Tickled pink

Ég var að skoða síður sem unnu blogg verðlaun The Guardian í Englandi. Fullt af skemmtilegum bloggum þar, og sérstaklega hafði ég gaman af þessu og þessu, sem fengu verðlaun fyrir skemmtilegar ljósmyndir. Mikið af virkilega skemmtilegum myndum á þessum síðum.

Ég tók myndavélina mína mína í vinnuna í dag og ætlaði kannski að taka rúnt um svæðið ef tími gæfist til og taka myndir. Ég er nefnilega oftar og oftar að taka eftir flottu myndefni útum allt, og oftar en ekki eru það myndir sem hver sem er gæti ekki tekið því ekki allir fá að koma svona nálægt flugvélum á hverjum degi. Ég rétt kíkti eftir vinnu og reyndi að taka 360° mynd sem heppnaðist þó ekki. Þarf meiri tíma og helst þrífót. Þarf endilega að fara að redda mér þrífót, gengur ekki svona. Best að henda inn nýrri mynd svona fyrst ég er nú að blogga á annað borð. Þessi er tekin með Bebbu og Hjörleifi á leið heim úr Reykjavík á laugardaginn. Takk fyrir farið aftur. :)

En núna slípí tæm. Fleiri bólusetningar á morgun. Rosalega er svakalega dýrt að láta hjúkku sprauta sig með sjúkómum, það setur mann bara á hausinn! Við fórum síðasta þriðjudag, aftur á morgun, þriðjudag, og svo aftur eftir mánuð. Þetta verða einhverjir tugir þúsunda. Suss hvað heimsreisan kostar. Eins gott að það verði ekki leiðinlegt. Eins og það sé hætta á því. ;)
Maggi.

Takk Hverfis.

Já það var líka svona feyki skemmtilegt í gær. Ég fór í bæinn í gærkvöldi með rútunni. Hef ekki farið með rútunni í bæinn í mörg ár og aldrei til að fara á djamm. Alveg merkilegt hvað það er langt frá hugsun manns einhvernveginn að fara með rútunni, ef maður hefur ekki bíl þá er bara lífsins ómögulegt að komast í bæinn. En þetta var bara fínt, þurfti ekkert að keyra, sat bara og hlustaði á Play með Moby og horfði útum gluggann og dottaði. Æðislegur diskur, og fínasta rútuferð. Svo kom ágætis drengur sem heitir Stjáni og sótti mig niður á BSÍ og skutlaði mér til Einars Þorgeirssonar þar sem voru fyrir Jóhann og Hjörleifur. Þar vorum við frameftir kvöldi, og spjölluðum og spiluðum á gítar og sungum. Þegar líða tók á kippuna fórum við svo í alveg stórskemmtilega tölvuleiki í PS2, með Eye-Toy myndavél. Það er bara algjör snilld að vera dálítið hífaður í slíkum leikjum, og eru þeir frábærir líka þar fyrir utan auðvitað. Fyrir þá sem ekki vita hvað þetta er þá er myndavél skellt ofan á sjónvarpið og maður stendur þar fyrir framan og tekur þátt í leiknum með því að baða út öllum öngum. Við spiluðum Kung Fu leik, gluggaþvottaleik (sem er ekkert smá fyndinn), dansleik (!) og boxleik meðal annars. Mikið hlegið.

Svo röltum við niður í bæ í ágætu en ísköldu veðri. Við Hjörleifur urðum af einhverjum ástæðum viðskila við Einar og Jóhann og röltum upp Laugarveginn. Röðin á Hverfis silaðist áfram á hraða skriðjökuls eins og einhver komst svo skemmtilega að orði um daginn og því fórum við frekar á Grand Rokk. Þar hittum við á tónleika með frábærri hljómsveit sem við komumst seinna að að hafi verið Dikta. Við Hjörleifur slömmuðum eins og sönnum rokkaðdáendum sæmir og létum öllum illum látum fyrir framan sviðið meðan allir hinir sátu. Það slógust nú fljótlega nokkrir í lið með okkur og þetta var þrusugaman. Frábærir tónleikar, alltaf gaman að fara á Grand Rokk. Takk Hverfis.

Það sem eftir var var nú frekar endasleppt. Við hittum Einar og Jóhann aftur og við fengum okkur að borða. Ég kíkti á Kapital og þar var geggjuð stemmning aldrei þessu vant (aldrei þessu vatn líka, því það kostaði 600 kall á barnum vatnið) en djammfélagar mínir voru litlir áhugamenn um hlusta á eða dilla sér við slíkan tónlistargjörning. Sem var mikil synd og saknaði ég þá eina mannsins sem ég þekki sem hefur álíka áráttu til að taka sporið í hópi e-pillu-poppandi techno áhugafólks. Ég dreg hann bara með mér næst. Þannig að við fórum fljótlega að lalla heim.

Ég tók fullt af skemmtilegum myndum en birti hér eina sem Jóhann tók af mér og fullyrti að það hefði verið algjör hunda-helvítis-heppni að hún skildi takast vel því hann kunni lítið fyrir sér í ljósmyndun. Ég held að það sé argasta lygi og að hann sé upprennandi atvinnuljósmyndari. Hann bara veit það ekki ennþá. Ég hendi inn fleiri myndum í myndarammann næstu daga frá þessu kvöldi, af action í Eye-Toy og arty-farty bangsamyndum. :) Góðar stundir.
Maggi.

Just do it

Í rútunni á leiðinni í vinnuna um daginn var ég að horfa útum gluggann og sá strák með skólatösku og stuttu síðar stelpu, og þau voru greinilega á röltinu heim úr skólanum. Þau röltu bæði mjög hægt og skoðuðu það sem þeim fannst áhugavert á leiðinni, hvort sem það var rusl eða grindverk eða eitthvað, bara eitthvað til að sparka í eða skoða í mestu makindum á leiðinni heim því nægur var tíminn. Ég man eftir þessu tímabili þegar maður sá eitthvað og fékk áhuga á því og veitti engu öðru í kringum sig neinn áhuga í smá stund. Maður var ennþá að uppgötva heiminn einhvernveginn, og sankaði að sér allskonar rusli sem maður hafði engin not fyrir en maður sá einhvern fjársjóð í. Svo sá ég líka tvær gamlar konur á gangi, í sömu makindunum, og stærsti munurinn á þeim og krökkunum var að þær voru búnar að uppgötva heiminn. Hættar að undrast á litlum hlutum og eiga tiltölulega rólegt líf framundan, stóru viðburðirnir eru búnir, og markmiðið bara að reyna að njóta lífsins með afkomendunum.

Þá fór ég að hugsa með ellilífeyri, og ellina yfir höfuð. Það sem ég er að gera, þá meina ég að plana og fara í heimsreisu, er eitthvað sem ótrúlega marga langar að gera. Og því meira og oftar sem ég hugsa um það þá sannfærist ég um að þetta sé hárrétti tíminn til að gera það. Sumir sem langar að gera þetta segja bara "seinna, klára skólann fyrst" eða eitthvað álíka. Seinna, seinna, seinna. Og þegar maður er búinn með skólann, kominn í góða vinnu, jafnvel kominn með fjölskyldu og hús og bíl, þá gefst enginn tími til þess fyrr en maður er orðinn gamall. Og maður sér þetta mjög mikið. Gamalt fólk að ferðast útum heiminn að gera og sjá það sem það hafði alltaf langað til að gera. En það er ekki rétti tíminn að mínu mati. Rétti tíminn er þegar maður er ungur og fullur af lífsorku, og hefur ennþá vott af þessari ævintýraþrá. Er ekki búinn að uppgötva allt, og langar að lenda í ævintýrum sem maður getur sagt frá allt sitt líf. Þess vegna finnst mér sorglegt, því ég heyri rosalega mikla öfund hjá fólki útaf heimreisunni okkar, að svo margir eru að slá lífinu á frest til að ná einhverjum markmiðum fyrst. Það gefst nægur tími til að læra, eða eignast fjölskyldu eða bæði. Maður er ekki að missa af neinu. Því finnst mér frábært það sem Tommi og Klara eru að gera, fara bara í heimsreisu eftir Evrópureisuna, og leika sér áður en alvaran tekur við. Því maður gæti misst af tækifærinu sínu, og verður því að grípa gæsina meðan hún gefst.
Maggi.

Oscar

Lost in Translation sem ég talaði um í síðstu færslu fékk fjórar tilnefningar til Óskarsverðlauna. Hún var tilnefnd sem besta mynd, Bill Murray sem besti leikari í aðalhlutverki og Sofia Coppola fékk tilnefningar sem besti leikstjóri og fyrir besta frumsamda handrit. Þetta sannar nú bara hvað þetta er góð mynd fyrir þá sem höfðu einhverjar efasemdir. Ég horfði á hana aftur í kvöld, og þetta er stysti tími sem hefur liðið hjá mér milli þess að sjá sömu mynd tvisvar. Strákarnir vildu allir sjá hana þannig að ég horfði aftur á hana með þeim og leiddist sko alls ekki. Er bara mest fúll að Scarlett Johansson hafi ekki fengið tilnefningu sem besta leikkona í aðalhlutverki. En fjórar tilnefningar verða víst að duga. :) Að vísu er ég nokkuð viss um að myndin hljóti í mesta lagi ein verðlaun, og það er fyrir besta handrit. Meira að segja mestar líkur á að hún hljóti engin verðlaun, því samkeppnin er svo rosalega mikil í þessum flokkum, enda stærstu flokkarnir. En hún er ekkert síðri fyrir það.

Önnur frábær mynd sem ég hef talað um á þessari síðu og mælt eindregið með er City of God, en hún fékk líka fjórar tilnefningar. Í flokkunum besti leikstjóri, besta handrit eftir öðru verki, besta myndataka og besta klipping. Hún á þessar tilnefningar svo sannarlega skilið enda falleg og vel gerð með eindæmum. Líkur eru á að hún fái fleiri verðlaun en Lost in Translation því hún keppir í minni flokkum, stóru nöfnin (Hollywood blockbusterarnir) vinna oftast stóru verðlaunin. Ég er hræddur um að Peter Jackson vinni flokkinn þar sem þessar myndir eru tilnefndar báðar líka, besti leikstjóri, og á hann það auðvitað fyllilega skilið og ég vona að hann vinni. Það verður spennandi að fylgjast með afhendingunni og verð ég límdur við skjáinn (hjá einhverjum af vinum mínum því ég er ekki með Stöð 2) þótt ég þurfi að mæta til vinnu klukkutíma eftir að athöfninni líkur. Ég birti minn lista yfir þá leikara og þær myndir sem ég held að vinni áður en að athöfninni kemur, og er ég viss um að ég hafi meirihlutann rétt eins og raunin var í fyrra. :) Ekki það að ég hafi nokkuð vit á þessu, enda bý ég bar á Íslandi, ekkí í Hollywood.
Maggi.

Lost in Translation

Ég sá mynd í morgun (!) sem kemst á topp tuttugu hjá mér, að minnsta kosti. Það er myndin Lost in Translation þar sem Bill Murray og Scrarlett Johansson fara með stærstu hlutverkin. Hún er alveg frábær að öllu leiti, rosalega vel leikin, falleg og áhrifamikil og sagan er mjög skemmtileg. Hún er frekar hæg, en mér fannst það ekki löstur á myndinni því þetta er þannig mynd. Ég er ekki sammála skilgreiningunni að þetta sé grínmynd, þótt hún sé alveg drepfyndin á stundum. Hún er frumsýnd hér í bíó 6. febrúar en er auðvitað komin á DC þar sem er hægt að sækja hana í DVD gæðum þannig að það er lítið síðra en að sjá hana í bíó. Ég er meira að segja ánægður að ég hafi horft á hana einn, því ég hefði ekki fílað hana vel hefðu of margir verið í kringum mig, þótt ég kunni ekki að útskýra það. Bill Murray fékk Golden Globe fyrir hlutverkið sitt, og Scarlett var tilnefnd en vann ekki þótt hún ætti það algjörlega skilið. Myndin var líka kosin besta grínmyndin á Golden Globe, og verður eflaust tilnefnd til nokkurra Óskarsverðlauna.

Rosalega skemmtilegt hvað titillinn er illa þýddur hér á landi, "Glötuð þýðing", því um leið að vera nákvæmlega það sem hún segir, s.s. glötuð þýðing, þá tapast kaldhæðnin sem er í titlinum á ensku, þannig að er lost in translation. Algjör snilld. Allir að sjá þessa mynd.
Maggi.

BeatBoxes & Brain Brillance

Það var einhver gaur á Valhöll sem benti mér á video fæl á netinu sem mér finnst alveg hreint magnaður. Það er heimsmeistarinn (að ég held) í Human Beatbox, eða taktkjafti eins og einhver snillingurinn ákvað að það skyldi útleggjast á íslensku. Þessi gaur er ekkert smá góður, ég hef aldrei heyrt neitt þessu líkt, amk ekki svona vel gert. Þannig að ef þú tímir að dánlóda rúmum sex megabætum af erlendum server þá ættiru að kíkja á þetta, ég mæli með því. Myndskráin er hérna: beatbox.wmv

Ég er að vinna þvílíkt mikið þessa dagana og ætla því að gera það sem ég hef ekki gert í lengri tíma. Fara snemma að sofa. Þegar ég er búinn að skrifa þetta þá fer ég beint að sofa, s.s. svona hálf tíu. Það hefur ekki gerst hjá mér í mörg ár.

Ég sá alveg magnaða mynd í dag. Derren Brown, snillingurinn sem er með Mind Control þættina á Stöð 2 á mánudögum gaf út DVD disk með bestu atriðunum og þetta sótti ég á netinu. Þvílíkt sem maðurinn getur plantað hugsunum í hausinn á fólki, og lesið hvað það er að hugsa bara með því að horfa í augu þess eða heyra þau tala. Hann er ótrúlegur með spilastokk því hann er líka snillingur í minnisaðferðum. Hann getur lært heilu bækurnar utanaf á tuttugu mínútum því hann er með ljósmyndaminni, eða hefur amk þjálfað upp eitthvað svipað. Alveg hreint magnaður gaur. Verst að maður hefur ekki einbeitinguna eða nægan vilja til að þjálfa sig upp í að verða ótrúlega góður á einhverju sviði. Annað hvort eins og Derren Brown eða Beatbox heimsmeistarinn, en ég væri virkilega til í að geta þó ekki væri nema brot af því sem þeir geta. Þetta kalla ég sko snilligáfur í lagi. Kannski er bara málið að prófa sem flest og finna hvað maður er góður í og þjálfa það upp í nokkur ár. Þá hlýtur maður að geta orðið rosalega góður í einhverju. Það væri samt asnalegt ef maður gæti bara ropað hæst, eða sungið verst eða eitthvað, en maður hlýtur samt að hafa eitthvað. Það er samt ekki víst hvort maður hafi nokkra löngun til að komast að því hvað það er. Spurning.
Maggi.

21 Grams

Ég fór á 21 Grams í Regnboganum í kvöld. Hún er virkilega góð og mæli ég með henni fyrir þá sem hafa gaman af góðum myndum. Hún er ekki fyrir hvern sem er. Hún hoppar fram og aftur í tímanum og er ruglingsleg í byrjun en maður kemst yfir það ef maður hefur hugann við efnið. Hún er ótrúlega vel leikin og falleg, um leið og hún er rosalega drungaleg og sorgleg. Næstum því jafn góð og Amores perros. Bíómyndaáhugafólk ætti að vera búið að sjá þá mynd, því hún er alveg frábær. Spænskan virkaði meira að segja betur í mig því mér finnst tungumál sem maður heyrir ekki dags daglega koma með svo mikinn raunveruleika í bíómyndir, en það pirrar bara suma að skilja ekki hvað persónurnar eru að segja og þurfa að lesa það á skjánum. Þessi mynd er þó öll á ensku, en bæði handritshöfundur og leikstjóri eru frá Mexico.

Og í allt annað mál. Ef einhver kann að ráða bót á því að það sjáist ekki myndir sem ég birti í með færslunum mínum (þær koma bakvið hvíta bakgrunninn í kössunum), þá væri það vel þegið. Þetta er sett upp í Style Sheet (.css) og ég er búinn að prófa að breyta þessu fram og til baka en alltaf hverfa myndirnar. Ég verð þó að hafa hvítan bakgrunn í kössunum þar sem textinn birtist því annars væri ekki hægt að lesa textann vegna röndótta bakgrunnsins.
Maggi.

Ég undirritaður...

...sit í nýja skrifborðsstólnum sem ég fékk í jólagjöf frá móður minni með fullt af nammi fyrir framan mig og sneisafullt bjórglas... af kóki. Þetta væri kannski ekki svo skrítin sjón nema fyrir þá staðreynd að það er laugardagskvöld. Eins og ég minntist á í síðustu færslu hef ég ekki unnið heila helgi síðan í sumar ef minnið bregst mér ekki. Ég hef verið frekar mikið á djamminu... og satt best að segja hefur frekar lítið komið útúr því. Það eru fá sem ég man að hafi verið sérstaklega skemmtileg, öll voru þau eins og dægrastytting. Hmm... það er komin helgi, best að hoppa í sturtu og fara að djamma með strákunum.

Ég hef næstum alltaf farið á djammið undir forskriftinni "ég er ekkert að fara að reyna við stelpur heldur bara að skemmta mér og það gerist bara eitthvað ef það gerist". Það er nottla bara hálfur sannleikur. Ef við viljum orða það öðruvísi þá er það nottla bara haugalygi. En þetta segi ég sjálfum mér alltaf. Ég er alveg rosalega góður í að ljúga að sjálfum mér. Næstum jafn góður og ég er í að sannfæra sjálfan mig. Ég veit ekkert hvert ég er að fara með þessari færslu. Förum bara í áttina sem ég stefni í með þriðju síðustu setningunni í þessari málsgrein.

Ég er með nokkuð sterka samvisku. (Getur maður sagst vera með sterka samvisku? Æi who gives, þetta er mitt blogg, þegiðu bara.) Ég veg það upp á móti því að vera með rosalegan sannfæringarkraft á sjálfan mig. Í nær öllum ákvörðunum sem ég tek þarf ég að vega kostina upp á móti göllunum, og skoða staðreyndir málsins fyrst. Ekki misskilja mig, þetta er yfirleitt mjög stuttur prósess, en þetta geri ég. Það sem er farið að verða rosalega stór partur í öllum mínum ákvörðunum er faktorinn "hvað á ég skilið?". Ef spurningin er um hvort ég eigi að leyfa mér að gera eitthvað, sem hefur aðallega galla, en kosturinn er sá að það veitir mér ánægju, þá get ég alltaf fundið nóg af ástæðum á augabragði sem má burtu alla ókostina sem gætu t.d. verið "þetta kostar peninga" eða "þetta er óhollt" eða eitthvað álíka.

Að því leitinu til er ég farinn að dekra frekar mikið við sjálfan mig og leyfa mér flest sem mér dettur í hug. Þetta eru næstum alltaf mjög smávægilegar ákvarðanir, eins og t.d. "á ég að fá skiptivinnu og fara á djammið", eða "ætti ég að fara og kaupa mér rusl í sjoppunni og fara á rúntinn í staðinn fyrir að fara að sofa". En ég hef verið að hugsa um þessar ástæður sem ég hef fyrir því að gera þessa hluti. S.s. þessar ástæður fyrir því að ég leyfi mér of mikið af svona heimskulegu óþarfa dóti. Eru þær bara sjálfsvorkun? En það er virkilega farinn að vera allt of stór partur af þjóðfélaginu í dag, og ég vill svona innilega ekki að ég sökkvi mér of djúpt ofaní hana, sérstaklega af því að ég hef það alveg fáránlega gott miðað við marga. Eða ættu allar þessar smávægilegu spurningar allar að hafa svarið "já, af hverju ekki, þetta er þitt líf, lifðu því bara!". Ef svo er þá er það uppeldið á mér sem er að þvælast fyrir mér, því gagnrýnisaugun sem notuð eru til þess að horfa á alla óþarfa hluti á þessu heimili hafa vissulega smitast mikið í mig. Helvítis.

Annars er þessi færsla nú bara svar við sjálfri spurningunni sem hún setur fram. Ég of-spái-í-hlutunum (over-analyze) allt of mikið. En ég ætla ekki bara að stroka hana út (eins og þú veist því þá væriru ekki að lesa hana), því kannski eru einhverjir þarna úti sem spá í heimskulegum hlutum eins og ég. Ég vona það innilega því þótt ég svari játandi með stolti þegar einvhver spyr spurningarinnar "ertu eitthvað skrýtinn?" þá vona ég nú innst inni að ég sé bara skrítinn á þann hátt sem allir eru skrítnir. Bara passlega.
Undirritaður.

Úff

Fór að sjá Keflavík tapa fyrir franska liðinu Dijon í kvöld. Það var ekki gaman. Þeir spiluðu bara illa og áttu alveg skilið að tapa með fimmtán stigum. Ég hefði nottla viljað sjá þá vinna því þá hefðu þeir komist eitthvað lengra í keppninni en þetta var víst síðasti leikurinn, þeir eru dottnir út.

Það lítur út fyrir að ég vinni alla helgina. Ég hef ekki unnið heila helgi síðan í sumar. Hef alltaf tekið mér eitthvað frí. En hver veit. Helgin er ekki á enda enn, aldrei að segja aldrei. Annars er ég að spá í að vinna alla næstu helgi líka svo ég geti með góðri samvisku tekið mér frí helgina þar á eftir til að fara með strákunum í sumarbústað. Það má nú varla missa af því, enda er það ekkert smá gaman! Og loksins bústaður sem er ekki á mínum vegum þannig að ég þarf ekki að hafa áhyggjur af því að eitthvað brotni eða bili eða klikki. Ekki gaman að vera fullur og þurfa að hafa sífelldar áhyggur, eyðileggur svoldið mikið fyrir. Ég ætla því að reyna allt sem ég get til að redda mér fríi, og eins og dæmin sanna þá tekst það yfirleitt. :)
Maggi.

Adventure

Ég og Biggi höfum verið að hittast nokkur kvöld núna í janúar til þess að plana þessa heimsreisu okkar. Við erum komnir með ágætis plan, kringum tuttugu lönd, tólf flugferðir, tæpir 80 dagar, og áætlun uppá u.þ.b. 700 þúsund krónur. Þetta er nokkurn vegin það sem við töluðum um í upphafi og við erum bara ánægðir með þetta. Það á þó örugglega eftir að breytast töluvert, við eigum eftir að endurskoða þetta allt saman, en erum búnir að setja saman grófa áætlun þannig að við getum farið að panta flugmiðana og farið í bólusetningu og svona. Við förum af stað í apríl, og komum heim 5. júlí eftir Hróarskeldu. Eins og planið lítur út í dag eru þetta löndin og stærstu borgirnar sem við förum til:

USA (New York, Las Vegas, Los Angeles)
Kólumbía (Bogotá)
Brasilía (Sao Paolo)
Argentína (Buenos Aires)
Chile
Páskaeyjar
Tahiti og eða Fiji
Ástralía (Sydney)
Japan (Tokyo)
Kína (Peking, Hong Kong)
Víetnam
Thailand
Malasía (Kuala Lumpur)
Singapore
Egyptaland
Ítalía
...og svo gegnum nokkur Evrópulönd til Danmerkur.

Þetta er ekkert leiðinlegur listi! :) Svo er bara að surfa á netinu og finna það helsta til að skoða og gera á hverjum stað. Annars ætlum við að láta þetta mikið til ráðast á staðnum, t.d. með gistingu. Við verðum með tjald og ef eitthvað klikkar með ódýra hótel eða hostel gistingu þá hendum við bara upp tjaldinu á einhverri umferðareyju.

Annars erum við að gera ansi heimskulega hluti, t.d. að fara til Kólumbíu, en það er frekar hættulegt og þess vegna er það ennþá meira spennandi. Svo verðum við í Egyptalandi í eyðimörkinni á heitasta tíma ársins, þannig að við snjóhvítu rauðhærðu Íslendingarnir eigum ekki mikinn sjens á að lifa af. En þetta verður allt eitt allsherjar ævintýri og vonandi munum við eiga milljón sögur til að segja alla ævina frá þessum tíma. :)
Maggi ævintýragjarni.

Maria Mena

Vinur minn sagði mér um daginn fá stelpu sem hann hitti á djamminu og fór að tala við. Þetta var myndarleg stelpa sagði hann, solítið þybbin eins og gengur og gerist. En hún hafði víst orðið það viljandi, þybbin það er að segja. Hún var orðin leið á strákum sem vildu vera með henni af því að hún var svo flott og falleg (sem hún hafði verið) þannig að hún fitaði sig markvisst til að losna við þannig athygli. Ég er ekki að segja að hún hafi orðið ljót (ekki að ég hafi hugmynd um það , ég sá hana aldrei), en hún fékk amk öðruvísi athygli þegar hún var orðin þybbin. Þá komst hún kannski frekar í kynni við stráka sem fíluðu hana útaf persónuleika hennar en ekki bara útlitinu.

Mér finnst þetta alveg stórmerkilegt, og fékk mig til að hugsa. Það er algengt að stelpur sem eru mjög fallegar og flottar og örugglega oftast góðar manneskjur, byrji með strákum sem eru... hvað skal ég segja... ekki góðir fyrir þær. Oft þessar töffaratýpur, stákar sem vilja frekar vera með flottum stelpum sama hvernig mann þær hafa að geyma. Eins og það er algengt þá er það ótrúlega sjaldgæft að að þær átti sig á því. Að þær sjái það að strákar sem veit þeim athygli eru ekki endilega að sækjast eftir neinu nema útliti þeirra. Ég er ekki að segja að allar flottar og fallegar stelpur eigi að grípa til svona aðgerða til að losona við óæskilega athygli, heldur að hætta að væla yfir því að þær endi alltaf með svo ömurlegum gaurum og hætta frekar að hoppa í fangið á þessum kvennabósum. Er virkilega svona erfitt að þekkja stráka í sundur? Eða vilja stelpur þessa stáka sem fara illa með þær svo þær hafi eitthvað til þess að gráta yfir með vinkonum sínum?

En sagan af þessari stelpu fannst mér mjög merkileg. Ég veit ekki hvort þetta hafi virkað og að hún hafi fundið hinn fullkomna strák sem elskar hana fyrir það sem hún er, en það er vonandi. Ég vildi að ég þyrfti að gípa til aðgerða til þess að minnka áhuga kvenfólks á mér, en það er eins langt frá mínum huga eins og hægt er. Það væri frekar akkúrat öfugt hjá mér. Annars hef ég verið að líta yfir farinn veg hjá mér, og ég er farinn að gera mér grein fyrir því að ég hef klúðrað alveg ótúlega borðleggjandi tækifærum í stelpumálum. Þannig að vandamálið liggur eflaust að stærstum hluta hjá mér. Og það er slæmt, því maður breytist ekkert bara eins og hendi sé veifað þótt maður átti sig á vandanum. Og það væri töluvert auðveldara ef vandinn lægi bara hjá öllum öðrum en ekki mér. En það er víst ekki svo einfalt. Merkilegt, eftir því sem ég blogga seinna á nóttinni endar það oftar í röfli um kvennamál. Þetta er eflaust ekki mjög áhugavert þannig að ég held ég láti staðar numið núna. Og já, þetta er sniðugt.
Maggi.

E.s: Ég hata blogger.com. Ég var búinn að skrifa þetta allt upp og póstaði þessu en þá birtist þetta bara allt með spurningamerkjum í staðinn fyrir íslensku stafina! Og ég þurfti að skrifa þetta allt upp aftur! Vá hvað svona er pirrandi. Mental note; alltaf gera copy áður en maður póstar, því maður veit aldrei! Með þessum orðum lýkur pistli mínum sem átti að vera töluvert styttri. Hann verður þó sem betur fer ekki lengri.

Hallelujah

Jolene Blalock er ótrúlega falleg manneskja. Fannst ég bara verða að koma þessu að. Ég býst ekki við að neinn kannist við þetta nafn en nokkrir kannast örugglega við hana þegar þeir sjá mynd af henni. Það kannast þó örugglega enn fleiri við hana í þessu hlutverki. Hún er nefnilega Star Trek gella. Ef ég horfði nokkurntíman á Star Trek, sem ég geri ekki, þá væri það útaf henni. :)

Ég fékk upplýsingar um strákinn sem fótbrotnaði. Þetta land kemur manni sífellt á óvart. Við erum svo lítil þjóð. En allavega, upplýsingarnar komu ofan af Akranesi (takk Anna), og heitir strákurinn Sölvi og er jafn gamall mér, sem sagt tuttuguogtveggja á árinu. Mig langar að hafa samband við hann en hvað myndi ég segja? "Blessaður, þetta er gaurinn sem fótbraut þig. Ertu ekki hress bara?" Nei ég held að það sé ekkert gaman að fá þannig símtal eða heimsókn. Þannig að ég er að spá í að senda honum eitthvað. Ég efast um að hann langi í blóm, enda karlkyns, þannig að ég er að spá í að senda honum kassa af bjór. Ég veit að ég yrði glaður ef einhver sendi mér kassa, og hann hlýtur bara að drekka bjór.

Enn hef ég ekki fengið gagnrýni á síðuna frá neinum, hún hlýtur því bara að vera fullkomin eins og hún er. Það eru nú ekki margir sem lesa hana, en ég er búinn að heyra af nokkrum sem eru farnir að lesa aftur. Ef ég skoða ip tölurnar sem koma á síðuna þá sé ég að það er aðallega sama fólkið sem kemur aftur og aftur, ekki svo mikið af nýju. Það var aðallega á meðan Beta var með link á mig að nýtt fólk kom á síðuna í hrönnum.

Það eina sem heldur aftur af mér í niðurhali á Valhöll er diskpláss. Ég held að það sé raunin hjá fleirum. Ég er búinn að sækja næstum alla þættina af Will & Grace því ég var að fatta að mér finnst þeir algjör snilld! Vá hvað ég get hlegið af þessu. Kannski er það bara í hausnum á mér en mér finnst þeir meira clever en flestir svona sitcom þættir. Endalausir homma og alkóhólista og fitubrandarar, og það er bara ekkert sem þau gera ekki grín að. Taka sig sko ekki alvarlega. Og þeir eru líka vel leiknir, amk oftast. Er ekki búinn að vera jafn duglegur að horfa á bíómyndir. Horfði þó á Monster með Charlize Theron og Christina Ricci. Það er fínasta mynd, og Christina Ricci er alltaf jafn sæt, en maður kemst bara ekki yfir hvað Charlize er gerð hrikalega ljót fyrir þetta hlutverk. Eins og hún er nú gullfalleg. En myndin er fín fyrir því. Veit ekki hvort hún hefur komið út hér á landi í bíó eða á spólu. En það má alveg sækja hana á netinu.

Spirited Away fékk fjórar stjörnur í Mogganum og skal engan undra. Hún er bara æðisleg, og ef þú ert ekki búin/n að sjá hana þá skaltu bæta úr því hið fyrsta! Þetta gengur ekkert svona. :)

Ég fann Hallelujah í útgáfu Rufus Wainright á Valhöll áðan. Æðislegt lag og hann fer vel með það. Tjékkaðu endilega á því. Þetta er útgáfan sem var í Shrek. :)
Maggi.

Critical update

Síðan heldur áfram að taka breytingum, merkilegt hvað ég nenni að dunda mér í þessu þótt þetta sé nokkurnvegin komið. Ég verð alltaf að bæta einhverju við, smá enn, og svo þetta, og og og. Ætli þetta sé ekki fullkomnunarárátta í mér. Halla systir kom með hugmynd í kvöld sem ég hef verið að velta smá fyrir mér. Af hverju fer ég ekki bara að læra grafíska hönnun? Ég held að það eigi rosalega vel við mig. Ekki það að ég sé einhver snillingur í svona hlutum, en ég hef mjög gaman að allri svona hönnun og held að ég gæti vel unnið við svona hluti, því þetta er auðvitað mjög skapandi og það er það sem ég þarf. Það er bara aldrei að vita hvað maður gerir.

En já, hvað hefur drifið á daga mína síðan ég óskaði ykkur gleðilegra jóla hér á síðunni... Jólin voru bara fín hjá mér. Ég hélt að það væri rosa skrítið að vinna um jólin en ég vann bara tvo daga milli jóla og nýárs og mætti ekki í vinnu fyrr en 5 janúar! Flott jólafrí það, amk miðað við vaktavinnu. Ég kíkti til Akureyrar yfir áramótin og það var bara mjög gaman. Ég fór í Sjallann á gamlárskvöld og þar var auðvitað hellings stemmning. Gaman að djamma með Kristjönu stjúpsystur og vinkonum hennar. :)

Rétt fyrir jól fékk ég loksins myndavélina mína langþráðu. Canon PowerShot G5, flunkuný beint frá USA. Hún Bjarney var svo góð að koma með hana til landsins fyrir mig og þannig sparaði ég mér meira en helming á verði vélarinnar! Gerist ekki betra. Ég hef auðvitað verið að taka myndir og, tjah, ætli ég hendi ekki bara inn sýnishornum hér beint í þessa færslu:

Nokkrar flottar myndir úr nýju vélinni! :)

Myndin sem er hér til hægri á síðunni var tekin í leiðangri míns og Jóns Odds, og tók Jón Oddur þessa mynd ef mig minnir rétt. Það eru nokkrar fleiri myndir úr þeim myndaleiðangri á myndasíðunni. Hugmyndin er að hafa alltaf eina flotta nýlega mynd í þessu plássi. Vonum að ég hafi nennu til að uppfæra það oft svo þið neyðist til að kíkja hérna oft! :) Ætli við segjum ekki bara ein mynd vikulega að minnsta kosti. Byrjum á því.

Það kom svolítið fyrir mig um helgina sem ég mun án efa muna ævilangt. Ég var að keppa í fótbolta með vinnunni í bænum (á Hlíðarenda), þetta var svona fyrirtækjamót, bara til að hafa gaman að og sprikla aðeins. Við spiluðum hrikalega og töpuðum öllu, en það er nú ekki það sem er svona minnistætt. Í byrjun síðasta leiksins fæ ég boltann nokkuð frá markinu og ákveð að skjóta á markið. Það er strákur sem setur löppina fyrir mig til að fara fyrir boltann en ég næ að skjóta og við skellum saman. Ég lenti á öklanum á honum og hann brotnaði. Beinið fór alveg í tvennt og stakkst út úr löppinni að innanverðu. Þetta var auðvitað algjört slys, hvorki honum að kenna eða mér, bara algjör óheppni. Þetta var ekki skemmtileg reynsla og auðvitað alveg hrikalegt fyrir aumingja strákinn sem þurfti að bíða í 20 mínútur eftir sjúkrabíl, sárkvalinn. Hann stóð sig samt rosalega vel og harkaði þetta ótrúlega af sér. Ég veit að ég hefði örugglega hágrátið við svona sársauka.

Ég veit ekki hvað hann heitir eða neitt til að tjékka á honum, en hann verður lengi að jafna sig. Ef einhver sem les þetta veit eitthvað um þetta mál, hvað hann heitir eða eitthvað þá væri ég þakklátur fyrir upplýsingar. Hann var að keppa fyrir fyrirtæki sem ég held að hafi verið kallað BR hvað svo sem það þýðir, og hann hefur líklegast verið kringum 22ja ára.

Annars er ekki svo mikið af mér að frétta, ég hef bara verið að vinna, djamma og þetta nauðsynlegasta. Lenti á skemmtilegu djammi um daginn eftir Speedo tískusýningu (geggjuð módel í sundbolum og bíkíníum, ekki leiðinlegt), þar sem ég drakk hvítvín og datt í þennan rosalega dansgír. Dansaði við DJ Sóley þegar enginn í þessu Speedo partýi nennti að dansa áfram, og það var mjög gaman. Ég þarf deffinetlý að tjékka á henni aftur. Er hún annars ekki oft að spila á Vegamótum? Ég held að ég þurfi að fara að venja mig á að kíkja þangað. :)

Mig er farið að hungra í aðra sumarbústaðaferð. Ótúlegt hvað það er gaman og heppnast alltaf vel. Við fórum í eina rétt fyrir jól sem ég er ekkert búinn að minnast á á síðunni. Það var þvílíkt gaman, dóum næstum því í óveðri á leiðinni yfir heiðina, og gátum ekki opnað hliðið í götunni hjá bústaðnum þannig að við þurftum að bera allt draslið okkar lengri leið. Ok, kannski bara svona 50 metrum lengra en samt. Svo fórum við nottla í pottinn og spiluðum og spjölluðum og bulluðum og bulluðum. Einróma álit allra í ferðinni að hún hafi verið einstaklega vel heppnuð. Maður þyrfti helst að redda sér bústað í febrúar og halda smá partý, nóg er af fólkinu sem langar að mæta. :)

Segjum þetta gott af svaðilförum mínum í bili. Heilræði dagsins er: Farið varlega í íþróttum. Sérstaklega með mér því ég smita óheppnina mína í annað fólk svona rétt á meðan.
Maggi.

E.s: Já ég vill þakka Svabba fyrir að kynna mig fyrir Damien Rice, þeim tónlistarsnillingi. Úff hvað diskurinn hans er góður, ég mæli með að allir tjékki á honum og athugi hvort hann leggist jafn vel í ykkur og okkur vinina. Diskurinn heitir O. Já, bara bókstafurinn O. Ekki flókið það. Sjáumst. Bæbæ.

En það bar til um þessar mundir...

...að boð kom frá Magnúsínusi bloggara, að hefja skyldi bloggár fyrir alla heimsbyggðina. Þetta var fyrsta bloggið er gert var á árinu, þá er Davíðus Oddsoníus var landstjóri á Íslandi. Fóru þá allir til að láta bloggsetja sig, hver til sinnar borgar. Jæja, þetta er komið útí vitleysu. En nú skal hefja nýtt bloggár, og þótt fyrr hefði verið. Ég ákvað beint og óbeint, aðalega óbeint, að taka mér pásu, það svona bara eiginlega gerðist. Ég ákvað að rumpa af svosem eins og einu nýju lúkki og er bara nokkuð sáttur með það. Það er mun einfaldara en það gamla og var það ætlunin. Ég á enn eftir að laga smá bögga, það sjást engar myndir með færslunum og svona, en það ætti að vera hægt að redda því fljótlega. Ég mun líka fljótlega, s.s. á morgun, skrifa færslu um það sem drifið hefur á daga mína síðan ég bloggaði síðast og þar kennir sko ýmissa grasa skal ég segja þér. Endilega segðu mér ef þér finnst eitthvað mega betur fara í þessu lúkki, eða ef það birtist eitthvað á skjön í tölvunni sem þú ert í.

Það er vinnudagur á morgun þannig að það er löngu kominn háttatími. Vonandi næ ég að rífa upp stemmninguna á þessu bloggi, hún var orðin frekar döpur undir það síðasta á árinu 2003. Nýjir og betri tímar. Breiðið endilega út fagnaðarerindið (og jólaguðspjallið), Magnúsínus bloggari hefur tekið aftur til starfa, og nú skal sko spýtt í lófana látið hendur standa fram úr ermum.

Lifið heil. Magnúsínus.

GLEÐILEG JÓL!

Jæja, aðfangadagur runninn upp og allir komnir í gott skap og hungrar í jólamatinn og pakkana. En ekki borða pakkana. Það lærði ég '93. Hittumst hress! :)
..:: magchen in christmas action ::..

Samfélag

Æi hvað íslenskt samfélag er eitthvað að fara meira í taugarnar á mér þessa dagana heldur en vanalega. Allt þetta með eftirlaunafrumvarpið og það dót er bara fáránlegt. Björn Bjarnason og fleiri gera sig að fíflum í sjónvarpinu. Ég er næstum kominn á þá skoðun að Björn sé ekki bara ljótasti maður á landinu heldur að hann sé innrættur í stíl. Hef sem betur fer ekki séð mikið af honum en í viðtölum um þetta mál kom hann út eins og leiðinlegur hrokagikkur, spilltur af völdum og eigin spegilmynd.

Ég las söguna hans Togga sem birtist í Mogganum og hún snart mig auðvitað eins og flesta. Það er alveg ótrúlegt að þetta samfélag, sem að mínu viti hefur möguleika á að vera betra en flest önnur, getur hundsað svona mál og fleiri. Ekki bara mál geðveikra, heldur líka fatlaðra og fátækra til dæmis. Það þarf ekki svo mikinn pening til þess að redda þessum málum ef mið er tekið af veltu þessa samfélags. Mér finnst að menn sem skaffa sjálfum sér og samstarfsmönnum mörg hundruð milljónum hver í eftirlaun á meðan svo mikil eymd er ríkjandi í þjóðfélaginu ættu að skammast sín. Þetta eru mennirnir sem ráða og segjast auðvitað vera í góðum tengslum við þjóðfélagið.

Æi, ég kemst alltaf að sömu niðurstöðu þegar ég fjalla um stjórnmál. Eins barnaleg og auðveld þér þykir sú skoðun mín vera, þá hef ég bara óbeit á stjórnmálum yfir höfuð. Auðvitað hef ég mínar skoðanir, en ég reyni að leiða hjá mér svona vitleysu því ég er bara einn maður og get litlu breytt. Auðvitað er hægt að segja að ef allir hugsuðu svona þá væri sjálfkrafa engu hægt að breyta, en ég leyfi mér að fullyrða að mín skoðun er ekki sú sem kemur öllu í samt lag. Það er auðveldara að þykjast vita betur úr fjarlægð.
..:: maghcen ::..

Hopla!


Ég fór í fótbolta á þriðjudaginn og tognaði á hægri ökla. Það var vont, og ég er búinn að vera ýmist haltrandi eða hoppandi á vinstri útum allt. Var að spá í að fá mér staf og kannski hatt líka og vera svoldið töff á því, en svo hætti ég við. Þetta er allt að koma til, ég get þó amk stigið í löppina núna.

Það var líka ákaflega gaman að haltra útum allt eins og fíbbl fyrir framan mörg þúsund manns í gær í höllinni. Ég fór á MUSE og tónleikarnir voru frábærir! Þvílíkt flott show, og það var sko ekki hægt að heyra á Matthew Bellamy að hann væri með kvef. Og djöfull getur hann líka spilað á píanó! Mikið var lagt uppúr því að sýna hvað hann er mikill snillingur á píanó, og ég fékk gæsahúð oft og mörgum sinnum við að heyra þessa snilld sem öll lögin þeirra eru. Ótrúlega gaman og vel peninganna virði. Það eina sem hægt er að setja útá er að þeir spiluðu of stutt, hefðu alveg mátt hafa prógrammið hálftíma lengur, þá hefði maður verið orðinn mettur, en mann langaði virkilega í meira þegar þeir voru búnir.

Ég var í stúku og það hefur sína kosti og galla. Ég hefði nottla ekkert getað verið á gólfinu í gær sökum fötlunar minnar þessa dagana, en maður hefði samt alveg viljað hoppa og slamma með flestum lögunum. Í staðinn dillaði maður sér bara með í sætinu og söng hástöfum með lögnum. Það var rosalega flott að sjá í tveimur af síðustu lögunum að allur salurinn, og þá meina ég sko ALLIR sem voru á gólfinu, hoppuðu samtímis við allt viðlagið! Það var rosalega flott sjón, mörg þúsund manns og allir samtaka og nottla þvílíkt ljósashow í gangi. Mikið um hopp og skemmtilegheit þessa dagana. Það styttist í helgi og ég veit ekkert hvort ég komist í vinnuna, ekki líklegt að maður geti gert nokkurn skapaðan hlut þegar maður getur ekki stigið almennilega í löppina. Sérstaklega í svona vinnu þar sem geta verið mikil átök.

Ég er alveg kominn í jólafílinginn, en ekki búinn að kaupa eina einustu gjöf. Aðallega búinn að vera að stússast í því að fá mér myndavél fyrir jólin. Bjarney vinkona og Brasilíuferðafélagi ætlar að kaupa hana fyrir mig í Ameríku og koma með hana heim fyrir jólin. Það verður nú gaman og þá get ég farið að sýna ykkur einhverjar ódauðlegar myndir sem ég tek á flottu stafrænu vélina mína. :þ Gleðilegan jólaundirbúning!
..:: magchen ::..

Jólin eru tími bjórs og friðar

Já það styttist í jólin, að vísu styttist í jólin alla daga ársins. Um leið og jólin eru komin þá er farið að styttast í næstu jól. En það er aukaatriði. Ég er nottla farinn að skipuleggja jóladjammið sem verður með óhefðbundnu sniði þetta árið. Ég kemst líklegast ekki til Akureyris því ég verð að vinna alltof mikið. :( En maður verður bara að gera það besta úr hlutunum. Ég er t.d. að skipuleggja litlu jól og bústaðarferð meðal annars. :)

En núna um helgina er jólabolla í vinnunni. Og það er ekki nóg með það, heldur eru tvær! Ein í flugstöðinni og ein í bænum. Við helstu djammararnir ætlum auðvitað að reyna að fara á báðar, og verða sótölvaðir. Vonandi komumst við bara heim. Ég hef ekki góða reynslu af því þegar það er frítt áfengi, sérstaklega þegar vinnan býður. Þá ætlar maður sko aldeilis að nýta sér 'gestrisnina' og sturtar í sig. En ég ætla að passa mig í ár, það sem gerðist í fyrra fær sko ekki að endurtaka sig. Ég held ég hafi aldrei séð jafn mikið eftir einu fylleríi eins og þá. En það er leiðinleg saga.

Ef þig vantar að komast í jólafílinginn þá þarft þú bara að kíkja hingað og sækja Jólalag Baggalúts 2003. Það er rokkaðasta jólalag í heimi og er bara ýkt flott! Allir að sækja það og stilla græjurnar í botn blasta jólagleði um borg og bý!
..:: mag ::..

Líf á minni hraða en 200 km á klst. er ekkert líf


Ég er búinn að eyða síðustu dögum í að spila Need For Speed Underground, sem er nýjasti bílaleikurinn fyrir ykkur sem ekkert vitið. Þetta er frekar undarlegt því ég er ekki vanur að spila leiki í tölvunni minni, og hvað þá að festast algjörlega í þeim sem ég þó prófa. En þessi leikur er bara algjör snilld! Þið sem þekkið mig vitið hvernig ég er, ég er algjör fanatic. Þegar ég fíla hluti þá er það bara gert á einn veg, algjörlega ýkt útí gegn. Að vísu er það líka með hluti sem ég hata, en sem betur fer eru þeir fáir. En þennan leik fíla ég í tætlur og er búinn að nauðga honum alveg útí eitt. Hann er svo ótrúlega hraður að adrenalínið flæðir allan tímann, og hjartað hamast á milljón þegar maður er að koma að síðustu beygjunni í brautinni á 250 kílómetra hraða með þrjá bíla nokkrum sekúntubrotum fyrir aftan sig og þá er nítróið gefið í botn! Alveg brilliant!

Annars er lítið að frétta af mér, en afsakar það þó engan veginn bloggleti mína. Það hefur einmitt verið tilfellið þetta rúma ár sem ég hef verið að blogga, þegar sem minnst er að gera þeim mun meiri tíma gef ég mér til að leyfa bullinu að þjóta fram úr fingurgómunum og beint inn í skammtímaminnið ykkar þar sem það dvelur í örfáar mínútur, vonandi ykkur til yndisauka, og svo er það horfið um aldur og ævi. Þetta er hringrás bloggsins. Sem er þó engin hringrás því það vantaði alveg heilan kafla þarna inní. Þótt ég þoli ekki blogg sem snúast um hve latur bloggarinn er eða hversu litlu hann hefur að segja frá þá varð ég nú bara að rita um það nokkur orð. Ég held að málið sé líka að ég er ekki búinn að breyta útliti síðunnar nýlega, og hef fengið afskaplega lítið af commentum á það sem ég hef þó skrifað. Það boðar aldrei gott. En ég veit að einhverjir hafa þó verið að lesa því teljarinn heldur áfram að telja eins og honum einum er lagið. Ef þú hefur af einhverjum ástæðum gaman af að lesa bloggið mitt, þá máttu alveg skilja eftir smá fídbakk bara til að halda þessari síðu lifandi, svo þetta verði ekki bara eitthvað monolog hjá bitrum manni á þrítugsaldri.

En það er spennandi helgi framundan og nóg að gerast! Fylgstu með því hér á bloggsíðunni, því hér er alltaf opið! (eða ætti ég kannski bara alveg að sleppa því að reyna að koma með eitthvað slagorð? Jæja, það er amk of seint.) (ný könnun!)
..:: magchen ::..

Idol


Það eru margir bloggarar búnir að blogga aðeins um Idol stjörnuleit, enda frekar heitt topic á landinu þessa dagana. Ætli maður verði ekki að gera slíkt hið sama. Jæja, gott að því er aflokið.
..:: maggi ::..

I wanna wake up 2 the rain...


...falling on a tin roof. Ég fór norður til Akureyris um helgina. Það var alveg frábært, þau eru flutt í nýtt hús (einhverntíman í vor, er ekki búinn að fara síðan þá) og það var gaman að sjá það, mjög fínt allt saman. Kíkti á djammið með Kristjönu stjúpsystur, hitti fullt af nýju skemmtilegu fólki og svona, voða gaman. Fórum á tónleika með Skyttunum, akureyrskri rapphljómsveit, og þar var bara hörku stemmning. Hefði getað verið búinn að skrifa þetta fyrir löngu en var bara ekki í stemmingu fyrir það einhvernvegin. Nóg komið í bili.
..:: moi ::..

Über helgi dauðans

Óvenju mikið búið að gerast síðan ég bloggaði síðast. Þetta var vinnuhelgi hjá mér en alveg þrususkemmtileg, bara sú skemmtilegasta í haust og vetur hingað til. Á miðvikudaginn fór ég á tónleika með Lena, Tommygun Preachers, Brainpolice og Mínus á Gauknum. Það var líka bara svona helvíti fínt, allar sveitirnar voru mjög góðar og góð stemmning enda frítt inn og slatti af fólki.

Ég var að vinna á föstudaginn og nennti ekki í bíó með strákunum þannig að ég kíkti á litlu strákana uppúr miðnætti sem voru bara að spila útí bæ. Spjallaði við þá og sötraði öl til svona tvö. Þá var kominn háttatími hjá þeim en ég nennti ekkert að fara að lúlla og fór því einsamall á Casino í von um að hitta einhverja sniðuga. Það gekk líka eftir, hitti fullt af vinnufélögum og átti fínasta djamm, var kominn undir sæng um átta leytið á laugardagsmorguninn.

Náði fjögurra tíma svefn, vaknaði á hádegi og drattaðist fljótlega í bæinn með Nong og Goldeneye þar sem við sáum bikarkeppnina í sundi, enda fyrrverandi eða amk verðandi fyrrverandi sundmenn. Það var fínt. Brunaði svo í Kef aftur í útskriftarveislu hjá Önnu Möggu (til hamingju Anna Magga! :) þar sem ég fékk voða gott að borða og spjallaði við fólk. Það var mjög gaman. Svo skelltum við strákarnir okkur í bæinn í partý til Jómba.

Það var þvílíkt gaman, ég var votur um augun af hlátri mest allt kvöldið, og vonandi fáið þið öll fljótlega að deila ánægjunni því hljóðbútur sem mikil kátína skapaðist í kringum er væntanlegur á netið von bráðar. Þar var líkt eftir samræði milli tveggja ónefndra vina minna, og það ýkt og stælt með hjálp tölvutækninnar. Mikið gaman mikið fjör.

Svo skutlaði ég strákunum niðrí bæ, kíkti með þeim á Dillons og Bæjarins Bestu og svona. Lenti nottlega í skutlerí og fann Grettisgötuna eftir lengstu og skemmtilegustu krókaleið í manna minnum. Kom mér svo heim um hálf þrjú, náði að sofna um hálf fjögur og svaf í góðan klukkutíma áður en ég mætti í vinnu og tók tólf tíma vakt. Þess má geta ég er frekar þreyttur núna.

En þetta var virkilega skemmtileg helgi og ég held ég taki alveg mánudaginn og þriðjudaginn í að jafna mig. Svo ætla ég að skella mér til Akureyris næsta föstudag og er búið að lofa mér mikilli skemmtun þar á bæ. Eflaust stenst það og ég hef nokkrar góðar sögur í pokahorninu. Eins og poki!
..::machen in über-action ::..

Merkilegt


Skrítið hvernig það er, þegar maður sest niður og ætlar rétt svo að skrifa tvær línur til að láta vita af sér þá endar maður með því að skrifa átta þúsund orð um allt og ekkert og eymd og hamingju og allt þar á milli. En þegar maður hugsar með sér 'djöfull skal ég skrifa svaðalega færslu núna' og sest niður, þá er eins og það hafi bara verið skrúfað fyrir! Eða amk eins og maður sé að fara í sturtu en þá skrúfar einhver frá heita vatninu einhverstaðar annarstaðar í húsinu og stelur helmingnum af þessu heita og sturtan verður bara köld eða í mesta lagi volg, eða það sem verst er, köld og heit til skiptis þangað til mann langar til að öskra. Það getur ekki komið góð færsla útúr þessari samlíkingu.

Ótrúlegt hvað það virkar líka alltaf vel ef mann langar að fá fólk til að brosa að vitna bara í eitthvað sem flestir kannast við eða geta amk sett sig auðveldlega í spor manns þegar maður lýsir einhverju mjög grafískt. Bestu grínistar í heimi gera þetta svo mikið, en það þýðir ekki að það sé eitthvað auðvelt. Það sem þeir hafa framyfir alla hina er ekki gæði brandaranna sem slíkra, heldur hvernig þeim koma þeim frá sér.

Mér fannst svo fyndið um daginn það sem ég hugsaði að ég hló upphátt og fékk þann brandara á heilann. Ég hef leitað dauðaleit að þeim sem finnst hann líka fyndinn en án árangurs. Kannski er einmitt málið að ég spyr fólk þá 'ef ég myndi segja þetta við þessar aðstæður fyndist þér það þá fyndið?', en það er einmit það sem má ekki gera. Maður verður að segja þetta á réttum tíma. En fyrst að þetta rugl djók er svo svakalega 'out there' þá get ég alveg eins sagt ykkur það núna.

T.d. ef að yfirmaður minn myndi koma að mér einn daginn og segja við mig 'mikið djöfull ertu búinn að vera duglegur í dag Maggi' og þá myndi ég svara á móti 'já maður sævar... ég meina reynir.' Þetta er svo heimskulegt djók að vanalega þarf ég að útskýra það fyrir fólki, það trúir ekki að þetta eigi að vera eitthvað fyndið. Er ég sá eini?

Nú er það komið á hreint að Muse kemur. Ég svosem ekkert glaður að heyra það, ég var alveg kominn í gírinn með að þeir myndu koma, ég vissi það alveg innst inni. Vá hvað það verður gaman. En nóg komið af þessu. Ef þú gast þér þess til að ég hafi sest niður til að skrifa þessa færslu án þess að hafa hugmynd um hvernig hún yrði þá hafðiru rétt fyrir þér, en ef þú varst ekki búinn að giska á það og var nokkurveginn drullusama, þá skaltu ekki lesa þessa setningu sem nú tekur senn enda.
..:: max ::..

Ég er í vinnunni!


Ég er að blogga inná frílager hjá Icelandair. Híhí, ég hef ekkert að segja,mig langaði bara að hafa bloggað héðan. Já, svona er maður nú skrítinn. :þ
..:: max ::..

Ass usual


Ég kíkti á Bigga í kvöld og við horfðum á anime. Gaman að uppgötva eitthvað nýtt og fleyta ofan af því rjómann, drekka bara í sig það besta í byrjun, allt sem maður missti af því maður vissi ekki betur. Jómbi kom og við kíktum á Duus. Ég er ekki gaurinn sem kíkir á Duus á föstudagskvöldi. Aðallega af því að ég er ekki kaffihúsakall, og þoli ekki þessa línu sem Duus dansar alltaf á milli þess að vera kaffihús og bara plein djammstaður. Útkoman er eiginlega kaffihús þar sem er of þröngt til að sitja, of mikill hávaði til að spjalla og of lítið pláss til að dansa. En það var nú bara furðu ágætt í kvöld, því við vorum frekar snemma í því. Enda ekkert að fara á djammið.

Ég er semsagt kominn heim til að skrifa þessi orð, og náði að sötra tvo bjóra áður. Eiginlega versti bjórinn til að hætta á verð ég nú að segja. Ég er svoddan hæna að ég er farinn að finna smá á mér en er ekki orðinn fullur. Bara farinn að líta í kringum mig og taka eftir öllu fallega kvenfólkinu... eða bíddu, öllu ótrúlega fallega og áhugaverða kvenfólkinu sem ég á aldrei eftir að kynnast eða komast í tæri við. Það er ótrúlegt, og reyndar frekar magnað, að vera ég. En því miður ekki nógu oft á góðan hátt.

Þarna inni voru nokkrar sem ég kannaðist við. Ein sem er svo falleg að ég skil það ekki einu sinni. Ég gæti bara horft á hana í sólarhring og velt því fyrir mér hvernig hún gæti verið svona falleg. Það sem meira er að hún er alveg æðisleg manneskja og ég gæfi glaður annan handlegginn til að fá að vera með henni. Önnur sem að rétt slapp og er alveg frábær á allan hátt, ekki það að ég ég hefði gert eitthvað eða hún tekið við því, ef hún hefði ekki skyndilega verið 'out of my reach'. Enn önnur mjög falleg og flott sem ég þekki þó ekki (ég þekki hinar tvær!) sem var eitt sinn með strák sem ég þekki og hann hætti með henni. Ég vildi að ég gæti fengið að hætta með svona stelpu. And the list goes on.

Merkilegt hvað maður er eitthvað knúinn til að tala um kvenfólk þegar maður kemst þó ekki nema örlítið í glas. Ég gæti haldið áfram og skrifað langa harmræðu (er til eitthvað sem heitir harmræða?) um þetta málefni (reyndar er það það sem mig langar að gera) en mér finnst eins og ég hafi gert það oft áður. Ekki misskilja mig, ég er ekkert að deyja yfir þessu, en þetta er málefni sem mér er mjög hugleikið í dag sem alla daga, og því er ágætt að skrifa smá um það. En ég efast um að það sé gaman að lesa svona pistil dag eftir dag og því hlífi ég ykkur við því. Þangað til ég blogga næst eftir að hafa fengið mér í glas. :) Vonum bara að það gangi eitthvað á morgun þegar það verður aðeins dýpra niður í botinn á glasinu.
..:: shell ::..

SigurRós VANN!!!


Ég trúði ekki mínum eigin augum í kvöld þegar ég horfði á evrópsku MTV verðlaunahátíðina í kvöld. SigurRós voru tilnefndir í flokkinum besta myndbandið, og ég var algjörlega viss um að þeir myndu ekki vinna. Ekki af því að þau (strákarnir og Floria Sigismondi) áttu það ekki skilið (því það áttu þau sko), heldur af því að svona hátíð snýst yfirleitt ekki um svona tónlist.

Það spilaði eflaust mikið inní að þessi verðlaun voru ekki kosin á netinu eins og nær öll hin, heldur var greinilega einhver dómnefnd sem sá um það. Orri og Georg voru rosalega hissa á að hafa unnið og það var ekkert smá fyndið að sjá Orra skríkja eins og krakka. Guð veit að ég hefði gert það sama í hans sporum! Floria stóð sig með prýði og tileinkaði verðlaunin stríðshráðum börnum um allan heim. Vá hvað maður verður alltaf stoltur að vera Íslendingur þegar eitthvað svona gerist, sérstaklega þegar goðin mín lenda í því!

Strax á eftir að þessi verðlaun voru veitt þá kom Kylie Minogue á sviðið og flutti lagið 'Slow' sem er samið af Emiliönu Torrini fyrir þá sem ekki vita. Íslendingar áttu semsagt smá þátt í þessari hátíð og það var mjög gaman að því. Annars var bara mjög gaman að henni, Christina gerði í því að reyna að sjokkera fólk með klæðnaði sínum, því hún var kynnir og kom í nýju 'dressi' í nær hverri kynningu. Það var gaman að sjá. :)

En það er fríhelgi framundan og auðvitað reynir maður að gera sitt til þess að hún fari ekki til spillis! Ekki er búið að ákveða dagskrána, en eins og fyrri daginn er eitthvað sem kitlar meira en annað. Best að gefa sem minnst upp um það bara, gæti breyst á örskotstundu, og það er öllum drullu sama hvort eð er! :) C'ya!
..:: m(agchen)tv ::..

Tíu þúsund heimsóknir og ammæli


Já, gaman frá því að segja. Á nákvæmlega ári hefur síðan mín fengið tíuþúsund heimsóknir! Síðan átti nefnilega afmæli sl. laugardag. Það fattaði það auðvitað enginn, ekki einu sinni ég. Ef þið viljið lesa eitthvað um hvað kom fyrir mig á þessu ári, þá lesiði bara bloggið uppá nýtt! Allir sem nenna því mega koma í kökur og djús heima næsta sunnudag kl. 3.

Lítið að gerast í mínu lífi þessa dagana. Kíkti í ammæli á laugardaginn og það var bara aldeilis fínt. Við strákarnir hittumst áður heima hjá Atla og þetta var bara mjög fínt kvöld. Ég er líka búinn að vera að stunda það áhugamál mitt að sjá góðar bíómyndir. Horfði loksins á City Of God og hún er alveg frábær. Ég mæli með henni fyrir alla kvikmyndaáhugamenn, þótt ég viti ekki hvernig sé best að nálgast hana nema á netinu. Þetta er Brasilísk mynd og gef ég henni hiklaust fullt hús stiga. Hún er í sæti #58 yfir bestu myndir allra tíma á IMDb.com.

Ég er búinn að vera í ýkt góðu skapi síðan kuldakastið byrjaði. Skrítið því ég er að vinna úti (að hluta til amk) og er oft að deyja úr kulda, en samt er ég bara þvílíkt jollý og happý! Ekki er ég að kvarta, en mér þótti þetta bara skrítið. Ekki býst ég við því að einhver hafi sömu sögu að segja...? Jæja, en afsakið þetta ófyrirséða blogghlé hjá mér. Veit ekki alveg hvað er í gangi. :)
..:: magchen ::..

Pétur


Það fer að styttast í tíunda þúsundið. Þá á ég við heimsóknir á síðuna. Það eru nú ágæt tíðindi í sjálfu sér en það er svolítið síðan að mér varð bara alveg sama hverjir (og hvort einhverjir yfir höfuð) væru að kíkja á síðuna mína. Í byrjun snerist nottla allt um það, trekkja inn einhverjar heimsóknir og svona. Auðvitað er það skiljanlegt að maður sé ekki að blogga á hverjum degi eins og maður gerði, neistinn er að hverfa, og spurning hvort maður nenni að halda þessu áfram mikið lengur. Ekki missskilja mig, ég er ekkert að fara að hætta í bráð, en ég geri þetta fyrir mig og ef mér sýnist svo þá hætti ég bara. En ég hef ennþá gaman að þessu þannig að það er um að gera að halda áfram. En, nú er nóg búið að skrifa um ekki neitt. Tími kominn á að koma sér í rúmið.

Eða nei, ég ætla að segja ykkur eitt enn. Það gerðist alveg óvart að ég fékk skiptivinnu fyrir sunnudaginn, ég þarf að vinna núna á fimmtudaginn í staðinn. Fínt að detta niðrá svona. Það er nú ekkert planað ennþá, en það er alltaf gott að hafa möguleika á að taka sig til og kíkja á lífið ef fólkið í kringum mann er þannig stemmt. Annars er bara svaðalega fínt að hafa frí á sunnudögum, slappa af og gera sem minnst. Ég biðst afsökunnar á þessari innihaldslausu færslu, ég er mjög þreyttur. Góðar stundir.
..:: magz ::..

Ég nenni ekki í vinnuna.

Þetta verður mjög stutt færsla.

..:: magchen ::..

Ritzkex með Felix


Vá, ég vissi ekki að Felix væri svona cheesy staður. Tók ekkert smá eftir því í gær og reyndi hvað ég gat að losna þaðan. Það gekk illa því vinir mínir vildu vera hjá fallega kvenfólkinu. Það vildi ég líka en var ekki að meika þessa tónlist. Ég skaust aðeins (við þriðja mann) á Kapital og það var ágætt. Svona house tónlist, heldur hæg, hefði mátt vera hraðari hærri og helst í kjallaranum. En það var lokað í kjallaranum þannig að við dönsuðum bara uppi í soldinn tíma og fórum svo aftur til gauranna á Felix. Með stuttu stoppi á hundahótelinu Nellys. Voff. Ákaflega slappt þar enda kunna hundar ekki að dansa.

Þetta var svosem ágætt kvöld, ekkert brill samt, enda eru þau kvöld orðin afar sjaldgæf undanfarið. Spurning hvort þetta djamm dæmi sé svoldið óld eitthvað. Eða þá að ég sé bara óld, eða bara dán. Ég veit það ekki. Erfitt að segja. Ég held ég taki því nú bara rólega í kvöld og horfi jafnvel á Spirited Away. Hún er víst besta teiknimynd sem gerð hefur verið. Svo á ég líka Finding Nemo og á eftir að horfa á hana. Gamanaðessu.
..:: magchen ::..

Fæð


Ég vill ekki nefna þau blótsyrði sem streyma stanslaust gegnum huga minn núna því þau eru of hræðileg lesningar. Ég þurfti að búa til nýtt safn hrikalegra blótsyrða á íslensku til að geta lýst þeim tilfinningum sem ég ber í brjósti mér þetta fimmtudagskvöld í október. Einn maður ber ábyrgð á þessu. Einn maður.

Þessi maður benti mér á forrit nokkurt til að spila tónlist. Ég ætla ekki að segja ykkur strax hvaða forrit þetta er, heldur segja ykkur hversvegna ég legg fæð á það, algjörlega og innilega. Forritið spurði mig þegar ég hlóð því inní tölvuna mína hvort það ætti að leita að tónlistarskrám fyrir mig til að setja í svokallað 'Library'. Ég sagði 'nei', því ég vissi ekki hvað það hefði í för með sér. Þegar ég komst svo inn í forritið sá ég að ekki væri hægt að spila neitt í því nema tónlistin væri í þessu safni. Fyrst þessi fyrrnefndi maður hrósaði þessu forriti í hástert ákvað ég ekki að gefast upp áður en ég sæi hvað væri svona gott við það.

Því fór ég í 'Properties' og valdi þar möppuna með tónlistinni minni sem inniheldur rúmlega 1800 lög af ýmsu tagi. Ég valdi ekki þann kost að öll lögin yrðu vistuð í annari spes undirmöppu í þessu forriti því þá hefði ég tapað sjö gígabætum af harða diskinum mínum. Þessi lög birtust svo í forritinu og ég skoðaði fídusana í forritinu og allt í góðu lagi með það. Ekkert sérstakt svosem, bara venjulegt 'jukebox' forrit. Eða svo taldi ég í fyrstu.

Þegar ég svo fór að skoða þessa möppu mína blasti við mér skelfileg sjón. Þetta forrit, sem djöfullin sjálfur hefur eflaust klakið út í eigin persónu í hreiðri sínu í helvíti, hafði tekið allar tónlistarskrárnar og skipað þeim í möppur merktum viðkomandi listamanni!!! Það bjó til þrettán hundruð og sextíu möppur og sami listamaðurinn fékk fleiri fleiri möppur undir lög sem voru jafnvel af sömu geislaplötu!! Ekki nóg með þetta, heldur endurskýrði forritið allar skrárnar sem ég átti þannig að þær hétu einungis nafni lagsins en ekki nafni listamannsins eða númeri lagsins á plötunni sem það birtist á! Þvílíkar hörmunar hef ég ekki litið augum áður. Ef þetta hefði ekki fyllt mig morðóðum blóðþyrstum hatursfullum limlestingartilfinningum í garð skapanda forritsins og mannverunnar sem benti mér á það, þá væri ég eflaust gráti næst.

Ímyndaðu þér að einhver hefði tekið eitthvað sem þér þykir mjög vænt um, t.d. allar myndir sem þú hefur tekið í gegnum árin eða fjölskyldu þína og nánustu ættingja, og skellt þeim í risastóran þreskjara þannig að þau spíttust út hinumegin í tætlum, nær óþekkjanleg og vægast sagt viðbjóðsleg. Jújú, allir myndahlutarnir og líkamspartarnir væru enn til staðar, en ekki í þeirri mynd sem þú hefðir helst kosið. Svona líður mér, akkúrat eins og þér hefði liðið ef eitthvað í líkingu við það sem ég var að lýsa hefði komið fyrir þig. Ekki góð tilfinning, er það?

Ég held ég geti ekki komið fram hefndum á djöflinum, eða afkvæmum hans hjá Apple fyrirtækinu sem urðu valdir að þessari hörmung, en maðurinn sem sagði mér að bíta í eplið er í seilingarfjarlægð. Ég veit hvar hann á heima. Ef hann getur útvegað tíu bretti af bjór, 10 flutningabíla fulla af snakkpokum og nammi og 10 litla ísa í brauðformi á skemmri tíma en ég get útvegað mér haglabyssu, hlaðið hana og beint henni í átt til hans, þá er möguleiki að honum verði fyrirgefið um það leiti sem ég klára kræsingarnar.
..:: revenge ::..

Hotaru no haka


Ég sá áhugaverða mynd um daginn. Það var mynd sem ég sótti á netinu af því að hún fékk góða dóma á IMDb.com og hún heitir Grave Of The Fireflies (eða Hotaru no haka á frummálinu). Hún er japönsk frá árinu 1988 og er anime-mynd. Undanfarið hefur áhugi minn á slíkum myndum aukist mikið og er ég búinn að sækja nokkrar slíkar myndir og horfa á eitthvað af þeim. Þessi er virkilega góð og mæli ég með henni fyrir alla sem hafa áhuga á góðum bíómyndum. Þetta er ekki feel-good-movie, er er þó ekki jafn niðurdrepandi og sumir vilja meina á spjallinu á IMDb.com.

Hún fjallar um japönsk systkini og áhrif loftárása í seinni heimsstyrjöldinni á þau. Svolítið undarlegt í fyrstu að horfa á teiknimynd um svona viðfangsefni, en eftirá fór ég að velta fyrir mér ástæðunum. Auðvitað er dýrara að gera leikna mynd, amk þegar verið er að gera svona mynd því teikningarnar eru ekki ýkja flóknar. Þá meina ég miðað við gífurlega flóknar þrívíddar-teiknimyndir, en þó eru teikningarnar mjög fallegar. En önnur ástæða er aldur aðalleikarana. Það er að segja strákur sem er kringum fjórtán ára og stelpa sem er líklegast fjögurra ára. Ef gera á leikna mynd með svo ungum leikurum þá verður hún ekki sannfærandi. Teikningarnar aftur á móti gera þeim mjög góð skil og maður lifir sig algjörlga inní dramantíkina þrátt fyrir að myndin sé teiknuð. Litla stelpan er alveg æðisleg og myndin fjallar mest um samband þeirra systkina og erfiðleika þeirra.

Myndin er sem stendur í sæti #216 yfir bestu myndir allra tíma á síðunni, en í fimmta sæti yfir bestu teiknimyndirnar. Gaman að segja frá því að Kill Bill er í sæti 88, og færist sífellt ofar. Að mínu mati mætti hún fara enn ofar, amk í topp 20. Ég skrifa eflaust eitthvað um aðrar teiknimyndir sem ég sé því ég er búinn að ná í fleiri og þarf núna bara að finna mér tíma til að horfa á þær! Miklu skemmtilegra að tala um góðar myndir sem fáir hafa séð heldur en nýlegar slappar myndir sem allir eru búnir að mynda sér skoðun á, ekki satt? Ekki dæma þessa þótt hún hljómi kannski ekki spennandi því ég hafði mínar efasemdir líka, og því kom hún virkilega skemmtilega á óvart. Ef þú vilt vita meira þá hefur Roger Ebert fjallað um hana hér og svo er umfjöllun og nokkrar skemmtilegar myndir úr henni hér. Ef þig langar að sjá þessa mynd en getur ekki sótt hana á netinu eða fundið á leigu (ég hef ekki hugmynd um hvort hún sé til einhverstaðar) þá er lítið mál að tala bara við mig og ég lána hana fúslega. Maður er svo góðhjartaður þú skilur. :)
..:: good machen ::..

Who am I?

I'm having trouble with my identity. Who am I? Ég og vinir mínir vorum að tala saman í partýi hjá einum okkar áðan og þetta voru óvenju einlægar samræður miðað við strákasamræður yrfirleitt. Við erum víst líkari en við gerum okkur grein fyrir. Við eigum allir erfitt og við erum ekki bara að þykjast. Hvað við munum verða, kröfur sem eru gerðar til okkar og kröfur sem við gerum til sjálfra okkar. Þetta er ekkert grín. Okkur líður oft illa, og við erum alllt of oft einir að kljást við okkar erfiðleika. Vinkonur (að ég held) taka oftar höndum saman um að leysa vandamál hverrrar og einnar vinkonu og hjálpast að, en við strákarnir erum aldir upp til að trúa því að við séum bara eins og við erum, engar flækjur, það eina sem við hugsum um eru stelpur og kynlíf og við förum að trúa því. Sannleikurinn er sá að við erum alveg jafn miklar tilfinningaverur eins og stelpurnar. Munurinn er sá að við fáum ekki að tjá okkur jafn mikið því það er búið að ala upp í okkur flestum (leyfi ég mér að fullyrða) að byrgja inni okkar vandamál því þau séu okkar eigin og komi engum við.

Þetta er svo mikill misskilningur að það hálfa væri helmingi meira en hellingur. Við hugsum alveg jafn mikið og stelpurnar um ýmsa hluti sem tengjast ímynd okkar og persónuleika. Það er bara miklu meira áberandi hjá stelpum. Ég er ekki að kenna einum né neinum um hvenig orðið er. Þetta er samfélaginu að kenna, og hvernig það hefur þróast. Það er erfitt og nánast ómögulegt að snúa við því sem verða vill, karlmenn verða bældari og bældari og óhamingjusamari að sama skapi. Mikið er talað um vonda sjálfsímynd unglingsstúlkna, en aldrei hef ég heyrt nokkrun mann minnast á sjálfsímynd unglingsstráka. Af hverju ætti það að vera svona miklu meira tabú umræðuefni heldur en hitt? Ég veit ekki betur en að við séum öll manneskjur og í allri umræðunni um "jafnrétti kynjanna" þá er nær undantekningalaust bara rætt um konur. Merkilegt en satt.

Hvort sem þeir viðurkenna það eða ekki þá munu allir strákar samsvara sér í þessari mynd af stráknum sem er að reyna að finna sjálfan sig í þessum frumskógi tilfinninga sem unglingsárin eru. Ekkert síður en stelpur. Tilfinningar er eitthvað sem stelpur og konur hafa og kemur okkur karlkyninu ekkert við. Þetta er ranghugmynd sem bæði karlar og konur hafa, og þótt það sé erfitt að breyta þessum gildum í okkar samfélagi þá skaðar það vonandi ekki að láta skoðun sína í ljós.

Við verðum að hafa opinn huga í því sem við hugsum um, ekki einbeita okkur bara að öðru kyninu eða einhverjum einstökum hópum sem um er rætt á hvejrum tíma. Þegar rætt er um kynþáttahatur þá er nánast án undantekninga rætt um hatur hvíta mannsins á þeim svarta. Hvað um það gífurlega hatur sem margir svartir menn leggja á þá hvítu og fara hvergi leynt með það? Er það eitthvað skárra í nútíma samfélagi heldur en hitt?

Þegar við ræðum um hluti sem koma okkur öllum við þá verðum við að muna að líta á allar hliðar málsins, ekki bara þá augljósustu. Vonandi hefur þú getað samsvarað þér með eða amk skilið eitthvað af því sem ég var að reyna að koma til skila með þessari færslu. Ég er nefnilega mjööög þreyttur og klukkan er að verða fimm á sunnudagsmorgni þannig að það er kannski ekkert skrítið. Endilega láttu skoðun þína í ljós um þetta málefni sem ég er búinn að vera að velta vöngum yfir þetta laugardagskvöld. Kannski segi ég ykkur eitthvað meira um þetta kvöld, en ég held að sú saga væri ekki þess virði. Frekar slappt verð ég nú að segja því miður. En nú segi ég góða nótt, eða góðan dag eftir því sem á best við hverju sinni þegar einhver les þessi orð í framtíðinni.
..:: magchen ::..

Kill Bill


Kill Bill er algjör snilld. Ég fór semsagt á hana í bíó í kvöld og allir sem fíluðu Pulp Fiction verða að gera slíkt hið sama. Hún er ótúlega flott og fyndin og algjör splatter. Uma Thurman er bara allt of kúl og er eins og fædd í þetta hlutverk. Enda er myndin skrifuð í kringum hana. Ég er frekar svekktur að þurfa að bíða þar til í febrúar til að sjá seinni hlutann en það verður bara að hafa það. S.s. fyrir þá sem ekki vita var myndin næstum fjórir tímar þegar hún var tilbúin svo þeir gerðu bara tvær myndir úr einni. Ég er algjörlega sáttur við þá ákvörðun því þetta var fínn skammtur í einu, maður varð ekkert leiður heldur hlakkar bara til að sjá hvernig þetta ævintýri endar. Tarantino er algjör snillingur og nú get ég með sanni sagt að hann sé minn uppáhalds leikstjóri. Djöfull var líka fyndið að sjá hann útúrdrukkinn í Jay Leno um daginn. Lét eins og fíbbl. Hann hefur eflaust ekkert skammast sín neitt lítið eftirá. En allavega, allir að fara að sjá Kill Bill. Mig langar líka að sjá fullt af fleiri myndum í bíó, t.d. Hero og Elephant og ætla að reyna að sjá þær um helgina því Eddu kvikmyndahátíðin er búin á sunnudag. Allir í bíó!
..:: max ::..

277 dagar í ammælið mitt!


Ég las grein í tímariti (sem þú færð þegar þú ferð í flugvélinni á leiðinni út) um daginn. Hún var um New York og var með fullt af flottum myndum og skemmtilegum texta um hin mismunandi hverfi í borginni. Allan daginn hugsaði ég varla um annað, mig langaði svo út. Ég var alveg að deyja sko. Mig langar þvílíkt að fara bara út strax á morgun, en ég verð víst að bíða. Ég var eiginlega bara ánægður með þetta því þetta kveikti í útþránni minni alveg uppá nýtt. Út vil ek.

Sem betur fer er Airwaves mjög slöpp í ár, því það er vinnuhelgi hjá mér þessa helgina. Ég var næstum búinn að kíkja á Kastró til að sjá einhverja dídjeija en svo gerði ég það ekki. Góð saga?

Lag dagsins: Maybe Tomorrow með Stereophonics.

Kona dagsins: Gamla konan sem ég sá þegar ég keyrði Hafnargötuna í kvöld, hún hélt á málverki.

Maður dagsins: Læknirinn sem tók á móti mér í heiminn.

Málsháttur dagsins: Sjaldan fellur óbarinn biskup langt frá eikinni.

Brandari dagsins: Kvað þaf marrga lessblindan til að skipa um ljósberu?

Friends quote dagsins: Pheobe: "Good bye Ross... forever!"

Simpsons quote dagsins: Bart: "I can't promise I'll try, but I'll try to try."

South-Park quote dagsins: Cartman: "Come on you guys you know the words! I hate you guys! ... You guys are assholes! ... Especially Kenny! ... (lalala)

Spurning dagsins: Hvað er langt í ammælið þitt?

Staðreynd dagsins: Women = Evil. Þetta er vísindalega sannað.

Orð dagsins: Cellar door.

Bíómynd dagsins: Hero með Jet Li.

Vefur dagsins: IMDb.com

Búddatrúarmaður dagsins: Jin Wo Hun.

Tíbet-búi dagsins: Hrafnkell Ómarsson Nef.

Hamborgari dagsins: MacDonalds hamborgarinn sem Davíð Oddson borðaði, fyrstur á Íslandi.

Dagsetning dagsins: 2. maí 1928.

Álfur dagsins: Bibbi úr steinvölu fyrir utan Ljótustaði í Suður-Múlasýslu.

Tilgangsleysi dagsins: Þessi listi.

Bloggari dagsins:
..:: mad magchen ::..

Framtíðin


Ótrúlegt hvað ég sé stutt fram í tímann núna í augnablikinu. Vinnan sem ég er í er bara örugg til áramóta, og ég held ég endist ekki til áramóta án þess að hengja mig í heyrnartólunum uppfrá í frílagernum. Ég er ekki að meika þessa heiladauðu þrælavinnu. Eina ástæðan fyrir því að ég lifi dagana af er að ég er alltaf að hlusta á tónlist, tónlist sem ég er búinn að elska lengi og nýja tónlist sem ég er búinn að sækja af netinu og fíla. En ég hef ekki enn komið mér í það að leita að annarri vinnu, og veit því ekkert hvernig það myndi ganga.

Ég segist ætla í skóla næsta haust, og meina það í hvert skipti sem ég segi það, en ég veit samt ennþá ekkert hvað mig langar að verða eða læra. Fyrir utan það á ég ekki bíl til að keyra í skóla í bænum og er viss um að ég yrði snargeðveikur á því að búa einn. Ég fullyrði það að ég geti það ekki, og ég ætti nú að þekkja sjálfan mig betur en flestir aðrir.

Heimsreisan er ennþá á teikniborðinu en ég er ekki búinn að ákveða neitt með hana. Nú hefur komið í ljós að það er stórviðburður í familíunni minni í apríl sem ég má helst ekki missa af, og það gengur ekki alveg eins og í sögu að safna peningum. Nema kannski ef sagan væri Oliver Twist eða Vesalingarnir eða eitthvað. Peningarnir virðast hverfa úr mínum höndum jafnharðan og hefur upphæðin staðnað á reikningnum. Ég eyði jafn mikið og ég græði. Og það sem ég á er minna en helmingur þess sem ég áætlaði að ferðin myndi kosta.

Þannig að það eru spennandi mánuðir framundan í mínu lífi þar sem flettist ofan af hverri ráðgátunni af annari! Vonum bara að ég verði duglegur að skrifa hérna um þær flækjur sem kunna að myndast, og þær sem vonandi leysast að lokum að sama skapi. Þetta var Magchen sem skrifaði og þú sem last. Takk fyrir. (ný könnun)
..:: magchen ::..

Hundrað í hættunni


Mig langar að skrifa svona hundrað lista eins og nokkrir bloggarar hafa verið að gera. Ég skrifa hann örugglega en ég efast um að ég þori að birta hann því mér finnst oft óþægilegt að viðurkenna of mikið fyrir fólki sem maður þekkir án þess að fá eitthvað á móti. Mér er alveg sama hvort fólkið sem ég þekki ekki lesi eitthvað svona um mig. Jæja, það verður víst bara að koma í ljós hvort listinn endi hér eða ekki. Þetta er samt mjög sniðugt, maður kemst að svo miklu um viðkomandi á svo stuttum tíma. Þessir hafa t.d. gert svona lista nýlega: Einar Örn, Beta, Þórir, Katrín.is og þessi. Þið verðið bara að tjékka aftur hérna fjótlega! :)
..:: max ::..

One of those days...


Ef ég myndi blogga núna þá myndi það eflaust enda í reiðilestri yfir alheiminum og sjálfum mér. Þannig að ég ætla bara að hlífa ykkur við því. Sumir dagar eru bara svona.
..:: shell ::..

Mista mista


Lítið af frétta af vinnuvígstöðvunum núna. Enginn vill bakka með neitt þannig að það er allt í hers höndum ennþá. Það verður gaman að sjá hvernig þetta fer, en ég held að ég þurfi að fara að leita mér að annari vinnu. Ég ætla ekki að láta bjóða mér þetta þannig að ef þetta tekst ekki hjá okkur þá fer ég eitthvað annað. Það var meira að segja inní myndinni að ég reyndi að redda mér vinnu á Akureyris, og myndi þá búa hjá pabba nottla bara. Það væri örugglega gaman. Ég er ekki búinn að prófa það í... vá, tólf ár. Það er svoldið mikið. Það væri nottla fínt að fá tilbreytingu, en ég er ekkert að búast við að ég fengi einhverja svaka vinnu þarna uppfrá (miðað við íslandskort). Never say never.

Annars held ég bara áfram að sækja bíómyndir í tölvuna mína. Það er líka svona helvíti gaman. Ekki það að ég hafi tíma til að horfa á þetta allt. Sportið er bara að sækja myndirnar. Þetta er svona eins og að hnýta flugur. Það er gaman að hnýta flugu eftir flugu þótt þú ætlir ekkert að veiða fist með hverri einustu... Vá, þetta var örugglega ein versta samlíking í sögunni. Hey, common, ég er svoldið þreyttur. Samt er ég ekki að fara að sofa því það er ekki vinna á morgun. Þegar ég er í fríi vill ég ekkert eyða kvöldunum (eða nóttunum) í það að sofa því ég get sofið út daginn eftir. En ef það er vinna daginn eftir þá vill ég heldur ekki fara snemma að sofa því þegar ég vakna þá þarf ég að fara að vinna, og ég vakna hvort sem er alltaf þreyttur sama hversu lengi ég sef. Um að gera að nýta því bara tímann og sofa sem minnst. Nýta tímann segi ég. Eyða honum í vitleysu væri nærri lagi. En það er allt í lagi því undanfarið hef ég verið að lifa eftir mottóinu "Life is what happens while you're busy making other plans." Þannig að ég ætla að plana sem minnst. Þetta er lífið sama hver stefnan er. Og núna ert þú að eyða lífi þínu í að lesa bloggið mitt. Þú myndir hvort eð er ekkert gera neitt merkilegt í dag. Af hverju ekki að rifja upp kynni þín af þessari síðu og lesa allar færslurnar uppá nýtt!? :) Já, það er góð hugmynd.

Þetta var vinnuhelgi þannig að ég gerði ekkert merkilegt. Fyrir utan eitt. Ég hitti vinkonu mína sem ég hef ekki hitt í rúmlega eitt ár, en ég hitti hana að vísu bara í þetta eina skipti fyrir rúmu ári. Við höfum semsagt verið í símasambandi (aðallega sms sambandi) í þetta ár án þess að hittast. En núna erum við orðnir beztu vinir og ætlum að hittast oftar. Hún er frábær.

Mig langar í kisu.
..:: mista mista ::..

(það er komin ný könnun)


Gaman að vera í verkfalli. Samt erum við ekkert í verkfalli, það er meira að segja bannað að segja það. Við mætum bara ekkert í yfirvinnu þar til að þessir fáránlegu stjórnendur þessa fyrirtækis (sem vita ekkert skemmtilegra en að níðast á fólkinu sem þeir eru með í vinnu til að halda öllum hundóánægðum og til að græða nokkrar krónur í viðbót) viðurkenna að það sem þeir eru að bjóða okkur er fyrir neðan allar hellur og taka það til baka. Þeir eru að reyna að gera allt til að vélarnar komist út á tíma. Allir verkstjórarnir á öllum vöktunum eru alltaf í vinnunni alveg á milljón að reyna að láta þetta ganga. Ég held að þeir geti bara ekki haldið þessu svona áfram. Það er vonandi að allir haldi þessari frábæru samstöðu áfram og mæti ekki á aukavaktir svo þeir skilji hversu öflug við getum verið ef við stöndum öll saman. Vonandi að fleiri deildir í fyrirtækinu taki okkur til fyrirmyndar og hætti að láta níðast á sér. Það er voða gaman í vinnunni núna, svaka baráttuhugur í öllum og fátt talað um annað en hvernig þetta gengur og hversu mikið er búið að fjalla um þetta í fjölmiðlum. Gaman að hafa eitthvað til að berjast gegn. :)

Fyrir þá sem langar til að vita um hvað deilan snýst, þá er stjórnin að byrja á nýju ráðningakerfi. Allir sem koma nýjir inn í fyrirtækið eiga að fara á tvöfaldar vaktir, sem þýðir að á milli traffíka, semsagt frá átta á morgnana til þrjú á daginn, fara þeir og sinna öðrum störfum hjá fyrirtækinu. Vefja heyrnartól eða hjálpa í fraktinni eða verkstæðinu. Þetta er miklu meiri vinna og ekkert borgað aukalega. Tíminn þarna á milli er heldur alls ekki alveg dauður tími því það eru oft vélar á morgnanna eftir átta, alltaf ein,tvær eða þrjár vélar í hádeginu og traffíkin er farin að byrja klukkan tvö en ekki þrjú. Svo þarf að setja olíu á tækin, setja tækin á stæðin og gera allt klárt fyrir traffíkina. Allt þetta leggst núna á miklu færri manneskjur því það eru svo margir sem fara í eitthvað annað milli traffíka. Semsagt, aukning á vinnu hjá öllum, og enginn fær meira borgað.

Einhverjir segja auðvitað, isss þið getið nú bara unnið þann tíma sem þið fáið borgað og þurfið ekkert að fá einhvern svaka hvíldartíma á milli. Málið er að í fyrsta lagi erum við að vinna við ömurlegar aðstæður. Við erum á hnjánum allan tímann að hlaða á fullu, oft erfiðri frakt og þungum töskum (sem mega vera eins þungar og fólkið vill á leið til ameríku, töskurnar eru oft þrjátíu uppí fjörtíu og stundum fimmtíu kíló hver). Því er mikið álag á bak og axlir og mikið um meiðsli þess vegna. Þetta er skorpuvinna og því vinnum við á fullu, oft án þess að fá kaffipásu, alla traffíkina. Auðvitað þarf maður hvíld á milli traffíka því þetta þarf maður að gera tvisvar á dag. Þetta er illa launað og stjórnin gerir allt til að halda fríðindum okkar í lágmarki. Þegar á því að skella miklu meiri vinnu á allan mannskapinn án þess að fólkið fái meira borgað þá er skiljanlegt að við látum í okkur heyra. Ég réð mig í það starf að vera hlaðmaður, ekki að vefja heyrnartól (sem er b.t.w. alveg hrikalega leiðinlegt og fer illa með bakið). Vonandi taka þeir bara sönsum sem fyrst. Ég læt ykkur vita hvernig gengur. Baráttukveðjur vel þegnar! ;)
..:: mags ::..

Koma so!!


Það er ekkert smá. Ég er alveg hlessa á þessum viðbrögðum. Við ákváðum í vinnunni að standa saman og mótmæla þessum fáránlegu aðgerðum sem stjórn IGS er að taka í þessum nýjustu ráðningum. Við ákváðum að frá og með morgundeginum munum við ekki mæta á aukavaktir þar til þeir hlusti á okkur og viðurkenni vald okkar ef svo má að orði komast. Það má ekki koma fram við okkur eins og skít endalaust. Við héldum fund í dag sem var virkilega vel sóttur og þar mætti verkalýðsforingi og fór yfir málin með okkur. Svo fór ég bara á fótboltaæfingu og svona með vinnuköllunum og skellti mér svo í bíó með strákunum. Og núna þegar ég er kominn heim þá er þetta bara forsíðufrétt á textavarpinu og líka efst á mbl.is og þar var sagt að þetta hefði líka verið í tíufréttum í sjónvarpinu! Ef þetta er ekki spark í rassgatið fyrir stjórnendur þessa fyrirtækis þá veit ég ekki hvað. Svo eru allar deildir innan fyrirtækisins að fara að tala saman og vonandi hætta þeir að koma svona illa fram við alla, ekki bara okkur hlaðmenn. En ef allt gengur að óskum og við fáum fram það sem við viljum þá þarf ég ekki að fara í þessi guðsvoluðu heyrnartól! Og það eru svo sannarlega gleðifréttir. Joy to the world! ;)
..:: magchen ::..

24


Þetta var nú ekki svo erfitt. Ég er núna heima hjá mér og var að koma úr vinnunni núna rétt áðan. Það er svosem ekki í frásögur færandi nema fyrir það að ég fór í vinnuna seinnipartinn í gær. Ég vann semsagt í 24 tíma straight og það var bara alls ekki svo slæmt. Ég náði nú alveg að leggja mig svolítið í nótt, einu sinni í klukkutíma og einu sinni í tvo. Það verður samt afskaplega fínt að fá að halla sér á eftir.

Laugardagurinn var frekar misheppnaður verð ég nú að segja. Ég fór á Gaukinn og trallaði þar með verðandi vinsælustu hljómsveit Íslands, Underwater. Ég held ég kalli þá alltaf þetta þegar ég minnist á þá héðan af. Það var að vísu hörkufjör þegar þeir voru að spila en gleðin fór dvínandi eftir því sem leið á. Ég og Johnny erum eiginlega orðnar fyrstu grúppíur þessarar sveitar og erum bara stoltir af því! Þeir voru að hita upp fyrir Skímó. Við vorum nú voða stutt eftir að Skímó byrjuðu enda komum við gagngert til að sjá upphitunarsveitina sem stóð sig með prýði. Ég fékk meira að segja að hjálpa til að stilla upp trommusettinu þeirra áður en þeir byrjuðu, svaka gaman. En já, við fórum til að leita að meiri stemmningu en sú leit bar því miður ekki árangur. Hún fannst barasta hvergi og því fór restin af kvöldinu í að reyna að koma okkur heim sem tókst auðvitað á endanum.

Fréttir úr vinnunni. Ég er búinn að fá framlengdan samning fram að áramótum, en ég er ekkert viss um að ég kæri mig nokkuð um að vinna þarna áfram. Þeir eru búnir að setja á tvöfalt kerfi fyrir alla sem koma nýjir inn sem þýðir að á milli traffíka á ég að vera að vefja saman gömul heyrnatól! Það er nottla ekki mönnum bjóðandi þannig að ég fer eflaust að leita mér að nýrri vinnu. Að vísu er smá uppreisnarhugur í liðinu þarna uppfrá þannig að það gæti verið að eitthvað fari að breytast til batnaðar á þessum vinnustað. Kemur allt í ljós. But enough about me, how have you been?
..:: max ::..

Nothing man


Fríhelgi framundan. Og hvað gera óheitbundnir, ríkir ungir menn á fríhelgum? Ég er amk ekki að fara að spila Lúdó get ég sagt ykkur. Mig langar að kíkja í bæinn á morgun eftir pílusessjónið mitt (ég ætla að valta yfir þessa dúdda) og finna mér eitthvað techno. Ég er þannig (og hef eflaust minnst nokkrum sinnum á það hérna á blogginu) að öðru hverju, með nokkurra mánaða (helst vikna) millibili, þá verð ég að finna mér þvílíkt techno djamm og taka út uppsafnaða dans-flipp þörf mína fyrir þetta tímabil. Og núna er allt of langt síðan ég djammaði með almennilegri hardcore techno tónlist. Verð að bæta úr því. Verst hvað það eru fáir sem ég þekki sem fíla svoleiðis djamm. Hmmm... anyone? Svo er nottla ball í Stapa á laugardaginn, spurning hvort maður kíki ekki bara þangað líka. Þetta kemur bara allt í ljós. Held það sé amk fín stemmning fyrir þessu balli.

Í sambandi við þessa fyrirsögn og þessa mynd með þessari færslu. Núna frekar nýlega hefur tvisvar verið minnst á við mig að ég sé óflokkanlegur. Að allir hafi eitthvað sérstakt einkenni... eða hvernig ætti ég að orða þetta. Allavega, enginn virtist geta flokkað mig og því komst þetta fólk að þeirri niðurstöðu að ég væri bara normal. Ég hata það. Ég er ekkert normal! Það er frekar ömurlegt finnst mér bara. Ef við erum að tala um flokkun eins og rokkari/hnakki/arty-farty eða eitthvað annað, þá er ekki hægt að setja mig í neina katagoríu. Ekki það að það sé eitthvað hræðilegt, en ég þvertek fyrir að vera bara einhver melló gaur sem dýrkar ekkert og hatar ekkert. Einhver sem er bara. Lætur sér lynda við alla og enginn hefur sérstakt álit á. Bara svona nothing man. Ég held að Pearl Jam hafi verið að syngja um mig ef þetta er satt. Er þetta satt? Ef ekki, hvað er ég? Er ömurlegt að vera óflokkanlegur? Eða er það bara kúl? Endilega látið mig vita, ég er ekki sáttur við þetta.
..:: noone special ::..

Cookie dough


Það var rosalegt veður um helgina. Æðislegt að vera að vinna úti uppá heiði í svona roki. Ég reyndi að tala við einn vinnufélaga minn en það var ekkert hægt, orðin fuku bara burtu og lentu einhverstaðar annarstaðar. Stundum heyrði ég óvart eitthvað sem einhver sagði 200 metrum frá mér því orðin fuku burt frá honum og hittu ekki þann sem hann var að reyna að tala við. Það var svona hvasst.

Ég er næstum orðinn alveg lost aftur. Ég stefni enn á heimsreisu á næsta ári, en fyrirkomulag hennar verður ekki eins og ég er búinn að vera að plana það síðustu mánuði. Heimskspekingurinn (linka ekki á hann því hann er letibloggari, og nei ég er ekki letibloggari líka, i'm just going through a dry spell) er beiler, hann er hættur við að fara í mars eða apríl. Hann ætlar í ágúst eða eitthvað. Held að það sé bara til að losna við að fara með mér. Það er ekki sjens að ég fari einn. Ég hef bara enga löngun til þess. Ef maður ætlar að upplifa eitthvað svona (og þetta á við um flestar aðrar upplifanir) þá á maður að gera það með einhverjum öðrum. Ef þú sérð eða heyrir eitthvað æðislega flott þá langar þig að hafa einhvern til að deila því með og tala við. Þetta á amk við um mig.

En ekki er öll von úti enn. Fleiri vinir mínir hafa talað um að fara í heimsreisu og amk einn er nú þegar farinn að setja pening til hliðar. Þannig að út verður farið, þótt óráðið sé hvernig, hvenær og hvert. Þetta fer allt einhvernvegin.

Mér finnst að allir ættu að elska Scrubs jafn mikið og ég. Þessir þættir eru æðislegir! Endalaust fyndnir og enginn hlátur í dós. Þeir geta líka verið nokkuð djúpir og meika það alveg, en það er þessi kaldhæðnis/farsa húmor sem ég elska við þá. Allir karakterarnir eru frábærir, húsvörðurinn er snillingur og Dr. Cox er ekkert smá fyndinn. Ég er búinn að niðurhala báðum þáttaröðunum sem hafa verið gerðar. Núna í kvöld voru að hefjast sýningar á þeirri seinni í ríkissjónvarpinu. Allir að horfa á Scrubs á mánudagskvöldum! Nú eða niðurhala bara þáttunum af netinu. :)
..:: just me ::..

Óstöðvandi


Já ég er formlega búinn að henda frá mér öllum fyrri yfirlýsingum um að ég sé að spara peningana mína. Mér fannst ég ekki geta verið að misbjóða þessari internet-tengingu af aðalsættum með minni arfaslöku eldgömlu tölvu, þannig að ég sópaði útúr henni innvolsinu og keypti mér nýtt. Ég er semsagt kominn með nýja tölvu. Eða svo gott sem, ég keypti allt nýtt sem skiptir máli, nema skjáinn sem er hinn ágætasti. Í þetta eyddi ég þó ekki gríðarlega miklum peningum og þótti ég fá nokkuð mikið fyrir peningana sem er auðvitað hið besta mál. Núna er ég semsagt með mjög góða nettengingu (kominn með 1500 strax) og feykinóg af diskplássi (eigum við að veðja hvað ég verð fljótur að fylla 120 GB?). Ekki veit ég hvert þetta stefnir en það barasta hlýtur að vera ólöglegt því það er svo skemmtilegt. Elísabet spurði mig í gær hvort ég væri kominn með ALSD, og það finnst mér ákaflega góður punktur, þetta er ávanabindandi, örugglega meira heldur en LSD. En ég er ákaflega þreyttur og framundan er vinnuhelgi þannig að ég held að það sé ráðlagt að koma sér í bólið.

Og já, ég verð nú að monta mig smá. Ég fór í pílumót, eða svona pílu'get-2-gether' með einhverjum gaurum sem ég hélt að væru miklu betri en ég. Búnir að stunda þetta nokkuð lengi. Ég hélt ég myndi skít-tapa þessu, en annað kom á daginn. Ég var bara ekkert síðri en þeir og þegar upp var staðið var ég búinn að vinna flesta leikina! Djöfull er maður nú seigur. Ég verð örugglega í þessu núna öll föstudagskvöld þannig að þið fáið að vita hvernig þetta gengur. Ég verð að reyna að halda þessu áfram fyrst þetta byrjaði svona vel.
..:: mags ::..

ADSL


Já, ég hefði nú getað sagt mér þetta sjálfur. Ég er orðinn algjör netfíkill, alveg uppá nýtt. Þetta gerðist bara á föstudagskvöldið þegar ég loksins settist niður til þess að prófa nýju tenginguna mína. Hún er nú svosem ekkert merkileg, bara venjuleg 256 kbit tenging (verður fljótlega 1500 kbit) en það er pínulítill munur frá gömlu 33.6 tengingunni minni. Og þegar ég segi pínulítill þá meina ég risastór! There is no turning back. Á föstudagsnóttina náði ég í 200 MB af dóti og það er ennþá slatti eftir á netinu sem ég get náð í. :)

Ég var nú samt helvíti duglegur í á föstudaginn. Ég og Johnny tókum okkur til og fórum tvær ferðir á haugana með drasl úr bílskúrnum og röðuðum öllu uppá nýtt. Þannig að nú er því ekkert til fyrirstöðu að skella þar inn svosem eins og einu borðtennisborði! Já, það er rétt, við erum loksins búnir að redda okkur borði og fáum það líklegast á morgun. Þá verður nú kátt í bílskúrnum.

Ég kíkti á djammið í bænum í gær. Byrjaði á að kíkja í partý til verðandi vinsælustu hljómsveitar Íslands, Underwater. Það er nýbúið að stofna hana og á hún eflaust eftir að gera góða hluti. Númi sundkall er í henni og spilaði hann á bassa þótt hann sé nú gítarleikari aðallega held ég. Svo röltum við með þeim á giggið þeirra. Þeir voru að spila á Vídalín... þeir segi ég. Það er nú ein stelpa í hljómsveitinni, söngkona úr Hafnarfirði held ég, syngur líka bara þrusuvel. Þau stóðu sig bara mjög vel og ég og Johnny vorum í því að draga fólk (þegar ég segi fólk þá meina ég stelpur) frá borðunum sínum og útá dansgólf og það var kominn slatti af liði, bara mjög gaman segi ég. Svo fórum við á röltið, ég fann eitthvað meira af vinunum og við héldum áfram að djamma. Fínasta djamm bara. Djambara.

En núna ætla ég að halda áfram að blasta tenginguna mína hér í þynnkunni. Ég fann góða leið með hjálp góðra vina til að svindla á kerfinu. Tjah, svindla og ekki svindla. Nebbla ef ég tengist hjá Háskólanum þá má ég downloda eins og vitleysingur frá útlöndum og enginn segir neitt! Það eru engar hömlur á því, þannig að þessi 100 mb sem ég er að borga fyrir eru engin hindrun núna! :) Enda duga þau ótrúlega stutt. Held ég hafi klárað þau á föstudagskvöldið! Well, c'est la vie.
..:: madsl ::..

Tíðindi úr mannheimum


Ljósanótt kom og fór, ágætis djamm það. Nennti ekkert að vera niðrí bæ um daginn, eða réttara sagt nennti enginn að hanga með mér niðrí bæ þannig að ég fór bara um kvöldið. Það var fínt, flugeldasýningin ekkert smá flott. Svo var bara allt of kalt þannig að ég fór bara í Stapann og var þar. Helvíti gott ball. Svo mörg voru nú þau orð.

Og hér eru fleiri. Ég er búinn að vera á leiðinni að kaupa mér DVD spilara í um það bil þrjú ár uppá dag. Undur og stórmerki gerðust í gær, ég fór og keypti mér spilara. Ég er líka búinn að vera á leiðinni að kaupa mér ADSL tengingu í tvö ár. Enn meiri undur og þeim mun meiri stórmerki gerðust í gær, ég fékk mér ADSL líka!! Alveg hreint magnað. Ég sem er að spara peninga. Enda keypti ég ódýrustu tenginuna (og það á tilboði) og ódýrasta spilarann (sem spilar öll kerfi) þannig að ég á nú alveg nokkrar krónur eftir. Nú er bara tvennt eftir á listanum yfir það sem ég ætla að leyfa mér að kaupa áður en ég fer í peningasvelti (eins og ég geti það eitthvað!). Það er pínulítil uppfærsla á tölvunni minni, og stafræn myndavél.

Johnny (a.k.a. Cookie) var svo góður að lána mér sjónvarp svo ég gæti nú sloppið við að deila nýju græjunni (DVD) með fjölskyldunni, því ég hef aldrei verið þeirra forréttinda aðnjótandi að vera með sjónvarp í herberginu mínu. Aðallega sökum þess að við höfum yfirleitt verið með afar fáar sjónvarpsstöðvar og því hef ég talið enga þörf á sjónvarpi bara fyrir mig. Núna erum við með tuttugu og eitthvað stöðvar og ég er að vinna í því að fá kapalinn inn í herbergið til að tengja við glænýja eldgamla 14'' sjónvarpið "mitt". Þannig að í herbergið mitt er komið sjónvarp með 20+ stöðvum, tölva með ADSL tengingu og DVD spilari. Ég mun semsagt vera þar þar til annað kemur í ljós, eflaust á árinu 2009 þegar mig fer að svengja. Þið megið því búast við afar einsleitum færslum næstu sex árin.

Nei nei, það er nú ýmislegt annað í gangi hjá mér. Ég er enn að reyna að redda mér borðtennisborði til að hafa útí bílskúr, þar sem ég er nýbúinn að koma fyrir píluspjaldi, skorborði, sófa og græjum. Spurning um að redda líka ísskáp og bretti af bjór og þá gæti maður flakkað milli herbergisins og bílskúrsins næstu sex árin. Þvílík afþreyingarárátta hjá mér þessa dagana. Kannski af því að ég vinn bara 15 daga í mánuði og er ekki búinn að mæta í sund í fleiri mánuði (stendur til að bæta úr því, jafnvel í dag) og er alveg laus við skóla og heimavinnu og slíkt vesen. Þetta verður örugglega ágætur vetur. Vill einhver kíkja í heimsókn? :)
..:: magchen ::..

Hindber


Ég er barasta alveg hættur að vera með samviskubit yfir því að fá einhvern til að vinna fyrir mig á laugardaginn. Ég fékk annan mann til þess sem ætlar að vinna fyrir minni pening, bara það sama og ég hefði fengið fyrir vaktina ef ég hefði unnið sjálfur, þannig að ég tek mér bara launalaust frí einn dag. Svo er ég búinn að vera svaka duglegur þessa dagana að vinna aukavinnu þannig að ég er löngu búinn að vinna upp þessa upphæð. Nú er bara að vona að veðrið verði sæmilegt og þá held ég að þetta kvöld geti orðið þrususkemmtilegt. Spurning hvort maður mætir á ballið eða verði bara niðrí bæ, það er ennþá allt inní myndinni.
..:: magchen ::..

:)


Ég fer á ljósanótt! Jay! Það hlaut að enda svona. En ég fer ekki á uppistandið, maður getur nottla ekki gert ALLT (akkuru getur maður ekki bara gert ALLT???) Ég er bara að vinna aukavaktir á fullu þangað til því ég þarf nottla að borga þetta. Að vísu var ég á deiti í kvöld sem gekk bara vel. Mjög casual og fínt eitthvað. Hmmm... ólíkt mér að gefa upp eitthvað svona hér á blogginu. Tjæja, aldrei að vita nema þig fáið að vita meira! ;)
..:: mags ::..

Fátt er svo með öllu illt...


...að ekki boði Ljósanótt. Það er ennþá vonarglæta fyrir niðurbrotinn mann. Ef ég er til í að punga út 10 þúsund kalli þá fæ ég örugglega einhvern til að vinna fyrir mig. Er með fégráðugan Pólverja í huga, spurning hvort maður tími þessu. Ef ég þekki mig rétt, sem ég tel mig gera, þá endar það með því að ég láti reyna á þetta. Fylgist spennt með hér á blogginu mínu.
..:: max ::..

Næsta helgi


Næstu helgi er rosalega mikið að gerast. Á föstudaginn er uppistand með Pablo Fransesco og það verða örugglega einhverjir íslenskir snillingar að hita upp, eflaust bara snilld. Fyrir þá sem ekki fara á það eru stórtónleikar í Keflavík þar sem Maus er aðal númerið. Á laugardeginum er ljósanótt, allir sem maður þekkir í heiminum niðrí bæ og frábær stemmning. Hafnargötufyllerí og ball í Stapa. Næsta helgi verður helgi sem maður mun eflaust minnast á næstu árin. Næstu helgi...

Næstu helgi verð ég að vinna. Næstu helgi er næturvakt hjá D-vaktinni. Næstu helgi verður það eina sem ég geri að vinna og sofa, jú og gráta. Ef ég hef tíma þá kíki ég kannski og hoppa niður af Berginu. Næstu helgi langar mig aldrei að minnast á aftur, sem er frekar erfitt því hún er ekki einu sinni liðin. Hún er að læðast aftan að mér smám saman, og ég hata hana. Ég er svekktasti maður í heiminum. Ekkert uppistand, engir tónleikar, engin ljósanótt, engin flugeldasýning, ekkert ball, ekkert fólk. Bara ömurleg vinna. Svekktari mann er erfitt að finna. Ef þið finnið hann, gerið honum þá greiða og bindið þá enda á þjáningar hans.

Ég á eflaust eftir að velta mér uppúr þessu alla vikuna, og ef ég skildi gleyma því í augnasekúntu, þá á ég góða vini sem eru alltaf til staðar og munu minna mig á það um leið. Ég er ekki að fara að gera neitt skemmtilegt næstu helgi. Alltaf gott að geta treyst á vini sína. Samúðarkveðjur eru þáðar með þökkum. Kaldhæðinn húmor er það ekki.

Mig langar að segja allir að taka þátt í nýrri könnun, en það ætla ég ekki að gera. Bara stelpur að taka þátt í nýrri könnun. Þetta ætti að verða áhugavert. Bannað að skrökva. Og ef einhver vill útskýra svarið sitt eitthvað nánar þá má nota komment kerfið í það.
..:: svekkti maðurinn ::..