hún er rosalega drungaleg og sorgleg. Næstum því jafn góð og Amores perros. Bíómyndaáhugafólk ætti að vera búið að sjá þá mynd, því hún er alveg frábær. Spænskan virkaði meira að segja betur í mig því mér finnst tungumál sem maður heyrir ekki dags daglega koma með svo mikinn raunveruleika í bíómyndir, en það pirrar bara suma að skilja ekki hvað persónurnar eru að segja og þurfa að lesa það á skjánum. Þessi mynd er þó öll á ensku, en bæði handritshöfundur og leikstjóri eru frá Mexico.

Og í allt annað mál. Ef einhver kann að ráða bót á því að það sjáist ekki myndir sem ég birti í með færslunum mínum (þær koma bakvið hvíta bakgrunninn í kössunum), þá væri það vel þegið. Þetta er sett upp í Style Sheet (.css) og ég er búinn að prófa að breyta þessu fram og til baka en alltaf hverfa myndirnar. Ég verð þó að hafa hvítan bakgrunn í kössunum þar sem textinn birtist því annars væri ekki hægt að lesa textann vegna röndótta bakgrunnsins.
Maggi.

Ég undirritaður...

...sit í nýja skrifborðsstólnum sem ég fékk í jólagjöf frá móður minni með fullt af nammi fyrir framan mig og sneisafullt bjórglas... af kóki. Þetta væri kannski ekki svo skrítin sjón nema fyrir þá staðreynd að það er laugardagskvöld. Eins og ég minntist á í síðustu færslu hef ég ekki unnið heila helgi síðan í sumar ef minnið bregst mér ekki. Ég hef verið frekar mikið á djamminu... og satt best að segja hefur frekar lítið komið útúr því. Það eru fá sem ég man að hafi verið sérstaklega skemmtileg, öll voru þau eins og dægrastytting. Hmm... það er komin helgi, best að hoppa í sturtu og fara að djamma með strákunum.

Ég hef næstum alltaf farið á djammið undir forskriftinni "ég er ekkert að fara að reyna við stelpur heldur bara að skemmta mér og það gerist bara eitthvað ef það gerist". Það er nottla bara hálfur sannleikur. Ef við viljum orða það öðruvísi þá er það nottla bara haugalygi. En þetta segi ég sjálfum mér alltaf. Ég er alveg rosalega góður í að ljúga að sjálfum mér. Næstum jafn góður og ég er í að sannfæra sjálfan mig. Ég veit ekkert hvert ég er að fara með þessari færslu. Förum bara í áttina sem ég stefni í með þriðju síðustu setningunni í þessari málsgrein.

Ég er með nokkuð sterka samvisku. (Getur maður sagst vera með sterka samvisku? Æi who gives, þetta er mitt blogg, þegiðu bara.) Ég veg það upp á móti því að vera með rosalegan sannfæringarkraft á sjálfan mig. Í nær öllum ákvörðunum sem ég tek þarf ég að vega kostina upp á móti göllunum, og skoða staðreyndir málsins fyrst. Ekki misskilja mig, þetta er yfirleitt mjög stuttur prósess, en þetta geri ég. Það sem er farið að verða rosalega stór partur í öllum mínum ákvörðunum er faktorinn "hvað á ég skilið?". Ef spurningin er um hvort ég eigi að leyfa mér að gera eitthvað, sem hefur aðallega galla, en kosturinn er sá að það veitir mér ánægju, þá get ég alltaf fundið nóg af ástæðum á augabragði sem má burtu alla ókostina sem gætu t.d. verið "þetta kostar peninga" eða "þetta er óhollt" eða eitthvað álíka.

Að því leitinu til er ég farinn að dekra frekar mikið við sjálfan mig og leyfa mér flest sem mér dettur í hug. Þetta eru næstum alltaf mjög smávægilegar ákvarðanir, eins og t.d. "á ég að fá skiptivinnu og fara á djammið", eða "ætti ég að fara og kaupa mér rusl í sjoppunni og fara á rúntinn í staðinn fyrir að fara að sofa". En ég hef verið að hugsa um þessar ástæður sem ég hef fyrir því að gera þessa hluti. S.s. þessar ástæður fyrir því að ég leyfi mér of mikið af svona heimskulegu óþarfa dóti. Eru þær bara sjálfsvorkun? En það er virkilega farinn að vera allt of stór partur af þjóðfélaginu í dag, og ég vill svona innilega ekki að ég sökkvi mér of djúpt ofaní hana, sérstaklega af því að ég hef það alveg fáránlega gott miðað við marga. Eða ættu allar þessar smávægilegu spurningar allar að hafa svarið "já, af hverju ekki, þetta er þitt líf, lifðu því bara!". Ef svo er þá er það uppeldið á mér sem er að þvælast fyrir mér, því gagnrýnisaugun sem notuð eru til þess að horfa á alla óþarfa hluti á þessu heimili hafa vissulega smitast mikið í mig. Helvítis.

Annars er þessi færsla nú bara svar við sjálfri spurningunni sem hún setur fram. Ég of-spái-í-hlutunum (over-analyze) allt of mikið. En ég ætla ekki bara að stroka hana út (eins og þú veist því þá væriru ekki að lesa hana), því kannski eru einhverjir þarna úti sem spá í heimskulegum hlutum eins og ég. Ég vona það innilega því þótt ég svari játandi með stolti þegar einvhver spyr spurningarinnar "ertu eitthvað skrýtinn?" þá vona ég nú innst inni að ég sé bara skrítinn á þann hátt sem allir eru skrítnir. Bara passlega.
Undirritaður.

Úff

Fór að sjá Keflavík tapa fyrir franska liðinu Dijon í kvöld. Það var ekki gaman. Þeir spiluðu bara illa og áttu alveg skilið að tapa með fimmtán stigum. Ég hefði nottla viljað sjá þá vinna því þá hefðu þeir komist eitthvað lengra í keppninni en þetta var víst síðasti leikurinn, þeir eru dottnir út.

Það lítur út fyrir að ég vinni alla helgina. Ég hef ekki unnið heila helgi síðan í sumar. Hef alltaf tekið mér eitthvað frí. En hver veit. Helgin er ekki á enda enn, aldrei að segja aldrei. Annars er ég að spá í að vinna alla næstu helgi líka svo ég geti með góðri samvisku tekið mér frí helgina þar á eftir til að fara með strákunum í sumarbústað. Það má nú varla missa af því, enda er það ekkert smá gaman! Og loksins bústaður sem er ekki á mínum vegum þannig að ég þarf ekki að hafa áhyggjur af því að eitthvað brotni eða bili eða klikki. Ekki gaman að vera fullur og þurfa að hafa sífelldar áhyggur, eyðileggur svoldið mikið fyrir. Ég ætla því að reyna allt sem ég get til að redda mér fríi, og eins og dæmin sanna þá tekst það yfirleitt. :)
Maggi.

Adventure

Ég og Biggi höfum verið að hittast nokkur kvöld núna í janúar til þess að plana þessa heimsreisu okkar. Við erum komnir með ágætis plan, kringum tuttugu lönd, tólf flugferðir, tæpir 80 dagar, og áætlun uppá u.þ.b. 700 þúsund krónur. Þetta er nokkurn vegin það sem við töluðum um í upphafi og við erum bara ánægðir með þetta. Það á þó örugglega eftir að breytast töluvert, við eigum eftir að endurskoða þetta allt saman, en erum búnir að setja saman grófa áætlun þannig að við getum farið að panta flugmiðana og farið í bólusetningu og svona. Við förum af stað í apríl, og komum heim 5. júlí eftir Hróarskeldu. Eins og planið lítur út í dag eru þetta löndin og stærstu borgirnar sem við förum til:

USA (New York, Las Vegas, Los Angeles)
Kólumbía (Bogotá)
Brasilía (Sao Paolo)
Argentína (Buenos Aires)
Chile
Páskaeyjar
Tahiti og eða Fiji
Ástralía (Sydney)
Japan (Tokyo)
Kína (Peking, Hong Kong)
Víetnam
Thailand
Malasía (Kuala Lumpur)
Singapore
Egyptaland
Ítalía
...og svo gegnum nokkur Evrópulönd til Danmerkur.

Þetta er ekkert leiðinlegur listi! :) Svo er bara að surfa á netinu og finna það helsta til að skoða og gera á hverjum stað. Annars ætlum við að láta þetta mikið til ráðast á staðnum, t.d. með gistingu. Við verðum með tjald og ef eitthvað klikkar með ódýra hótel eða hostel gistingu þá hendum við bara upp tjaldinu á einhverri umferðareyju.

Annars erum við að gera ansi heimskulega hluti, t.d. að fara til Kólumbíu, en það er frekar hættulegt og þess vegna er það ennþá meira spennandi. Svo verðum við í Egyptalandi í eyðimörkinni á heitasta tíma ársins, þannig að við snjóhvítu rauðhærðu Íslendingarnir eigum ekki mikinn sjens á að lifa af. En þetta verður allt eitt allsherjar ævintýri og vonandi munum við eiga milljón sögur til að segja alla ævina frá þessum tíma. :)
Maggi ævintýragjarni.

Maria Mena

Vinur minn sagði mér um daginn fá stelpu sem hann hitti á djamminu og fór að tala við. Þetta var myndarleg stelpa sagði hann, solítið þybbin eins og gengur og gerist. En hún hafði víst orðið það viljandi, þybbin það er að segja. Hún var orðin leið á strákum sem vildu vera með henni af því að hún var svo flott og falleg (sem hún hafði verið) þannig að hún fitaði sig markvisst til að losna við þannig athygli. Ég er ekki að segja að hún hafi orðið ljót (ekki að ég hafi hugmynd um það , ég sá hana aldrei), en hún fékk amk öðruvísi athygli þegar hún var orðin þybbin. Þá komst hún kannski frekar í kynni við stráka sem fíluðu hana útaf persónuleika hennar en ekki bara útlitinu.

Mér finnst þetta alveg stórmerkilegt, og fékk mig til að hugsa. Það er algengt að stelpur sem eru mjög fallegar og flottar og örugglega oftast góðar manneskjur, byrji með strákum sem eru... hvað skal ég segja... ekki góðir fyrir þær. Oft þessar töffaratýpur, stákar sem vilja frekar vera með flottum stelpum sama hvernig mann þær hafa að geyma. Eins og það er algengt þá er það ótrúlega sjaldgæft að að þær átti sig á því. Að þær sjái það að strákar sem veit þeim athygli eru ekki endilega að sækjast eftir neinu nema útliti þeirra. Ég er ekki að segja að allar flottar og fallegar stelpur eigi að grípa til svona aðgerða til að losona við óæskilega athygli, heldur að hætta að væla yfir því að þær endi alltaf með svo ömurlegum gaurum og hætta frekar að hoppa í fangið á þessum kvennabósum. Er virkilega svona erfitt að þekkja stráka í sundur? Eða vilja stelpur þessa stáka sem fara illa með þær svo þær hafi eitthvað til þess að gráta yfir með vinkonum sínum?

En sagan af þessari stelpu fannst mér mjög merkileg. Ég veit ekki hvort þetta hafi virkað og að hún hafi fundið hinn fullkomna strák sem elskar hana fyrir það sem hún er, en það er vonandi. Ég vildi að ég þyrfti að gípa til aðgerða til þess að minnka áhuga kvenfólks á mér, en það er eins langt frá mínum huga eins og hægt er. Það væri frekar akkúrat öfugt hjá mér. Annars hef ég verið að líta yfir farinn veg hjá mér, og ég er farinn að gera mér grein fyrir því að ég hef klúðrað alveg ótúlega borðleggjandi tækifærum í stelpumálum. Þannig að vandamálið liggur eflaust að stærstum hluta hjá mér. Og það er slæmt, því maður breytist ekkert bara eins og hendi sé veifað þótt maður átti sig á vandanum. Og það væri töluvert auðveldara ef vandinn lægi bara hjá öllum öðrum en ekki mér. En það er víst ekki svo einfalt. Merkilegt, eftir því sem ég blogga seinna á nóttinni endar það oftar í röfli um kvennamál. Þetta er eflaust ekki mjög áhugavert þannig að ég held ég láti staðar numið núna. Og já, þetta er sniðugt.
Maggi.

E.s: Ég hata blogger.com. Ég var búinn að skrifa þetta allt upp og póstaði þessu en þá birtist þetta bara allt með spurningamerkjum í staðinn fyrir íslensku stafina! Og ég þurfti að skrifa þetta allt upp aftur! Vá hvað svona er pirrandi. Mental note; alltaf gera copy áður en maður póstar, því maður veit aldrei! Með þessum orðum lýkur pistli mínum sem átti að vera töluvert styttri. Hann verður þó sem betur fer ekki lengri.

Hallelujah

Jolene Blalock er ótrúlega falleg manneskja. Fannst ég bara verða að koma þessu að. Ég býst ekki við að neinn kannist við þetta nafn en nokkrir kannast örugglega við hana þegar þeir sjá mynd af henni. Það kannast þó örugglega enn fleiri við hana í þessu hlutverki. Hún er nefnilega Star Trek gella. Ef ég horfði nokkurntíman á Star Trek, sem ég geri ekki, þá væri það útaf henni. :)

Ég fékk upplýsingar um strákinn sem fótbrotnaði. Þetta land kemur manni sífellt á óvart. Við erum svo lítil þjóð. En allavega, upplýsingarnar komu ofan af Akranesi (takk Anna), og heitir strákurinn Sölvi og er jafn gamall mér, sem sagt tuttuguogtveggja á árinu. Mig langar að hafa samband við hann en hvað myndi ég segja? "Blessaður, þetta er gaurinn sem fótbraut þig. Ertu ekki hress bara?" Nei ég held að það sé ekkert gaman að fá þannig símtal eða heimsókn. Þannig að ég er að spá í að senda honum eitthvað. Ég efast um að hann langi í blóm, enda karlkyns, þannig að ég er að spá í að senda honum kassa af bjór. Ég veit að ég yrði glaður ef einhver sendi mér kassa, og hann hlýtur bara að drekka bjór.

Enn hef ég ekki fengið gagnrýni á síðuna frá neinum, hún hlýtur því bara að vera fullkomin eins og hún er. Það eru nú ekki margir sem lesa hana, en ég er búinn að heyra af nokkrum sem eru farnir að lesa aftur. Ef ég skoða ip tölurnar sem koma á síðuna þá sé ég að það er aðallega sama fólkið sem kemur aftur og aftur, ekki svo mikið af nýju. Það var aðallega á meðan Beta var með link á mig að nýtt fólk kom á síðuna í hrönnum.

Það eina sem heldur aftur af mér í niðurhali á Valhöll er diskpláss. Ég held að það sé raunin hjá fleirum. Ég er búinn að sækja næstum alla þættina af Will & Grace því ég var að fatta að mér finnst þeir algjör snilld! Vá hvað ég get hlegið af þessu. Kannski er það bara í hausnum á mér en mér finnst þeir meira clever en flestir svona sitcom þættir. Endalausir homma og alkóhólista og fitubrandarar, og það er bara ekkert sem þau gera ekki grín að. Taka sig sko ekki alvarlega. Og þeir eru líka vel leiknir, amk oftast. Er ekki búinn að vera jafn duglegur að horfa á bíómyndir. Horfði þó á Monster með Charlize Theron og Christina Ricci. Það er fínasta mynd, og Christina Ricci er alltaf jafn sæt, en maður kemst bara ekki yfir hvað Charlize er gerð hrikalega ljót fyrir þetta hlutverk. Eins og hún er nú gullfalleg. En myndin er fín fyrir því. Veit ekki hvort hún hefur komið út hér á landi í bíó eða á spólu. En það má alveg sækja hana á netinu.

Spirited Away fékk fjórar stjörnur í Mogganum og skal engan undra. Hún er bara æðisleg, og ef þú ert ekki búin/n að sjá hana þá skaltu bæta úr því hið fyrsta! Þetta gengur ekkert svona. :)

Ég fann Hallelujah í útgáfu Rufus Wainright á Valhöll áðan. Æðislegt lag og hann fer vel með það. Tjékkaðu endilega á því. Þetta er útgáfan sem var í Shrek. :)
Maggi.

Critical update

Síðan heldur áfram að taka breytingum, merkilegt hvað ég nenni að dunda mér í þessu þótt þetta sé nokkurnvegin komið. Ég verð alltaf að bæta einhverju við, smá enn, og svo þetta, og og og. Ætli þetta sé ekki fullkomnunarárátta í mér. Halla systir kom með hugmynd í kvöld sem ég hef verið að velta smá fyrir mér. Af hverju fer ég ekki bara að læra grafíska hönnun? Ég held að það eigi rosalega vel við mig. Ekki það að ég sé einhver snillingur í svona hlutum, en ég hef mjög gaman að allri svona hönnun og held að ég gæti vel unnið við svona hluti, því þetta er auðvitað mjög skapandi og það er það sem ég þarf. Það er bara aldrei að vita hvað maður gerir.

En já, hvað hefur drifið á daga mína síðan ég óskaði ykkur gleðilegra jóla hér á síðunni... Jólin voru bara fín hjá mér. Ég hélt að það væri rosa skrítið að vinna um jólin en ég vann bara tvo daga milli jóla og nýárs og mætti ekki í vinnu fyrr en 5 janúar! Flott jólafrí það, amk miðað við vaktavinnu. Ég kíkti til Akureyrar yfir áramótin og það var bara mjög gaman. Ég fór í Sjallann á gamlárskvöld og þar var auðvitað hellings stemmning. Gaman að djamma með Kristjönu stjúpsystur og vinkonum hennar. :)

Rétt fyrir jól fékk ég loksins myndavélina mína langþráðu. Canon PowerShot G5, flunkuný beint frá USA. Hún Bjarney var svo góð að koma með hana til landsins fyrir mig og þannig sparaði ég mér meira en helming á verði vélarinnar! Gerist ekki betra. Ég hef auðvitað verið að taka myndir og, tjah, ætli ég hendi ekki bara inn sýnishornum hér beint í þessa færslu:

Nokkrar flottar myndir úr nýju vélinni! :)

Myndin sem er hér til hægri á síðunni var tekin í leiðangri míns og Jóns Odds, og tók Jón Oddur þessa mynd ef mig minnir rétt. Það eru nokkrar fleiri myndir úr þeim myndaleiðangri á myndasíðunni. Hugmyndin er að hafa alltaf eina flotta nýlega mynd í þessu plássi. Vonum að ég hafi nennu til að uppfæra það oft svo þið neyðist til að kíkja hérna oft! :) Ætli við segjum ekki bara ein mynd vikulega að minnsta kosti. Byrjum á því.

Það kom svolítið fyrir mig um helgina sem ég mun án efa muna ævilangt. Ég var að keppa í fótbolta með vinnunni í bænum (á Hlíðarenda), þetta var svona fyrirtækjamót, bara til að hafa gaman að og sprikla aðeins. Við spiluðum hrikalega og töpuðum öllu, en það er nú ekki það sem er svona minnistætt. Í byrjun síðasta leiksins fæ ég boltann nokkuð frá markinu og ákveð að skjóta á markið. Það er strákur sem setur löppina fyrir mig til að fara fyrir boltann en ég næ að skjóta og við skellum saman. Ég lenti á öklanum á honum og hann brotnaði. Beinið fór alveg í tvennt og stakkst út úr löppinni að innanverðu. Þetta var auðvitað algjört slys, hvorki honum að kenna eða mér, bara algjör óheppni. Þetta var ekki skemmtileg reynsla og auðvitað alveg hrikalegt fyrir aumingja strákinn sem þurfti að bíða í 20 mínútur eftir sjúkrabíl, sárkvalinn. Hann stóð sig samt rosalega vel og harkaði þetta ótrúlega af sér. Ég veit að ég hefði örugglega hágrátið við svona sársauka.

Ég veit ekki hvað hann heitir eða neitt til að tjékka á honum, en hann verður lengi að jafna sig. Ef einhver sem les þetta veit eitthvað um þetta mál, hvað hann heitir eða eitthvað þá væri ég þakklátur fyrir upplýsingar. Hann var að keppa fyrir fyrirtæki sem ég held að hafi verið kallað BR hvað svo sem það þýðir, og hann hefur líklegast verið kringum 22ja ára.

Annars er ekki svo mikið af mér að frétta, ég hef bara verið að vinna, djamma og þetta nauðsynlegasta. Lenti á skemmtilegu djammi um daginn eftir Speedo tískusýningu (geggjuð módel í sundbolum og bíkíníum, ekki leiðinlegt), þar sem ég drakk hvítvín og datt í þennan rosalega dansgír. Dansaði við DJ Sóley þegar enginn í þessu Speedo partýi nennti að dansa áfram, og það var mjög gaman. Ég þarf deffinetlý að tjékka á henni aftur. Er hún annars ekki oft að spila á Vegamótum? Ég held að ég þurfi að fara að venja mig á að kíkja þangað. :)

Mig er farið að hungra í aðra sumarbústaðaferð. Ótúlegt hvað það er gaman og heppnast alltaf vel. Við fórum í eina rétt fyrir jól sem ég er ekkert búinn að minnast á á síðunni. Það var þvílíkt gaman, dóum næstum því í óveðri á leiðinni yfir heiðina, og gátum ekki opnað hliðið í götunni hjá bústaðnum þannig að við þurftum að bera allt draslið okkar lengri leið. Ok, kannski bara svona 50 metrum lengra en samt. Svo fórum við nottla í pottinn og spiluðum og spjölluðum og bulluðum og bulluðum. Einróma álit allra í ferðinni að hún hafi verið einstaklega vel heppnuð. Maður þyrfti helst að redda sér bústað í febrúar og halda smá partý, nóg er af fólkinu sem langar að mæta. :)

Segjum þetta gott af svaðilförum mínum í bili. Heilræði dagsins er: Farið varlega í íþróttum. Sérstaklega með mér því ég smita óheppnina mína í annað fólk svona rétt á meðan.
Maggi.

E.s: Já ég vill þakka Svabba fyrir að kynna mig fyrir Damien Rice, þeim tónlistarsnillingi. Úff hvað diskurinn hans er góður, ég mæli með að allir tjékki á honum og athugi hvort hann leggist jafn vel í ykkur og okkur vinina. Diskurinn heitir O. Já, bara bókstafurinn O. Ekki flókið það. Sjáumst. Bæbæ.

En það bar til um þessar mundir...

...að boð kom frá Magnúsínusi bloggara, að hefja skyldi bloggár fyrir alla heimsbyggðina. Þetta var fyrsta bloggið er gert var á árinu, þá er Davíðus Oddsoníus var landstjóri á Íslandi. Fóru þá allir til að láta bloggsetja sig, hver til sinnar borgar. Jæja, þetta er komið útí vitleysu. En nú skal hefja nýtt bloggár, og þótt fyrr hefði verið. Ég ákvað beint og óbeint, aðalega óbeint, að taka mér pásu, það svona bara eiginlega gerðist. Ég ákvað að rumpa af svosem eins og einu nýju lúkki og er bara nokkuð sáttur með það. Það er mun einfaldara en það gamla og var það ætlunin. Ég á enn eftir að laga smá bögga, það sjást engar myndir með færslunum og svona, en það ætti að vera hægt að redda því fljótlega. Ég mun líka fljótlega, s.s. á morgun, skrifa færslu um það sem drifið hefur á daga mína síðan ég bloggaði síðast og þar kennir sko ýmissa grasa skal ég segja þér. Endilega segðu mér ef þér finnst eitthvað mega betur fara í þessu lúkki, eða ef það birtist eitthvað á skjön í tölvunni sem þú ert í.

Það er vinnudagur á morgun þannig að það er löngu kominn háttatími. Vonandi næ ég að rífa upp stemmninguna á þessu bloggi, hún var orðin frekar döpur undir það síðasta á árinu 2003. Nýjir og betri tímar. Breiðið endilega út fagnaðarerindið (og jólaguðspjallið), Magnúsínus bloggari hefur tekið aftur til starfa, og nú skal sko spýtt í lófana látið hendur standa fram úr ermum.

Lifið heil. Magnúsínus.

GLEÐILEG JÓL!

Jæja, aðfangadagur runninn upp og allir komnir í gott skap og hungrar í jólamatinn og pakkana. En ekki borða pakkana. Það lærði ég '93. Hittumst hress! :)
..:: magchen in christmas action ::..

Samfélag

Æi hvað íslenskt samfélag er eitthvað að fara meira í taugarnar á mér þessa dagana heldur en vanalega. Allt þetta með eftirlaunafrumvarpið og það dót er bara fáránlegt. Björn Bjarnason og fleiri gera sig að fíflum í sjónvarpinu. Ég er næstum kominn á þá skoðun að Björn sé ekki bara ljótasti maður á landinu heldur að hann sé innrættur í stíl. Hef sem betur fer ekki séð mikið af honum en í viðtölum um þetta mál kom hann út eins og leiðinlegur hrokagikkur, spilltur af völdum og eigin spegilmynd.

Ég las söguna hans Togga sem birtist í Mogganum og hún snart mig auðvitað eins og flesta. Það er alveg ótrúlegt að þetta samfélag, sem að mínu viti hefur möguleika á að vera betra en flest önnur, getur hundsað svona mál og fleiri. Ekki bara mál geðveikra, heldur líka fatlaðra og fátækra til dæmis. Það þarf ekki svo mikinn pening til þess að redda þessum málum ef mið er tekið af veltu þessa samfélags. Mér finnst að menn sem skaffa sjálfum sér og samstarfsmönnum mörg hundruð milljónum hver í eftirlaun á meðan svo mikil eymd er ríkjandi í þjóðfélaginu ættu að skammast sín. Þetta eru mennirnir sem ráða og segjast auðvitað vera í góðum tengslum við þjóðfélagið.

Æi, ég kemst alltaf að sömu niðurstöðu þegar ég fjalla um stjórnmál. Eins barnaleg og auðveld þér þykir sú skoðun mín vera, þá hef ég bara óbeit á stjórnmálum yfir höfuð. Auðvitað hef ég mínar skoðanir, en ég reyni að leiða hjá mér svona vitleysu því ég er bara einn maður og get litlu breytt. Auðvitað er hægt að segja að ef allir hugsuðu svona þá væri sjálfkrafa engu hægt að breyta, en ég leyfi mér að fullyrða að mín skoðun er ekki sú sem kemur öllu í samt lag. Það er auðveldara að þykjast vita betur úr fjarlægð.
..:: maghcen ::..

Hopla!


Ég fór í fótbolta á þriðjudaginn og tognaði á hægri ökla. Það var vont, og ég er búinn að vera ýmist haltrandi eða hoppandi á vinstri útum allt. Var að spá í að fá mér staf og kannski hatt líka og vera svoldið töff á því, en svo hætti ég við. Þetta er allt að koma til, ég get þó amk stigið í löppina núna.

Það var líka ákaflega gaman að haltra útum allt eins og fíbbl fyrir framan mörg þúsund manns í gær í höllinni. Ég fór á MUSE og tónleikarnir voru frábærir! Þvílíkt flott show, og það var sko ekki hægt að heyra á Matthew Bellamy að hann væri með kvef. Og djöfull getur hann líka spilað á píanó! Mikið var lagt uppúr því að sýna hvað hann er mikill snillingur á píanó, og ég fékk gæsahúð oft og mörgum sinnum við að heyra þessa snilld sem öll lögin þeirra eru. Ótrúlega gaman og vel peninganna virði. Það eina sem hægt er að setja útá er að þeir spiluðu of stutt, hefðu alveg mátt hafa prógrammið hálftíma lengur, þá hefði maður verið orðinn mettur, en mann langaði virkilega í meira þegar þeir voru búnir.

Ég var í stúku og það hefur sína kosti og galla. Ég hefði nottla ekkert getað verið á gólfinu í gær sökum fötlunar minnar þessa dagana, en maður hefði samt alveg viljað hoppa og slamma með flestum lögunum. Í staðinn dillaði maður sér bara með í sætinu og söng hástöfum með lögnum. Það var rosalega flott að sjá í tveimur af síðustu lögunum að allur salurinn, og þá meina ég sko ALLIR sem voru á gólfinu, hoppuðu samtímis við allt viðlagið! Það var rosalega flott sjón, mörg þúsund manns og allir samtaka og nottla þvílíkt ljósashow í gangi. Mikið um hopp og skemmtilegheit þessa dagana. Það styttist í helgi og ég veit ekkert hvort ég komist í vinnuna, ekki líklegt að maður geti gert nokkurn skapaðan hlut þegar maður getur ekki stigið almennilega í löppina. Sérstaklega í svona vinnu þar sem geta verið mikil átök.

Ég er alveg kominn í jólafílinginn, en ekki búinn að kaupa eina einustu gjöf. Aðallega búinn að vera að stússast í því að fá mér myndavél fyrir jólin. Bjarney vinkona og Brasilíuferðafélagi ætlar að kaupa hana fyrir mig í Ameríku og koma með hana heim fyrir jólin. Það verður nú gaman og þá get ég farið að sýna ykkur einhverjar ódauðlegar myndir sem ég tek á flottu stafrænu vélina mína. :þ Gleðilegan jólaundirbúning!
..:: magchen ::..

Jólin eru tími bjórs og friðar

Já það styttist í jólin, að vísu styttist í jólin alla daga ársins. Um leið og jólin eru komin þá er farið að styttast í næstu jól. En það er aukaatriði. Ég er nottla farinn að skipuleggja jóladjammið sem verður með óhefðbundnu sniði þetta árið. Ég kemst líklegast ekki til Akureyris því ég verð að vinna alltof mikið. :( En maður verður bara að gera það besta úr hlutunum. Ég er t.d. að skipuleggja litlu jól og bústaðarferð meðal annars. :)

En núna um helgina er jólabolla í vinnunni. Og það er ekki nóg með það, heldur eru tvær! Ein í flugstöðinni og ein í bænum. Við helstu djammararnir ætlum auðvitað að reyna að fara á báðar, og verða sótölvaðir. Vonandi komumst við bara heim. Ég hef ekki góða reynslu af því þegar það er frítt áfengi, sérstaklega þegar vinnan býður. Þá ætlar maður sko aldeilis að nýta sér 'gestrisnina' og sturtar í sig. En ég ætla að passa mig í ár, það sem gerðist í fyrra fær sko ekki að endurtaka sig. Ég held ég hafi aldrei séð jafn mikið eftir einu fylleríi eins og þá. En það er leiðinleg saga.

Ef þig vantar að komast í jólafílinginn þá þarft þú bara að kíkja hingað og sækja Jólalag Baggalúts 2003. Það er rokkaðasta jólalag í heimi og er bara ýkt flott! Allir að sækja það og stilla græjurnar í botn blasta jólagleði um borg og bý!
..:: mag ::..

Líf á minni hraða en 200 km á klst. er ekkert líf


Ég er búinn að eyða síðustu dögum í að spila Need For Speed Underground, sem er nýjasti bílaleikurinn fyrir ykkur sem ekkert vitið. Þetta er frekar undarlegt því ég er ekki vanur að spila leiki í tölvunni minni, og hvað þá að festast algjörlega í þeim sem ég þó prófa. En þessi leikur er bara algjör snilld! Þið sem þekkið mig vitið hvernig ég er, ég er algjör fanatic. Þegar ég fíla hluti þá er það bara gert á einn veg, algjörlega ýkt útí gegn. Að vísu er það líka með hluti sem ég hata, en sem betur fer eru þeir fáir. En þennan leik fíla ég í tætlur og er búinn að nauðga honum alveg útí eitt. Hann er svo ótrúlega hraður að adrenalínið flæðir allan tímann, og hjartað hamast á milljón þegar maður er að koma að síðustu beygjunni í brautinni á 250 kílómetra hraða með þrjá bíla nokkrum sekúntubrotum fyrir aftan sig og þá er nítróið gefið í botn! Alveg brilliant!

Annars er lítið að frétta af mér, en afsakar það þó engan veginn bloggleti mína. Það hefur einmitt verið tilfellið þetta rúma ár sem ég hef verið að blogga, þegar sem minnst er að gera þeim mun meiri tíma gef ég mér til að leyfa bullinu að þjóta fram úr fingurgómunum og beint inn í skammtímaminnið ykkar þar sem það dvelur í örfáar mínútur, vonandi ykkur til yndisauka, og svo er það horfið um aldur og ævi. Þetta er hringrás bloggsins. Sem er þó engin hringrás því það vantaði alveg heilan kafla þarna inní. Þótt ég þoli ekki blogg sem snúast um hve latur bloggarinn er eða hversu litlu hann hefur að segja frá þá varð ég nú bara að rita um það nokkur orð. Ég held að málið sé líka að ég er ekki búinn að breyta útliti síðunnar nýlega, og hef fengið afskaplega lítið af commentum á það sem ég hef þó skrifað. Það boðar aldrei gott. En ég veit að einhverjir hafa þó verið að lesa því teljarinn heldur áfram að telja eins og honum einum er lagið. Ef þú hefur af einhverjum ástæðum gaman af að lesa bloggið mitt, þá máttu alveg skilja eftir smá fídbakk bara til að halda þessari síðu lifandi, svo þetta verði ekki bara eitthvað monolog hjá bitrum manni á þrítugsaldri.

En það er spennandi helgi framundan og nóg að gerast! Fylgstu með því hér á bloggsíðunni, því hér er alltaf opið! (eða ætti ég kannski bara alveg að sleppa því að reyna að koma með eitthvað slagorð? Jæja, það er amk of seint.) (ný könnun!)
..:: magchen ::..