ICHI og Skype

Í dag fengum við nýtt verkefni í skólanum. Það er á þá leið að við eigum að gera nýja heimasíðu fyrir ICHI fatamerkið. Þetta er í eigu B-Young sem er töluvert þekktara merki og er meira að segja héðan úr Kolding! ICHI er fyrir yngri markhóp heldur en B-Young, unglingsstelpur uppí rúmlega tvítugt. Kennararnir voru svo sniðugir að þeir kynjaskiptu hópunum þannig að allir strákarnir þurfa að hanna síðu með stelpur í huga (sem gæti reynst erfitt) og stelpurnar þurfa að spjara sig í að forrita síðuna en fæstar þeirra eru orðnar sleipar í því. Þetta verður því eitthvað áhugavert.

Ég er að vísu kominn með mjög góða hugmynd (að mínu mati) og búinn að bera hana undir Fjólu systur og fékk 'thumbs up' frá henni! Núna er bara að reyna að sannfæra strákana sem erum með mér í hóp um að það sé besta hugmyndin. Ég er í mjög fínum hóp, með tveimur Íslendingum sem heita Bjarni og Þolli og einum Kínverja (sem leggur að vísu lítið til málanna). En ég held að þetta verði fínt og það verður örugglega gaman að vinna að þessu verkefni.

Ég var að prófa Skype í fyrsta skipti áðan og mæli með því að fólk fái sér þetta ágæta forrit, sérstaklega ef það þekkir einhvern sem býr í útlöndum! Hint hint. Með því getur maður semsagt talað við fólk útum allan heim án þess að borga nokkuð fyrir það svo lengi sem fólkið er með internetið! Mjög sniðugt og er svosem búið að vera hægt lengi en fólk er eitthvað tregt til að nýta sér þetta. Um að gera að breyta því!
Magnús.

Yosta and da G5!

Gústi vinur mig á Teglgårdsvej er alveg yfir sig hrifinn af myndavélinni minni og það er auðvitað skiljanlegt, hún er aðgjör snilld! Hún er búin að vera í heimsókn hérna hjá Gústa í rúma vikur og búið að taka á hana alveg fullt af flottum myndum. Drengurinn tók sig til og gerði vídjó með myndunum og setti á netið! Þannig að ég þarf ekkert að hafa fyrir því að setja myndir á netið! Jú ég geri það nú fljótlega líka en þangað til þá getiði skoðað þessi snilldar vídjó sem hann gerði.

Þetta er fyrsta partýið sem myndavélin mættti í og svo vorum við með eitthvað svaka kerta-session og tókum fullt af myndum af kertum! Gústi gerði líka vídjó með myndunum sem ég tók þegar ég fór á rúntinn á Ferrari! Svo var aftur partý í gær en þá tók einhver myndavélina mína og hún endaði í einhverju hommalegu partý í blokkinni hérna en ég náði að bjarga henni þaðan áður en við fórum niður í bæ sem betur fer! En nærri því helmingurinn af myndunum í síðasta vídjóinu er úr þessu partýi.

Allir að skoða þessi vídjó og það koma eflaust fleiri á síðuna hans Gústa fljótlega. Annars er allt gott að frétta! Við erum á leiðinni út að borða, fjórtán manns hvorki meira né minna! Svo byrjar nýtt verkefni á morgun í skólanum á morgun og ég hlakka mikið til að sjá nýja hópinn minn. Já alveg rétt, við fengum fína umsögn um síðasta verkefni, við vorum alveg ágætlega sátt við það bara. Kannski set ég afraksturinn á netið seinna, aldrei að vita. Kveðja úr Danaveldi,
Maggi!

Jah

Bloggfóbía. Akkuru segi ég fóbía þegar ég meina æðí? Hehe, nei þetta er ekkert fyndið. Maður er allt of sjaldan online þegar maður er fullur!
Maggi.

High Five!

Ahhh.... Mér líður mjög vel. Ég er búinn að vera í chillinu í dag heima hjá Gústa (vini mínum úr NoMA) með lappann minn að fá hjá honum forrit og leika mér á netinu. Þetta er það sem lífið snýst um, að gera nokkurn veginn ekkert og láta sér líða vel.

Ég var vakinn í morgun þegar einhver dirfðist að hringja dyrabjöllunni hjá mér og fyrst Rebekka var (og er) uppí sveit þá varð ég að fara til dyra. En það kom mér skemmtilega á óvart að þar stóð gaur merktur TDC í bak og fyrir sem vildi ólmur fá að laga símalínuna mína! Hann prófaði allt sem honum datt í hug til að laga þetta en komst á endanum að þeirri niðurstöðu að það hlyti bara einhver að hafa eyðilagt aðal símasnúruna í veggnum þegar íbúðin var tekin í gegn og því þurfti hann að bora í gegnum vegg í stofunni til að komast að símakaplinum sem var úti. Honum tókst að laga þetta eftir dúk og disk og núna er komin internet tenging heima hjá mér í Danmörku! Woohoo!

Þetta þýðir að ég mun blogga meira og vera meira á MSN og að ég tali nú ekki um að vera meira í iSketch! Híhíhíhí, ég er nefnilega búinn að enduruppgötva ást mína á þessum skemmtilegasta netleik í heimi og spila hann alla daga. Hvet alla sem þetta lesa til að kynnast þessum leik eða í það minnsta að endurnýja kynni sín af honum því þetta er algjör snilld!

Ég á fullt af flottum myndum sem ég hef tekið hér í Danaveldi og mun vonandi nenna að setja eitthvað af þeim á netið til að þið getið nú fengið að sjá nýju vini mína og hvernig ég bý og svona. ;) Kær kveðja,
Magnús Sveinn.

Ný tölva í mínu lífi

Alltaf er gaman að komast í nýtt dót. Eins og ég talaði um í síðustu færslu hætti ég við Dell tölvuna og ákvað að fá mér tölvu sem kostar 50 þúsund kalli minna og gerir nokkurn vegin það sama. Það er meira að segja DVD-skrifari í þessari sem ég þurfti að sleppa í hinni því hann kostaði 15 þúsund kall! En þetta er semsagt Acer Aspire 1350 og var á tilboði í Bilka, sem er svona alltmuligt verslun um alla Danmörk.

Það er að vísu alveg ótrúlega mikið af svoleiðis verslunum, svona ofurstórmörkuðum sem selja allt milli himins og jarðar. Þrjár stærstu eru Bilka, Fötex og Fakta (sem er rétt hjá okkur). Svo er auðvitað Storcenter sem er Kringlan hér í Kolding. Storcenter er rétt hjá skólanum (5 mín ganga) og þar er alveg riiiisastór Bilka verslun. Þar keypti ég tölvuna mína nýju og DVD spilarann minn og alveg fullt af hlutum til heimilisins.

Ég komst í gær að því af hverju Internet tengingin okkar er búin að láta svona illa. Símalínan var biluð og því náðist ekkert signal! Ég er svoooo ánægður að hafa loksins áttað mig á þessu, ekki bara af því að núna get ég fengið tenginguna mína langþráðu, heldur af því að núna veit ég að það var ekki heimsku minni að kenna af hverju ég gat ekki sett upp þessa einföldu internet-tengingu. Það kemur (vonandi) einhver kall frá TDC (stærsta danska símafyrirtækinu) og ætlar að reyna að laga símatengin okkar (eða hvað það er sem er að þessu helvíti). Ég fæ því vonandi tenginguna fyrir helgina. (fingers crossed)

Nú er að koma helgi og aldrei þessu vant er ekkert planað. Ég hef þó engar áhyggjur af þessu, það mun eflaust eitthvað skemmtilegt koma uppá eins og undanfarnar helgar og ef það gerir það ekki þá lætur maður bara eitthvað gerast! Það er nefnilega engin heimavinna um helgina því við vorum að klára þriggja vikna verkefni og byrjum á nýju á mánudaginn. Ég er einmitt að fara að fá kampavín (býst nú við því að það sé nú bara bjór) og fá umsögnina um síðuna okkar. (meira fingers crossed). Þangað til næst! :)
Maggi.

Ísland er lítið land...

Ég lenti í ótrúlega fyndnu atviki á sunnudaginn. Ég var bara heima í mestu makindum (þynnka + sjónvarp) og fékk mjög skrítið SMS. Þar var ég spurður hvort ég hefði verið staddur í utandyra house partýi klæddur í kjól og með sjal viku áður en ég flutti til Danmerkur. Eins skrítið og þetta hljómar þá er þetta akkúrat það sem gerðist! Ég fór í partý til vinkonu minnar viku áður en ég flutti út, og það breyttist í furðufatapartý og ég fór í alveg forljótan kjól, setti á mig hatt og sjal og við fórum svoleiðis á djammið. Ég var líka í því að draga fólk inn til að velja sér föt og á sunnudaginn uppgötvaðist að ein af stelpunum sem er með mér hérna í bekk hérna úti var í þessu partýi! Ég talaði meira að segja við hana og lét hana fara í forljóta bleika blússu! Ég mundi ekkert eftir henni þegar skólinn byrjaði og hún ekki nógu mikið eftir mér til að fatta að ég hafi verið sami gaurinn. Þetta er ótrúlega tilviljun finnst mér. Og sýnir vel hvað ég er mannglöggur eða þannig að hafa ekki þekkt hana aftur viku seinna þegar við hittumst svo í skólanum. (Og nei, ég var ekki mjög fullur því þetta var frekar snemma um kvöldið þegar við vorum að dressa okkur upp...)

Ég hætti skyndilega við tölvukaup um daginn. Ég ákvað að sleppa því að fá mér eitthvað voða merki og ákvað að kaupa mér bara ódýra tölvu sem er næstum alveg jafn góð. Ég sparaði mér rúmlega 50 þúsund kall og fékk DVD skrifara að auki! Þannig að ég er sáttur. Fátækir námsmenn verða líka að læra að spara. Ég er að fara að sækja tölvuna núna eftir hálftíma og ætla að reyna að koma henni í netsamband í kvöld. :)

Loksins tókst mér að ná í skottið á húsverðinum okkar þannig að hann gæti selt mér kort sem virkar í sameiginlega þvottahúsið. Ég hef ekkert náð að þvo síðan ég kom hérna út og það er allt orðið skítugt og ég hef þurft að þvo í höndunum tvisvar. En ég fékk kortið loksins í morgun og get því farið þvo allt sem ég á!

Það er annars bara allt gott að frétta, fyrsta stóra verkefnið er að klárast í skólanum og það er sýning núna á föstudaginn þar sem við sýnum allt sem við gerðum. Þetta verkefni fjallar um Max Havelaar sem er stofnun sem hjálpar bændum og vinnufólki í fátækum löndum og veitir þeim gott aðgengi á markaði hér í Evrópu og tryggir að þau fái mannsæmandi laun. Við áttum að gera heimasíðu til að kynna nýja merkið þeirra fyrir aldurshópinn 18-25 ára. Þetta gekk alveg ágætlega hjá okkur en það verður gott að komast í nýtt verkefni. Það byrjar strax á mánudaginn! Þá verða engar kennslustundir heldur eyðum við öllum okkar tíma í verkefnið. Það verður spennandi og vonandi krefjandi.

Og fyrir þá sem halda að ég eyði ekki nægum tíma í námið hérna úti þá fengum við úrlausnir úr fyrstu prófunum okkar í dag og ég var einn af fjórum efstu í árganginum. Það ættu allir að vera sáttir við þá útkomu held ég. :) Þetta voru ekki próf sem gilda til einkunnar heldur bara til að sjá hvar við stöndum í námsefninu og ég stóð mig bara ágætlega í þessu. Ég er búinn að horfa mjög mikið á Malcolm in the Middle og það hefur kannski hjálpað mér. :) Bið að heilsa öllum heima sem ekki lesa bloggið! Kveðja,
Maggi.

In the glass house...

Í skólanum mínum er allt úr gleri. Einn "veggur" í hverri kennslustofu er úr gleri þannig að það sést inn í allar stofurnar úr tölvuverinu. Innan um allar stofurnar eru nefnilega tölvur til afnota fyrir nemendur margmiðlunardeildarinnar. Þetta er svokallað "opið lærdómsumhverfi". Það er svosem ágætt því þá týnir maður aldrei bekknum sínum. Ef maður veit ekki hvar maður á að vera (sem er oftar en ekki því stundaskráin breytist í hverri viku) þá getur maður bara kíkt inn í allar stofurnar og gáð hvort maður sjái ekki bekkinn sinn einhverstaðar. Þetta getur líka verið pirrandi því það er oft eitthvað fyrir utan stofuna sem fangar athygli manns og maður missir af einhverju sem kennarinn sagði.

Tölvukosturninn hérna mætti vera betri. Tölvurnar eru svosem ágætar en ég fæ hausverk í hvert skipti sem ég sit lengur en kortér við tölvuskjá hérna því þeir eru ekki nema 60 Hz og það er ekki nóg. Sumir koma með fartölvuna sína í skólann og tengjast við netið með því að stela netkapli úr einni af borðtölvunum í tölvuverinu. En þetta stendur allt saman til bóta. Það er að koma þráðlaust net í skólann (hefur maður heyrt amk) og ég er búinn að kaupa mér fartölvu! Já ég nennti þessu brasi ekki lengur og pantaði mér Inspiron 8600C vél á Dell.dk í fyrradag. Ég fæ hana senda í næstu viku. Svo fengum við nettengingu heim í gær, 2 MB, þráðlaust, ótakmarkað niðurhal bæði erlent og innlent. Ekki slæmt það, nema það að mér tókst ekki að setja það upp í gær og ætla því að fá einhvern tölvusnilling hérna í skólanum til að kíkja í heimsókn og redda þessu.

Það er allt gott að frétta. Ég fór í grillveislu á þriðjudaginn og það var mjög gaman, eiginlega of gaman því það endaði í einhverju skralli niður í bæ. Við lögðum undir okkur heilan bar og sungum hástöfum með gítarundirspili eins og Íslendingum er einum lagið. Á morgun er svo enn stærri grillveisla í einum af mörgum görðum bæjarins og það verður eflaust hátíð sem endist langt fram á næsta dag. Maður er því ekkert að drukkna í skólaverkefnum heldur man alveg eftir því að skemmta sér inná milli. Veðrið er líka búið að vera alveg frábært undanfarna daga og það spillir ekki fyrir.

Þegar ég fæ fartölvuna mína nýju flottu er ekkert því til fyrirstöðu að ég setji inn myndir, og þá verð ég töluvert oftar á MSN ef einhver þarf að ná í mig eða bara til að spjalla. Kveðja frá Danmörku,
Magnús.

Danaveldi í öllu sínu veldi

Það er bara helvíti fínt að búa í Danmörku. Veðrið (ég er nottla ennþá Íslendingur þannig að ég er skuldbundinn að tala um veðrið) er búið að vera frekar skítt síðan við komum út eins og reyndar í allt sumar hérna í Danmörku. Rigning uppá hvern einasta dag, en aldrei samfleytt í heilan dag því það er oft sólskin þar á milli. Voða skrítið eitthvað. Maður kannast kannski við þetta að heiman en ekki margar vikur í röð.

Í þessari viku er ég búinn að vera voða duglegur að hreyfa mig því það eru alltaf einhverjir að hittast til að spila hinar og þessar íþróttir. Á miðvikudaginn fór ég í fótbolta, í gær fór ég í körfubolta, og á eftir fer ég í Beach-Volley! Strandblak er (eins skringilega og það hljómar) vinsælasta íþróttin í skólanum og það er bara alveg þrusu gaman að spila! Við spilum nú ekki tveir á tvo eins og á ólympíuleikunum heldur eru fjórir (eða fjögur) í liði og alltaf mikil stemmning.

Skólinn gengur bara vel. Við erum byrjuð á fyrsta verkefninu og það gengur alveg ágætlega. Öll verkefnin hérna eru gerð í hópvinnu og við erum búin að læra ýmislegt um hvernig hópvinna á að ganga fyrir sig. Námið mitt skiptist í fjóra hluta. Það er viðskiptahlutinn, hönnun, forritun og samskipti. Þannig skiptast tímarnir sem við förum í og bækurnar sem við lesum. Verkefnin eru stór og viðamikil og snúa að öllum þessum greinum. Þetta verður yfirleitt útlitshönnun og forritun á vefsíðum, ásamt miklum undirbúningi og alskonar skipulagningu sem við lærum í viðskiptaáfanganum. Svo lærum við hvernig við eigum að markaðssetja vöruna okkar og hvernig við eigum að tala við viðskiptavini okkar og ná okkur í fleiri kúnna í samskiptaáfanganum.

Þetta nám er sem sagt mjög sniðugt því þótt maður fari meira í eina átt en aðra að loknu þessu námi, t.d. í að forrita vefsíður eða í grafsíka hönnun, þá er rosalega gott að hafa grunn í hinu svo maður viti útá hvað það gengur. Fyrir utan auðvitað að það lítur mjög vel út þegar maður sækir um vinnu að maður geti hoppað inní hvaða stöðu sem er og hjálpað til. Ég veit ekki enn hvað ég vill gera eftir þetta nám en það getur vel verið að ég komist að því þegar ég er að grúska í öllum þessum greinum á sama tíma. Það lítur sem sagt út fyrir að þessi tvö ár hérna í NoMA verði mjög skemmtileg.
Maggi.

E.s: Ég lofa að skrifa oftar ef þið farið að kommenta meira! Það er eins og öllum sé sama um mann þegar maður er fluttur til útlanda! Voruði kannski bara fegin að losan við mig?

Þvílík og önnur eins endeimis vitleysa...

Það er ekki af manni skafið. Ég er búinn að vera að hringla í þessu símanúmera veseni en þetta komst loksins á hreint núna um helgina. Ég sendi semsagt alveg fullt af fólki vitlaust símanúmer! Sko málið er að ég var ekkert búinn að nota númerið mitt fyrstu vikuna eftir að ég keypti mér kortið því síminn minn var læstur. Svo var ég í skólanum og ekki með númerið hjá mér þegar mér tókst að aflæsa honum. Ég mundi ekki hvort númerið mitt endaði á 25 eða 26 þannig að ég brá á það ráð að hringja í bæði númerin. Alltaf þegar ég hringdi í 26 þá var á tali en ekki þegar ég hringdi í 25. Auðvitað dró ég þá ályktun að númerið mitt endaði á 26 því það á að vera á tali þegar maður hringir í sjálfan sig. En neeeiii... ekki í Danmörku. Ef ég hringi í 25 þá kemur ein hringing og svo talhólfið mitt og ég er svo heppinn (eða þannig) að það er bara alltaf á tali þegar maður hringir í 30 58 13 26!! Alveg ótrúlegt. Þannig að ég biðst afsökunar ef þetta hefur valdið einhverjum óþægindum, mér þykir þetta mjög leiðinlegt. Þannig að núna er hægt að ná í mig í þessu blessaða númeri sem er:

+45 30 58 13 25

Annars er allt gott að frétta. Ég var einn heima í kotinu um helgina því Rebekka brá sér í heimsókn uppí sveit. Ég kíkti niður í bæ í heimsókn til vina minna á föstudags og laugardagskvöld og kom ekki heim fyrr en um morgun og skemmti mér mjög vel. Það er alveg fullt af skemmtilegu fólki hérna og ég er búinn að kynnast mörgum, aðallega Íslendingum (enda helmingurinn af nemendunum hérna frá Íslandi). Ég verð duglegri að skrifa og skrifa meira þegar við fáum nettenginu en það verður ekki alveg strax. Það tekur víst alveg nokkrar vikur og við sóttum ekki um fyrr en í dag. Vonandi eru allir hressir heima, kveðja,

Maggi.

Síminn er kominn í gagnið!

Jájá, þetta var þá ekki mikið mál. Þolli benti mér á síðu á netinu sem aflæsti símanum mínum fyrir mig þannig að núna er ég kominn með síma sem virkar! Til að hringja inn í Danmörk er notað númerið 45 þannig að númerið mitt er

+45 30 58 13 25

Allir að senda mér SMS eða hringja! :)
Maggi.

Það er mikið að maður lætur vita af sér...

Jæja, þá er maður fluttur til Danmerkur! Það er auðvitað frá mjög mörgu að segja en ég ætla að reyna að fara fáum orðum um það því ég fer í tíma fljótlega og ég er mjög svangur!
Ég flaug til Danmerkur síðasta föstudag ásamt Rebekku og foreldrum hennar og bróður. Þau voru svo góð að hjálpa okkur að flytja og koma okkur fyrir fyrstu dagana og ég veit ekki hvað við hefðum gert án þeirra. Við komum um kvöldið til Kolding í bílaleigubíl sem var svo troðfullur af dóti að ég veit ekki hvernig við komumst sjálf inní bílinn. Þegar við komum svo fyrst inn í íbúðina við Knud Hansensvej 34 beið þar eftir okkur vinafólk Rebekku og þau voru búin að flytja alveg helling inn í íbúðina þá um daginn! Það var alveg meiriháttar og því fluttum við ekki inní tóma íbúð heldur íbúð með leðursófa og stórum skáp í stofunni og öllu til alls í eldhúsinu og borði og stólum inní stofu og Rebekka var komin með rúm og skrifborð! Þetta fengum við allt að láni (og sumt að gjöf) frá þeim, ótrúlega gjafmilt og yndislegt fólk.

Um helgina versluðum við svo það sem vantaði, ég keypti mér dót til að geyma fötin mín (lítið fatahengi og skáp) og við keyptum allar þessar litlu nauðsynjar sem þarf til að búa. Og það er sko alls ekki eins og það búi fátækir námsmenn í þessari íbúð! Það er allt rosalega fínt og flott og við erum búin að koma okkur ótrúlega vel fyrir með litlum tilkostnaði, þökk sé foreldrum og vinafólki Rebekku. Þvílík heppni fyrir mig! :) Á sunnudaginn fórum við í heimsókn til fjölskyldunnar sem hjálpaði okkur svona mikið en þau eiga heima í klukkutíma akstursfjarlægð. Þau búa í 200 ára gömlu sveitasetri þar sem þau eru með hesta og hunda á smá landsvæði þar í kring. Það minnistæðasta við þessa heimsókn var bíltúr sem ég fór með Ole, fjölskylduföðurnum, sem er svosem ekki í frásögur færandi nema fyrir það að hann á 35 milljón króna Ferrari!!! Það var alveg magnað að sitja í þessum gullfallega bíl sem var eins og límdur við götuna þótt við höfum keyrt ansi hratt um tíma! Mest fórum við í 270 km/klst og hann opnaði gluggann mín megin og landið þaut framhjá á ógnarhraða! Þessum bíltúr gleymi ég seint.

Á mánudaginn kvöddum við svo Ottó og Hrafnhildi og Gauta, fjölskyldu Rebekku, en þau fóru á flakk um Danmörku. Í gærkvöldi kom vinafjölskylda Rebekku í mat til okkar og færði okkur meira dót í leiðinni! Þau komu með tölvuborð fyrir mig og 28'' sjónvarp og sjónvarpsborð í stofuna. Við erum búin að kaupa okkur DVD spilara (sem spilar DivX!) og því mun okkur ekki leiðast þegar við tökum okkur frí frá lærdómnum. Ég fékk svo loksins rúm á þriðjudaginn en það keypti ég notað en hér er fullt af búðum sem selja notuð húsgögn. Nýju rúmin voru því miður of dýr, meira að segja í ódýrustu verslununum. En rúmið sem ég fékk er alveg ágætt.

Skólinn byrjaði á mánudaginn og mér líst bara ansi vel á þetta allt saman. Það eru einn bekkur þar sem er kennt á dönsku og tveir þar sem er kennt á ensku og ég og Rebekka lentum í sitthvorum. En það er í fínu lagi, þá þurfum við ekki að vera kringum hvort annað 24/7 og það er ágætt því þá gerum við hvort annað ekki alveg brjáluð. Kennararnir virðast vera fínir og það er mjög mikið af skemmtilegum krökkum, og ótrúlega mikið af Íslendingum! Helmingurinn í mínum bekk er frá Íslandi. Þannig að það er ekki erfitt að eignast vini enda einhver undarleg samkennd hjá Íslendingum erlendis. Að vísu ná allir vel saman frá öllum löndunum og við skemmtum okkur bara vel í tímum og í hléunum. Við erum aðallega búin að vera í smá kynningum þannig að við erum ekki farin að gera nein verkefni en það byrjar strax í næstu viku. Á morgun er svo strandblaks keppni og ég er í einhverju liði sem er þó aldrei búið að æfa neitt. Sumir taka þetta mót mjög alvarlega og æfa á hverjum degi! En maður hefur heyrt að þetta sé aðallega bara fyllerí til að hrista hópinn saman og um kvöldið verður grillað og allir drekka bjór og skemmta sér vonandi fram á nótt.

Þannig að það er allt frábært að frétta héðan frá Kolding. Síminn minn kemst vonandi í lag fljótlega en hann er læstur og ég er að reyna að aflæsa honum einhvernvegin. Síminn minn verður 30 58 13 25 en það númer virkar ekki núna. Ég læt vita þegar þetta er allt komið í gang. Svo fæ ég örugglega tölvu fljótlega og við fáum okkur ADSL í íbúðina okkar þannig að ég verð á MSN aftur áður en langt um líður. Vonandi eru allir í góðu stuði heima! Kær kveðja,
Magnús.

Þetta er alls ekki dautt blogg sko... :þ

Það er ekki hægt að neita því að maður sé með tlihlökkun í maganum yfir því að vera að fara að flytja til annars lands. Danmörk er kannski ekki ljósár í burtu en það er sem örugglega nokkuð mikil viðbrigði að fara þangað í nýtt samfélag og segja bless í bili við fjölskyldu og vini. Auðvitað eignast maður bara fleiri vini, útlenska vini (og jafnvel íslenska) og það er auðvitað frábært. Námið lofar líka góðu þannig að þetta verður eflaust mjög skemmtilegt allt saman. Ég ætla að vera miklu duglegri að blogga eftir að ég er kominn út því maður hefur auðvitað frá miklu að segja í nýja lífinu sínu og svo eru líka fleiri sem vilja fylgjast með manni því maður er svolítið langt í burtu. Þó mun ég líklegast ekkert blogga fyrstu dagana því það tekur okkur smá tíma að fá internet tengingu.

Ég fer út í hádeginu á föstudaginn og er alveg að verða búinn að pakka. Mér finnst erfitt að velja hvað ég á að taka með því ég hef auðvitað aldrei flutt áður til útlanda. Sumir segja að maður eigi auðvitað bara að taka allt sem maður á! En það er ekki tilfellið, mig langar að taka mest lítið sko! Frekar merkilegt reyndar, ég tek bara með mér það sem mér finnst vera algjörar nauðsynjar, ekkert dúllerí eitthvað. Það þýðir ekkert að byrja nýtt líf í nýju landi og hafa allt gamla ruslið í kringum sig!

Ég náði því miður ekki að halda kveðjupartý en það er allt í lagi finnst mér. Ég er búinn að vera duglegur að umgangast alla sem ég þekki í sumar og ég verð nú ekki svo lengi í burtu. Ég ætla hinsvegar að kveðja landið með því að fara í leikhús á morgun og sjá Rómeó og Júlíu sem mig hefur lengi langað til að sjá.

Þegar ég kem út fæ ég mér símafrelsi og læt ykkur vita númerið um leið og ég veit það sjálfur. Það kostar jafn mikið að senda SMS út til Danmerkur og hérna heima þannig að go nuts! :) Heyri í ykkur seinna! Kær kveðja,
Magnús.

Því miður...

Það lítur ekki út fyrir að það verði neitt partý á morgun. Það eru svo margir búnir að boða forföll og svo var ég ekki búinn að tala við alla hina og það beila örugglega fleiri. Svo nenni ég varla að standa í þessu því miður. Þetta hljómaði samt rosalega vel, ég veit. Þið verðið bara að finna einhvera aðra aðferð til að kveðja mig! Og það er bara vika þar til ég fer út! Á hádegi næsta föstudag verð ég á leið til Danmerkur og guð veit hvenær ég kem aftur á klakann.
Maggi.

Lausn í sjónmáli

Góða veðrið á víst að haldast fram á laugardag. Ef spáin breytist lítið og ég hef nægan kjark og nennu til skipulags þá stefnir allt í heljarinnar teiti á laugardaginn. Og þá á ég ekki við laugardagskvöldið, heldur laugardaginn, úti í góða veðrinu. Gannels kom með þá snilldarhugmynd í dag er við sátum á svölunum hjá Bakkusi í góða veðrinu að halda bara partý í Skrúðgarðinum! Líklegast var þessu slegið fram í gríni fyrst en eftir sem við veltum okkur meira uppúr því hljómaði þetta bara betur og betur! Bjór og pítsuveisla í Skrúðgarðinum til að kveðja kallinn sem senn flyst af landi brott! Já þið heyrðuð rétt, bjór og pítsur á liðið! Enda vinna allir sem ég þekki á Pizza 67 og þeir sem ekki vinna þar vinna í ÁTVR. Lítið mál að redda veigum. Og nú er bara að redda fólki! Væri ekki snilld að sitja úti á teppi á grasinu og hlusta á gítarspil og syngja með og beðja í sig pítsusneiðum og þamba bjór í lítra vís í góða veðrinu næsta laugardag!? Ég held það nú.

Hins vegar væri lögreglan víst ekki glöð með of mikið af áfengum drykkjum á svona miklu almannafæri um miðjan dag (eða haldiði það ekki annars?) þannig að það er kannski spurning um að finna aðra staðsetningu fyrir þetta. Einhvern góðan fallegan grasflöt ekki of langt í burtu en ekki og augljósan. Talað var um rómantíska svæðið milli Garðahverfis og Eyjabyggðar, það gæti virkað. Ertu með betri staðsetningu í huga? Láttu mig vita. Og svo er bara að fylgjast spennt með hér á síðunni eða bjalla bara í kallinn og sníkja boð í teitið. (Ég býð engum fyrr en allt verður komið á hreint, ekki örvænta.) En finnst ykkur þetta annars ekki snilldarhugmynd!??
Maggi.

Þetta er eiginlega pínulítið merkilegt...

Ég er að flytja til Danmerkur 20. ágúst. Alltaf þegar fólk segir "Og hvað, ertu svo að fara í skóla í haust eða...?" þá svara ég á þá leið að ég sé að fara í Háskóla í Danmörku og flytji út um miðjan ágúst. Samt er ég ekkert að fatta það. Enganvegin. Ég segi þetta bara af því að þetta er planið mitt enn ekki af því að ég viti að það muni gerast. Ég er að flytja að heiman í fyrsta skipti og það er frekar stórt skref þótt það sé ekki tekið neitt sérstaklega snemma í mínu tilviki. En 22ja er ágætis aldur til þess, alveg jafn góður og hver annar.

Þetta er eiginlega nákvæmlega eins og þegar heimreisan var á næstu grösum. Nokkrum mánuðum fyrir 18. apríl var ég farinn að segja fólki sem spurði hvað væri framundan hjá mér að ég væri að fara í heimsreisu. Ég var búinn að plana hana, panta flug, fara í sprautur, fá vegabréfsáritanir og kynna mér lönd (hæfilega lítið þó) en samt var ég ekkert að fatta að ég væri á leiðinni í þvílíkt ævintýr kringum heiminn! Þegar nær dró fór maður að átta sig á því en maður bægði hugsuninni frá sér því hún gerði mann hræddan. Það er frekar spúkí að vera á leiðnni í heimsreisu og hafa ekki grænan grun um hvað býður manns. Þessvegna er bara málið að demba sér útí það.

Þetta er svipað með að fara til Danmerkur. Ég er þó enganvegin búinn að plana þetta eins og ég var með heimsreisuna. Ég var í útlöndum þegar ég sótti um og það var mamma sem skrifaði umsókina mína. Svo kom að því að redda íbúð og þá hitti ég Rebekku sem er á sömu leið og ég og hún reddaði því alveg fyrir okkur. Restina ætlaði ég bara að láta ráðast en Rebekka er að ég held bara búin að redda þessu öllu að mestum hluta held ég, innbúi og alles! Algjör hetja. Þannig að ég þarf lítið annað en að henda einhverju dóti í tösku og kassa og fara til útlanda. Það átti að vera síðasta verk mitt að halda kveðjupartý en móðir mín sem á húsið sem ég bý í sem stendur er búin að fá nóg af endalausu partýstandi á mér (ég er búinn að halda tvö partý, des 2001 og júl 2002) og því fæ ég ekki húsið afnota. Þannig að nema einhver góðhjartaður lumi á samastað fyrir kveðjupartýið mitt verðið því bara að kasta á mig kveðju í síðasta sinn í dágóðan tíma ef þið sjáið mig útá götu næstu daga.
Maggi.

Flennifínt

Ég er nú sérdeilis ekki duglegur að skrifa þessa dagana enda lítið að gerjast í heilabúinu mínu sem stendur. Lífið snýst um að vinna, vinna sér inn pening því það kostar víst peninga að flytja til útlanda. Þó verður maður líka að lifa lífinu og því fékk ég mér frí í vinnunni í kvöld til þess að fá mér bjór og kíkja á lífið með vinunum. Það eru bara tvær helgar eftir á elsku ískalda fróni og svo er maður flúinn enn á ný. Þá verð ég eflaust duglegur að blogga enda töluvert forvitnilegra að lesa um einhvern sem er nýfluttur til útlanda í fyrsta sinn og svo er maður líka svo... þenkjandi, hmmm... skemmtilegt orð... þegar maður er kominn aftur í nám eftir einhverja fjarveru. Gaman að því. Vonum bara að þessu bloggi sé viðbjargandi. Jú ég held það nú. Eruði annars ekki bara hress öll sömul?
Maggi.

ZZZzzzzzzz.....

Ég er að fara að sofa, en klukkan er bara hálf níu. Það er sökum gífulegrar þreytu sem hefur heltekið líkama minn. Það vill gerast þegar maður djammar heila helgi og sefur svo bara klukkutíma áður en maður tekur 12 tíma vakt í vinnunni sinni.

Það var virkilega gaman á Akureyri. Gaman að hitta fjölskylduna fyrir norðan og gaman að djamma með vinunum (sem voru svo sniðugir að kíkja norður). Ég fór ekki á eitt einasta ball heldur var bara niðri í bæ og á klúbbunum þar og á röltinu um tjaldstæðin. Við lögðum svo ekki af stað heim fyrr en hálf ellefu í gærkvöldi og vorum því ekki komnir heim fyrr en hálf fjögur, klukkutíma áður en ég þurfti að hafa mig til fyrir vinnuna. Því er ég þreyttur og frekar pirraður og ætla því ekki að skrifa meira hér í þetta skiptið. Ég vona að þið hafið átt skemmtilega verslunarmannahelgi hvort sem þið brugðuð ykkur af bænum eða slöppuðuð bara af heima.
Maggi.

Akureyriiiiiiii!

Maður situr sko ekki auðum höndum þessa verslunarmannahelgi frekar en endranær. Í ár er stefnan sett á höfuðborg norðurlands og það verður hrikalega gaman. Því miður er þetta stutt fríhelgi, s.s. ég þarf að fara að vinna á mánudagsmorgun, en maður gerir bara það besta úr þessu. Við keyrum í fyrramálið kl. 6 beint eftir næturvaktina mína til þess að losna við traffík og auðvitað til að geta eytt meiri tíma á Akureyri. Mér finnst einhvernvegin eins og stefnan sé almennt sett á Akureyri hjá fólkinu sem ég hef talað við og heyrt um enda verður góða veðrið þar eins og alltaf. Ég kem eflaust með einhverjar svæsnar djammsögur eftir helgina þannig að farið ekki langt...
Maggi.

Stutt og laggott.

Ég bauð nokkrum vinum heim í kvöld og ég og Biggi sýndum þeim myndir úr reisunni okkar. Mér þótti það gaman og vona að aðrir hafi haft gaman að því líka. Ég sýndi þeim rúmlega 900 myndir af þeim 3000 sem ég tók. Já, þannig var nú það.
Maggi.

Red Shoe Diaries

Ég veit ekki af hverju en í nokkuð langan tíma er mig búið að langa að eiga rauða skó. Í dag rættist sá draumur loksins! Fann líka þessa fínu skó í Bianko, sem er b.t.w. mjög góð skóbúð. Nenni ekki að skrifa meira því ég er á leiðinni í sund. Hvenær hætti þessi síða að vera um pælingarnar mínar og varð upptalning á því sem ég er að gera? Hmmm...
Maggi.

Stundum er bara gaman að vera til

Undanfarnir dagar hafa verið mjög skemmtilegir. Merkilegt hvað það getur ræst úr vinnuhelgum. Ég er voðalega mikið helgarbarn eins og líklega flestir sem ég þekki. Á föstudaginn kíkti ég til Atla og hitti alla strákana og það var mjög gaman. Jói mættur aftur á klakann eftir tvo mánuði á Grænlandi af öllum stöðum! Auðvitað þurfti ég að fara tiltölulega snemma að sofa enda vinna daginn eftir en það var líka bara allt í lagi. Á laugardeginum var mér svo boðið í grillveislu hjá Torgeirz og vitandi að slík veisla myndi eflaust leysast upp í fyllerí og vitleysu reddaði ég mér skiptivinnu fyrripartinn í dag (alveg mögnuð redding á síðustu stundu).

Grillveislan var mjög skemmtileg (takk fyrir mig!) og svo var haldið niður í bæ og kíkt á liðið á Pizza 67 þar sem var staffapartý. Svo tróð ég mér einhvernveginn inn á Traffic, nýjastu tilraunina til að nýta þetta húsnæði við hliðina á 67, en eins og allir vita liggur bölvun á þessu pleisi og allt fer á hausinn. Það var stappað þar inni og mikil stemmning og virkilega gaman. Eftir að hafa svo haldið mjög lítið og stutt eftirpartý (og afskaplega fyndið eitthvað) og svo náð að sofna í klukkutíma, dreif ég mig svo í vinnuna ákaflega hress að sjálfsögðu. Þynnkan var þó ekkert að drepa mig og er það líklegast útaf því að ég náði að borða fjóra hamborgara í grillveislunni! Geri aðrir betur.

Í kvöld kíktum við strákarnir svo í bíó á I, Robot og það er hin fínasta skemmtun og má alveg mæla með henni. Það er farið að hlakka í manni að komast norður og upplifa verslunarmannahelgina þar í enn eitt skptið. Það hefur ekki verið leiðinlegt hingað til og spái ég því að engin breyting verði þar á þetta árið. Svo styttist í að maður sé bara á leiðinni til Danmerkur! Tíminn líður svo ótrúlega hratt eitthvað. Á morgun er ég á leiðinni í bæinn með nokkrum af strákunum og ég er að spá í að kaupa mér skó! Eða amk reyna að byrja á því að leita mér að skóm því það er venjulega um tveggja vikna prósess hjá mér sko. Ég hlýt nú bara að finna eitthvað sniðugt, vonum það. En hvernig lýst ykkur annars á græna litinn?
Maggi.

Ég henti síðustu færslu því hún var ekki nógu up-beat. Þeir sem náðu að lesa hana áður en ég henti henni verða að fyrirgefa mér leiðindin.
Kv. Maggi.

Oh Crappy Day

It's just one of those days. Ég ætti ekki að vera að blogga núna. Það er bara eitt á eftir öðru. Í gær og dag er ég búinn að þurfa að borga um 20 þúsund kall í óvæntan og óþarfa kostnað. Ömurlegt, sérstaklega þegar maður er svona fátækur eftir heimsreisuna. En ég ætla ekki að draga ykkur niður með einhverju væli, það hjálpar engum. Spurning um að koma sér bara í vinnuna. Ég er nefnilega kominn yfir á næturvaktir, sem er reyndar alveg besta mál. Vonandi gengur þessi vika betur hjá ykkur en hjá mér. Og já, svo er búið að bjóða mér í bústað og partý um næstu helgi og mig langar í bæði, en ég get ekki farið í bæði. Ég get farið í hvorugt! Vinna, alla helgina. Næsta vika verður betri, og þá sérstaklega helgin því þá er verslunarmannahelgi! Woohoo! Ég ætla að skella mér norður og heimsækja liðið þar og jafnvel kíkja á ball. Það verður sko hrikalega gaman.
Maggi.

Taður* Dauðans

Það var ekkert smá gaman hjá okkur um helgina uppí sumarbústað. Alltaf þegar maður heldur að það bara sé ekki hægt að toppa bústaðaferðirnar okkar þá gerum við akkúrat það! Þessi sló flest met held ég og allir skemmtu sér konunglega leyfi ég mér að fullyrða. Á föstudagskvöldinu voru kringum 15 manns og þá var mikið sungið og spilað á gítar og auðvitað grillað og hangið í heita pottinum. Á laugardeginum voru svo vaktaskipti og slatti af fólki fór heim og nýjir komu í staðinn. Það hafa verið um 12 manns í gærkvöldi og það var töluvert öðruvísi stemmning í gær heldur en á föstudaginn. Reglan er að seinna kvöldið er alltaf skemmtilegra og það breyttist ekkert með þessari ferð. Bústaðurinn breyttist skyndilega í dansstað þar sem fólk missti sig í hamslausri gleði á dansgólfinu við undirleik Fatboy Slim**. Þegar líða tók á nóttina tóku sumir ónefndir menn örlítið flipp og ég get svo svarið það, ég hef oft hlegið mikið, en aldrei eins mikið og í gær. Ég stóð ekki í lappirnar.
 
Gaman að segja frá því að í gærkvöldi tókum ég og Stinni og Nelson smá labbitúr niður að vatni og á leiðinni heyrðum við þvílík læti frá einum bústað uppí hlíðinni. Við urðum auðvitað að athuga hvort þar væri ekki gott partý að finna og bönkuðum uppá. Og viti menn! Við lentum í partýi með eintómum Keflvíkingum! Þetta voru aðeins eldri krakkar en maður kannaðist samt við langflest andlitin. Það var mjög gaman að heimsækja þau en við stoppuðum stutt því okkur vantaði bjór. Þegar við komum svo aftur í okkar bústað var svo rosalega gaman þar að við nenntum alls ekki aftur en fengum þó einn góðan gest úr hinum bústaðnum til okkar.
 
Allir sem misstu af þessari snilld verða bara að mæta næst. Ammælisbústaðaferðirnar eru besta skemmtun sem völ er á segi ég og skrifa. Þar sem ég er að flytja til Danaveldis þá verður líklega engin bústaðaferð fyrr en næsti Ammælis-taður verður haldinn. Þá skulu sko allir taka sér frí á föstudeginum í vinnunni og það verða þrjú kvöld og þrír dagar sem fara í að fagna 23ja ára afmælinu mínu! En núna þarf ég að fara að sofa svo ég lifi nú daginn af í vinnunni á morgun. Það var nefnilega ekki mikið sofið um helgina. :)
Maggi
 
* (Taður = Bústaðuinn Góuhlíð)
** (Fatboy Slim = Feiti mjói feiti mjói)

Hanná ammælí dag (á morgun)

Ég heiti Magnús Sveinn Jónsson. Fyrir tuttugu og tveimur árum kom ég í heiminn á Ísafirði af öllum stöðum. Þar bjó ég í hamingjusamlegri fáfræði æsku minnar þar til ég komst til vits og ára og varð fimm ára. Þá áttaði ég mig á því að Ísafjörður var ekki að uppfylla bernskudrauma mína og ég fluttist til Akureyris. Þar hóf ég nám og eltist og vitkaðist með hverju árinu. Ég hraktist burt frá Akureyri eftir skilnað foreldra minna þá rétt tæplega tíu ára gamall, og settist að í Keflavík. Þar hef ég svo búið í hvorki meira né minna (að vísu aðeins meira) en tólf ár! Og nú er komið nóg...

...enda hygg ég á breytingar. Eftir að hafa tekið einn rúnt um jarðarkringluna sem við búum á (og þykjumst nokkuð viss um að sé eina plánetan í heiminum með nokkru viti, hvað er málið með það?) áttaði ég mig á því að Ísland er ekki miðja alheimsins, og þaðan af síður Keflavík. Því mun ég flytjast til Danmerkur og loksins læra að standa á eigin fótum (vonandi) og læra meira um það áhugamál mitt sem þessi heimasíða er afsprengi af. Nefnilega hönnun og vefsíðugerð, og heitir námið því feykifína nafni, margmiðlun.

Í Danmörku verður heimabær minn (í þau tvö ár sem námið stendur yfir) Kolding á Jótlandi. Þar er öllum guðvelkomið að heimsækja mig og sandgerðismærina Rebekku sem verður meðleigjandi minn. Þetta verður eflaust mjög skemmtilegur tími og námið lofar góðu. Ég er farinn að hlakka virkilega til að yfirgefa klakann á ný og lenda í fleiri ævintýrum.

En í sambandi við afmælið á morgun þá eru pakkar vel þegnir, harðir sem mjúkir, litlir sem stórir (en ef þeir eru litlir þá verða þeir að vera þeim mun verðmætari). Blóm og kransar afþakkaðir (en gjafabréf í ÁTVR gæti komið þeirra í stað). Ég verð að vísu ekki á heimili mínu um helgina, heldur mun ég kíkja í sumarbústað með góðum vinum og fagna þessum merka áfanga í lífi mínu.
Maggi ammælisbarn.

La Ballade of Lady and Bird

Bird: Lady?

Lady: Yes Bird?

Bird: It's cold

Lady: I know

Lady: Bird... I cannot see a thing

Bird: It's all in your mind

Lady: I'm worried

Bird: No one will come to see us

Lady: Maybe they come but we just don't see them
What do you see?

Bird: I see what's outside

Lady: And what exactly is outside?

Bird: It's grown-ups

Lady: Well maybe if we scream they can hear us

Bird: Yeah, maybe we should try to scream

Lady: Ok, Bird

Lady & Bird:
Heeeelp, Heeeelp
Can you hear us now ?
Hello !
Help !
Hello it's me
Hey
Can you see
Can you see me
I'm here
Nana come and take us
Hello
Are you there
Hello

Lady: I don't think they can hear us

Bird: I can hear you lady

Bird: Do you want to come with me lady

Lady: Will you be nice to me Bird

Lady: You're always be nice to me because you're my friend

Bird: I try but sometimes I make mistakes

Lady: Nana says we all make mistakes

Bird: Maybe we should scream more

Lady: Yes, Bird let's scream more

Lady & Bird:
Help ! Help us ! Come on ! Help
Hello !
Help
Hello !
We're lost

Lady: I don't think they cannot see us

Bird: Nobody likes us

Lady: But they all seem so big

Bird: Maybe we should just jump

Lady: What if we fall from the bridge and then nobody can catch us

Bird: I don't know let's just see what happens

Lady: Okay

Bird: Come with me

Lady: Shall we do it together

Bird: Yeah

Lady & Bird: 1 2 3....Aaaaaaah

Bird: Lady?

Lady: Yes Bird

Bird: It's cold

Lady: I know

Lady: Bird...I cannot see a thing

Bird: It's all in your mind

Mr. Brown

Já það vantaði aðeins að hressa uppá síðuna og þar sem ég hef aldrei verið mikill aðdáandi brúna litarins þá ákvað ég að hafa síðuna brúna. Spurning hvort að Skeldan hafi einhver áhrif á þetta... Eftirá að hyggja, svei mér þá... nei ég held bara ekki. Einar Freyr benti mér óbeint á að ég hafði ekki hróflað við neinu hér á síðunni í fleiri mánuði (skiljanlega svosem) þannig að ég ákvað að gera smávægilegar breytingar. En ekki örvænta, það verður sama innihaldslausa bullið í stóru hvítu kössunum sem þið flykkist hér inn til að lesa.

Myndin sem ég setti inn er drullumynd frá liðinni Hróarskelduhátið. Jú, ætli drullan hafi ekki bara náð örlítið til mín því ég hafði endalaust af fallegum sólarlagsmyndum frá Bora Bora og myndir af ótrúlega fallegum hlutum frá Ítalíu um að velja en samt valdi ég þessa. Eins og sést á þessari mynd var þrusugaman (ekki drullugaman, því orði hefur verið raðnauðgað síðan hátíðarsvæðið varð að hátíðarsvaði) þrátt fyrir drulluna.

Ég horfði á alveg hreint magnaða mynd í gærkvöldi. Ég mæli eindregið með henni bæði fyrir þá sem þjást af alvarlegu svefnleysi og þá sem hafa mikla unun af því að horfa á veggi tímunum saman. Í þessari mynd gerðist nákvæmlega þetta. Tveir óþekktir gaurar sem heita báðir Gerry (en það heitir myndin einmitt) fara í gönguferð um eyðimörk af óþekktum ástæðum, og þeir villast. Þeir ákveða að ganga áfram svona fyrst að þeir eru villtir. Þeir segja ekki neitt. Þeir gera ekki neitt. Þeir einfaldlega arka um þessa blessuðu eyðimörk í einn klukkutíma og fjörtíu mínútur. Labba og labba og labba og labba í eyðimörkinni þar til annar þeirra drepst og hinn fer heim. Þetta er sú allra tilgangslausasta og langdregnasta mynd sem ég hef nokkurntíman séð. Ég kláraði þó að horfa á hana alla svo ég gæti nú drullað yfir hana og hafa örugglega ekki misst af neinu. Ég hefði vart lifað af ef ég hefði ekki sent á bilinu 1.3 og 1.4 milljón SMS á meðan. Þannig að allir útá leigu og fá sér eitthvað annað en Gerry! Ekki láta blekkjast af því að Matt Damon og Casey Afflek leika aðalhlutverkin (og einu persónurnar) og að Gus Van Sant leikstýrir henni. Það þarf einhver að hringja í þá og spyrja hvað þeir voru að pæla.

Mig langar að sjá fundinn þar sem Gus Van Sant útskýrir hugmyndina að myndinni sem hann vantar fjármagn fyrir (hún var skotin í Argentínu þannig að hún hefur nú kostað eitthvað). "Sko, þetta er mynd um tvo gaura, annar heitir Gerry og hinn heitir... eh... Gerry. Þeir labba um eyðimörk í tæpa tvo tíma... og svo deyr annar þeirra! ... " Það er hægt að komast upp með allan fjandann ef maður er frægur. Jæja, ég er farinn að sofa. Bless bless, og ekkert kex!
Bert.

Takk

Hugsaðu þér hvað lífið væri miklu betra ef fólk væri jafn oft þakklátt fyrir það sem gott er eins og það er oft vanþakklátt fyrir það sem því þykir miður. Prófaðu þetta: Í hvert sinn sem þú hugsar eitthvað neikvætt að mæta því með einhverju jákvæðu. Til dæmis ef þú hugsar "það er svo ógeðslega mikið að gera í vinnunni að ég er að brotna undan álaginu!", þá gætiru hugsað á móti "en tíminn líður þó amk hratt meðan ég hef eitthvað að gera" eða jafnvel "en ég er þó svo heppin/n að hafa vinnu og fæ mjög vel borgað". En svo þegar þú færð launatjékkann og hugsar "helvítis skatturinn hirðir alla peningana mína!" þá áttu að hugsa strax eftirá "en vá hvað ég er heppin/n að búa í landi með frábæra heilsugæslu og skóla og allt til fyrirmyndar vegna skattpeninganna minna".

Þetta þarf ekki að vera svo erfitt. Þetta hljómar auðvitað alveg fáránlega og eins og eitthvað sem maður myndi lesa í sjálfshjálparbók (ef maður hrækti ekki á svoleiðis peningaplokk og kjaftæði því maður er svo fullkominn). En sannleikurinn er sá að það tekur rosalega orku frá manni að einblína á hið neikvæða og sama hvað einhver sem þú þekkir röflar og vælir mikið þá get ég lofað því að þeirri manneskju þykir ekki gaman að vera í vondu skapi yfir einhverju sem hún fær ekki breytt.

Fyrst þú ert að lesa þetta þá ert þú ákaflega lánsöm manneskja. Auðvitað eiga allir sín vandamál bæði stór og smá, en þau leysast mun fyrr ef fólk hugsar jákvætt og tekst á við lífið með það í huga hvað það er heppið að langflestu leyti.
Maggi.

Þessi prédikun var í boði ORA. Grænar baunir eins og þær gerast bestar.

Ísland fyrir mig?

Ég hef alltaf gert mitt besta í að hafa þetta ekki nöldurblogg. Nöldurblogg geta verið svo leiðinleg, það eru ekki nema allra færustu nöldrarar sem geta haldið uppi áhugaverðri síðu með eintómu væli og skítkasti. En ég verð bara að tala smá um eitt.

Eftir að ég kom heim er íslenskt þjóðfélag farið að fara meira og meira í taugarnar á mér. Það gerði það svosem áður en ég fór út, en þrefalt meira núna. Ég fæ mig ekki til þess að hlusta á útvarp eða horfa á íslenska dagskrárgerð í sjónvarpinu. Ekki einu sinni fréttir eða álíka. Dagblöðin fara mest af öllu í taugarnar á mér. Og einhver myndi kanski spyrja hvað það væri sem færi svona í taugarnar á mér. Því er svosem ekki auðsvarað en ég skal reyna.

Ég er ekki að segja að ég sé betri en aðrir, enda er ég partur af þessu þjóðfélagi eins og allir Íslendingar. Og ég er ekki að segja að ég sé betri fyrir að hafa farið í þessa heimsreisu, alls ekki. Kanski í mesta lagi að hún hafi opnað augu mín fyrir ýmsu sem ég kom ekki auga á áður. Það er þessi smáboraraháttur í öllu. Það sem er í umræðunni er svo innilega léttvægt og skiptir engu máli. Einhver fáránleg rifrildi um pólitík og hluti sem í raun breyta engu fyrir þjóðina. Veltum okkur uppúr asnalegum hlutum því við höfum í raun ekkert að kvarta yfir.

Við höfum það svo gott. Erum rík og hamingjusöm þjóð, en auðvitað með alveg jafn mikla þörf fyrir að bæði röfla yfir hlutum og tala vel um hluti, skemmta okkur og og svo framvegis. En í svona litlu þjóðfélagi þá verður þetta svo fáránlegt. Við elskum hluti eins og Júróvisjón því við fáum að keppa við stóru þjóðirnar þó við séum svo lítil, og við elskum að keppast við alla og reyna að vinna. Svo snúum við baki við þeim sem gengur illa um leið. Við dýrkum Ísland og allt sem íslenskt er, en á sama tíma þolum við það ekki, hvorki menninguna né þjóðarandann og tölum illa um allt (eins og ég er að gera).

Ég veit ekki hvort hægt sé að lýsa þessari tilfinningu almennilega og því reyni ég ekki meira í þetta skiptið. En ég verð bara að segja að ég er pínulítið feginn að hún þurfi ekki að halda sér lengi því ég er að fara að flytja til Danmerkur. Eftir tvö ár þar gæti alveg eins verið að hún hafi bara magnast upp og að ég geti ekki hugsað mér að búa hérna heima. Áður fyrr sagði ég alltaf að ég gæti hvergi annarstaðar búið, en núna er ég alls ekki svo viss. Núna langar mig miklu frekar að búa í stærra landi og kynnast annari menningu og að ég tali nú ekki um öðruvísi þjóðaranda. Ég er alls ekki að segja að Ísland sé alslæmt eða að ég muni ekki búa hérna í framtíðinni því auðvitað er það óráðið eins og allt annað, en ég finn fyrir því að ég þarf að víkka sjóndeildarhringinn.

myndir
Það hlýtur bara að fara að koma að því að ég nenni að setja inn restina af myndunum úr ferðinni. Af nógu er að taka og fullt af flottum myndum sem ég á eftir að henda inn á netið við tækifæri. Langar ykkur annars ekki að sjá fleiri myndir úr reisunni? ég trúi ekki öðru. :)
Maggi.

Special Needs

Placebo í höllinni áðan. Rokk og sviti. Þrusu gaman.

Mér gengur ekki alveg nógu vel að gera ekki neitt. Ég ætlaði bara að liggja í rúminu mínu og stara útí loftið eða sitja í sófanum og horfa á sjónvarpið allan daginn í nokkra daga eftir að ég kæmi heim. En nei, ég þarf að redda einhverju tollveseni og sækja um íbúðir í Danmörku og sækja um vinnu (sem ég byrja örugglega í um helgina) og þess á milli hangi ég í tölvunni!

Þar sem ég hangi í tölvunni ætti ég auðvitað að vera að sortéra allar myndirnar sem við tókum en ég nenni því bara ekki. Það er svo rosalega mikið verk. Ég er þó búinn að henda þeim inná tölvuna, og þær voru ekki fjögur þúsund eins og ég hélt. Þær voru bara þrjú þúsund. BARA þrjú þúsund. Það er alveg slatti af myndum. Það gerir að meðaltali um 38 myndir á dag, og ef ég reikna með því að ég hendi eitthvað af þessu þá er hægt að segja að ég hafi tekið heila 36 mynda filmu á hverjum einasta degi!

Þannig að ef ég hefði verid með venjulega filmumyndavél þyrfti ég að framkalla 79 36 mynda filmur. Ef við segjum að það kosti um 2200 krónur að famkalla eina filmu myndi það kosta 173.800 krónur að framkalla þetta. Ég myndi þurfa albúm og 200 mynda albúm á 1000 kall myndi bæta við 15 þúsund kalli. Þetta myndi því kosta mig kringum 200.000 krónur. Ég veit að þetta er ekki raunverulegt dæmi því ég myndi aldrei taka svona mikið af myndum á filmu, en það er ekki spurt að því í þessu dæmi. Ég borgaði bara 50 þúsund fyrir myndavélina og því er hún búin að borga sig fjórfalt upp bara í þessari ferð. Allir að kaupa sér stafræna vél! :)

- kók -
Ég held að ég sé endufæddur sem kókisti. Íslenskt kók er svo gott að ég er farinn að drekka það í lítratali á hverjum degi. Magnað hvað maður finnur mikinn mun. Þeir hljóta að setja meira koffein eða eitthvað í kókið hérna ég get svo svarið það. Ég er að drekka kók núna. Ahh... hvað það er gott.
Maggi.

Fögur er hlíðin

Ahhh... gott að vera kominn heim, þó ekki væri nema vegna þess að nú get ég fram haldið þeirri iðju að skrifa innihaldslausar hugsanir mínar á netið í engum augljósum tilgangi. Það er þó ekki svo gott að vera kominn heim að það sé ekki um leið alveg ömurlegt. Ég sit hér við tölvuna mína og blogga um miðja nótt alveg eins og ég var duglegur við fyrir þremur mánuðum, mörg hundruð þúsund krónum fátækari, og hvað hefur áunnist? Ég sit uppi með höfuð (tiltölulega sólbrúnna þó) stútfullt af minningum sem skjóta upp kollinum margoft á dag og valda mér hugarangri því heimsreisan mín er búin. Híhí, það er gott að vera ég þegar ég get bara setið hérna og emjað yfir því að vera kominn heim þegar eflaust nokkrir af mínum lesendum (ef einhverjir eru) voru á klakanum allan tímann meðan ég var úti og öfunduðust út í mig og Bigga fyrir að gera það sem alla langar til, flýja á vit ævintýranna og gleyma raunveruleikanum í þó ekki væri nema nokkrar vikur. Ég áskil mér samt allan rétt til þess, enda er þetta mín síða, and I do what I damn well please.

Hróarskelda
Hróarskelda var æðisleg. Það ringdi alla dagana, svæðið var orðið eitt drullusvað (þar sem ekki mynduðust stöðuvötn) strax á öðrum degi og hélst þannig út hátíðina, maður þurfti að fara (þunnur) í grútskítug fötin aftur á hverjum morgni eftir mjög lítinn og óværan svefn og ganga allan daginn um í óþægilegum stígvélum (ef maður var heppinn) sem festust í drullunni í öðru hverju skrefi. En....
Maður fékk að vakna og opna sér bjór á hverjum degi umkringdur vinum sínum, fylgjast með mannhafi af fólki leika sér í sátt og samlyndi, verða vitni að frábærum tónleikum með ótrúlega hæfileikaríkum tónlistarmönnum, djamma langt fram á nótt syngjandi og trallandi með stórskemmtilegu fólki og síðast en ekki síst, upplifa þá einstöku tilfinningu að maður hafi verið partur af þessari frábæru hátið sem Hróarskelda er á hverju einasta ári.

Ég skal vel viðurkenna það að hátíðin í fyrra var betri en í ár. Tónleikarnir voru betri og veðrið var mun betra sem myndaði skemmtilegri og léttari stemmningu. Það breytir því samt ekki að hátíðin í ár var frábær skemmtun og ég mun svo sannarlega reyna að fara aftur að ári þótt ég geri mér grein fyrir því að það verði erfitt. Ég er nefnilega að fara í skóla fyrir utan landssteinana sem hefur augljósa fjárhagslega erfiðleika í för með sér, ekki síst fyrir þá staðreynd að í heimsreisunni ég eyddi bróðurpartinum af þeim skildingum sem ég var búinn að sanka að mér á mánuðunum þar á undan. Þó hjálpar það mér eflaust að skólinn sem ég er að fara í er í Kolding í Danmörku, en Hróarskelda er einmitt í sama landi. Einstaklega skemmtileg tilviljun.

Heimsreisa
Ég veit ekki hvort ég mun blogga beint um heimsreisuna hérna. Það er frá óendanlega miklu að segja, og það fær að fljóta hér í litlum skömmtum þegar mér dettur eitthvað í hug. Ferðin er auðvitað ofarlega í huga mér og því mun það eflaust vera ósjaldan. Það þarf vart að taka það fram (og eflaust hafa einhverjir sem lesa þetta komist að því á síðunni minni og Bigga) að heimsreisan okkar var alveg yndisleg æðisleg snilld og skemmtileg framar öllum vonum. Við hugsuðum útí það undir lok ferðar hvernig við myndum svara miður skemmtilegum spurningum eins og "Hvað var skemmtilegast?" og "Hvað var best?", og niðurstaðan var að það er ekkert svar. Hvernig í ósköpunum er hægt að bera það saman hvernig manni líður þegar maður stendur í steikjandi hita á Kínamúrnum og gapir á þetta ótrúlega mannvirki við það hvað það var gaman að kynnast átta ólíkum manneskjum með því að eyða með þeim fjórum tímum aftan á pallbíl í Kambódíu? Við ætlum hins vegar að reyna að búa til lista yfir minnistæðustu hlutina til að fólk geti fengið stuttu útgáfuna af reisunni okkar beint í æð, en ég efast um að listinn verði stuttur. Hann mun ég birta hér á síðunni þegar hann verður tilbúinn.

Frammi fyrir okkur Bigga stendur sú gríðarlega vinna sem felst í að sortera allar myndirnar sem teknar voru, enda hlaupa þær á þúsunum. Ég lofa að segja ykkur nákvæmlega hvað ég tók margar myndir, en það er amk óðs manns æði að ætla að skoða þær allar í einum rykk.

Kveðja
Ég veit ekki af hverju þessi færsla var háfleygari en vanalega, en ég var í það minnsta ánægður með hana. Vonandi munu eitthvað af lesendum mínum skila sér aftur inn á síðuna og þá helst alla leið í spjallkerfið, því mér þykir fátt leiðinlegra að tala við sjálfan mig. Það skilar yfirleitt engum árangri og ég er oftar en ekki sammála sjálfum mér og því verða rökræður mín á milli ansi einhæfar. Ef þú last þetta (sem ég veit þú gerðir) þá máttu gjarnan bjóða mig velkominn aftur til landsins og þar með láta mig vita að þú sért á lífi og í góðu stuði í netheimum. Ætli ég endi þetta ekki bara eins og allar færslurnar á maggiogbiggi.tk. Kær kveðja frá Keflavík,
Maggi (og enginn Biggi í þetta skptið).

Von bradar...

Jaeja, ta fer ad lida ad tvi ad tetta blogg mitt vakni aftur til lifsins. Eg er nuna staddur i Rom og vid forum a morgun til Danmerkur til tessa ad verda vitni ad teim heimsvidburdi sem Hroarskelda er. Tad verdu sjuklega gaman ef allt fer sem horfir. :) Va hvad eg hlakka til! Hurru, eg held ad tvotturinn minn se ad verda tilbuinn tannig ad eg er farinn, vid sjaumst fljotlega! (ef tad er einhver sem les tetta).
Maggi. Alive and kickin'.

Þá er komið að því...

Núna rétt á eftir fer ég útá flugvöll og skelli mér um borð í flugvél sem flytur mig til Englands. Mér fannst nú ekki nema rétt að henda inn eins og einni færslu áður en ég færi.

Dagurinn í dag var alveg frábær! Halla systir og Biggi mágur giftu sig með pompi og prakt, og þetta var allt saman alveg yndislegt! Athöfnin var æði, Diddú kom öllum að óvörum og söng eitt lag. Pabbi og Magga plönuðu það surprise fyrir brúðhjónin og það var sko vel heppnað! Þeim, og öllum, fannst það alveg æðislegt. Svo söng Stefán Hilmarsson þrjú lög og allir sögðu já á réttum tíma og svona. Að vísu fór presturinn rangt með nafn brúðgumans en hún leiðrétti sig nú strax og allir hlógu bara að þessu. Ég var bílstjórinn þeirra og keyrði þau í myndatöku eftir athöfnina á geggjuðum (4 milljón króna) Audi. Svo komu þau í veisluna sem var virkilega skemmtileg. Frábær matur (alltof mikið borðað auðvitað!) og góð skemmtiatriði. Margrét Eir söng og dansaði, var rosalega fyndin og skemmtileg. Svo voru mjög góðar ræður og skemmtilegir leikir. Þetta var sjö tíma prógramm (!) og ekki ein mínúta sem manni leiddist. Takk elsku Halla og Biggi fyrir yndislegan dag og til hamingju með daginn! Þið eruð æðisleg.

En nú verður ekki meira bloggað á þessari síðu næstu mánuðina. Það verður gert á annari síðu sem hefur áður verið auglýst hér og kemur hér enn og aftur:
maggiogbiggi.tk

En nú óska ég mér og Bigga bara góðrar ferðar og alls hins besta í reisunni. Megi hún vera jafn farsæl og hún verður skemmtileg. Þið fylgist bara með okkur á nýju síðunni, og verið dugleg við að kommenta! Það er stærsti hlekkurinn okkar við lífið heima. Bless bless,
Maggi.

Z

Þá er ég búinn að gera Heimsreisubloggsíðu fyrir okkur Bigga. Ég ákvað að skrifa ekki inná þessa síðu í ferðinni heldur að búa til nýja og slíta þetta aðeins í sundur. Veit ekki af hverju en mér finnst það betra svoleiðis. Síðan er á slóðinni maggiogbiggi.tk. Svo er ég búinn að kaupa pláss á síðu sem hýsir myndir svo við getum sett myndir inn á netið hvar sem er í heiminum. Vonandi verður það lítið mál og við getum sett inn fullt af myndum. Myndasíðan er á pbase.com/maggisv.

Partýið á Zetunni á föstudaginn hefst klukkan níu og eins og ég var búinn að tala um eru allir sem þetta lesa velkomnir. Auðvitað kostar ekkert inn en aldurstakmarkið er 18 ár því það verður seldur bjór á staðnum. Svo þarf ég bara að drífa mig í að pakka og þá getum við bara lagt í hann!
Maggi.

And then there were six...

Eða reyndar bara fimm og nokkrir klukkutímar. Last minute preperations í gangi og svona. Kristinn sá er kenndur er við stuð gaf mér aðra málsháttakökuna sína þegar hann pantaði sér kínamat um daginn og ég sagði áður en að ég braut hana að málshátturinn myndi eiga við um ferðina okkar. Úr kökunni kom svo "The smartest thing is to prepare for the unexpected" sem á mjög vel við. En hinsvegar vitum við ekki neitt hvað bíður okkar þannig að það er mjög erfitt að búa sig undir það. Og ef maður er búinn að búa sig undir eitthvað óvænt þá er það ekki lengur óvænt, og það er það sem málshátturinn þýðir held ég. Soldið stúpid ef maður hugsar útí það og voðalega kínverskt eitthvað. :)

Hörku partý á Zetunni á föstudaginn! Vinir okkar snillingarnir halda kveðjupartý fyrir okkur og þar munu spila tvær hljómsveitir og alles. Allir sem þekkja okkur eru velkomnir. Þeir sem eiga staðinn fá að selja þarna bjór þannig að ég held að fólk yngra en átján ára komist ekki inn, og enginn með eigið áfengi (á greinilegum stöðum að minnsta kosti, wink wink). Nánari upplýsingar hér á síðunni þegar nær dregur. Næsta helgi verður ein sú skemmtilegasta í mínu lífi hingað til held ég. Svaka partý fyrir mig og Bigga á föstudaginn, Halla systir og Biggi (ekki sami Biggi samt) að gifta sig á laugardaginn, og svo byrjar heimsreisan á sunnudaginn! Þetta er svakalegt. I'm living in the fast lane! :) Ekki laust við að það sé kominn smá kvíða-tilhlökkunar-hnútur í magann. Nennir einhver að kenna mér andlega íhugun?
Maggi.

Mædd er orðin mamma hans Gutta

Mamma hans Gutta var orðin mædd á fíflaganginum í drengnum. Vísan segir frá þessu svona: "Mædd er orðin mamma hans Gutta, mælir oft á dag." Ok. Mín spurning er sú, hvað er hún að mæla? Er hún að mæla Gutta því hún heldur að hann sé að verða veikur? Þetta var amk pælingin þegar ég var yngri, og aftur í vinnunni í morgun. En svo fattaði ég að ef maður hættir að einblína á það sem virðist vera fáránleg setning, og kíkir aðeins á framhaldið þá sér maður svarið. "Mædd er orðin mamma hans Gutta, mælir oft á dag: "Hvað varst þú að gera Gutti minn? Geturðu ekki skammast þín að koma svona inn? ..."" Já, hún mælti þetta semsagt, en hún var ekki að mæla eitt né neitt. Svona er maður nú vitlaus.

Niðurtalningin heldur áfram og nú eru aðeins átta og hálfur dagur þar til við Biggi leggjum af stað í heimsreisuna okkar. Þetta verður eitthvað fróðlegt. Ennþá eru tvær mismunandi hugsanir sem læðast að mér til skiptis þegar ég hugsa um þetta. Annað hvort er það bara eintóm tilhlökkun og hugsunin um hvað þetta verður gaman. Hins vegar fer ég líka stundum að hugsa um hvað gæti farið úrskeiðis og að við vitum ekkert hvað við erum að fara útí. En þetta er ævintýri þannig að maður má ekki vita allt fyrirfram.

Ég skráði mig í rithringinn fyrir nokkrum vikum og loksins komst ég að með sögu í rýni. Ég sendi inn söguna um Guðvald og Gullfoss sem ég setti hér inn á bloggið fyrir nokkrum vikum. Og fyrsta gagnrýnin mín var bara feykigóð! Talað um að þetta væri eitt það besta sem undirrituð hafði lesið í rithringnum og að ég væri góður penni. Það er spurning um hvort maður haldi ekki bara áfram og sendi inn eitthvað meira! :) Merkilegt hvað manni finnst gaman að fá svona hrós þótt það sé frá algjörlega ókunnugri manneskju.

Kvöldið í kvöld er alveg óráðið. Merkilegt hvað manni tekst aldrei að skipuleggja neitt í þessum vinahóp. Það er alltaf svona, annaðhvort gerist eitthvað spontant á síðustu stundu eða það gerist bara ekki neitt. Þannig að ég gæti allt eins endað á balli í stapanum, eða jafnvel bara heima hjá mér sofandi fyrir miðnætti. Enginn veit sitt föstudagskvöld fyrr en allt er.
Gleðilega páska öllsömul!
Maggi.

Eilíft sólskin

Eternal Sunshine of the Spotless Mind er yndisleg mynd. Ætla að segja sem fæst orð um hana því ég hefði sjálfur viljað vita sem minnst þegar ég sá hana. Jim Carey og Kate Winslet leika aðalhlutverkin og standa sig vel, en það kúlasta er að Charlie Kaufman er handritshöfundurinn! Fyrir þá sem ekki kannast við hann (skamm) þá skrifaði hann t.d. Being John Malcovich og Adaptation, sem eru líka frábærar myndir. Þeir sem fíluðu þær ættu deffinetlí að sjá þessa. Samt tekst honum að toppa sig, því þessi er betri en þær báðar. Fær líka miklu mun hærri einkunn á imdb.com, sem er biblían mín.

Minns er pínulítið veikur. Reyndi að gera sem minnst úr þessu, mætti í vinnuna (eins og fáviti bæ ðe vei með klósettpappír troðinn í aðra nösina því ég fékk mestu blóðnasir sem ég hef nokkurntíman fengið rétt eftir að ég vaknaði klukkan fimm í morgun, alveg fáránlegt) og eyddi deginu þar í að hósta á vinnufélagana þannig að það verða örugglega allir veikir yfir páskana. Leiðinlegt að vera veikur. En maður getur annaðhvort lagst niður og vorkennt sér og reynt að fá aðra til þess að vorkenna sér líka og gefa sér súpu, eða þá að maður getur sagt fokkit og mætt bara í vinnuna og smitað alla í kringum sig og bjargað Flugleiðum frá gjaldþroti vegna seinkanna. Ég voða hetja eitthvað, yfirleitt þegar ég veikist þá vel ég fyrri kostinn og nenni engu þar til mér er batnað. Ef batnandi manni er best að lifa, er þá ekki bara fínt að vera veikur?

Ég er búinn að vera á leiðinni að laga til í herberginu mínu í alveg allt of langan tíma. Það er ekkert alveg á hvolfi, en það er fullt af litlu rusli á skrifborðinu sem þarf amk að stinga einhverstaðar þar sem maður rekur augun ekki í það. Í því felast nefnilega hreingerningar hjá mér, koma draslinu fyrir þar sem maður þarf ekki að horfa á það. Einn daginn verður þetta eins og í teiknimyndunum að ég opna hjá mér skápinn og þrettán tonn af dóti og drasli grafa mig lifandi í herberginu mínu. Ég hef hinsvegar lítið á móti ryki. Ekkert mál að koma hlutunum á sinn stað (þegar maður er hættur að finna nokkurn skapaðan hlut) en að færa allt til bara til þess eins að geta lógað einhverri ló? Það finnst mér óþarfi. Fínt að bíða með það nógu lengi og þá getur maður týnt upp ryk-kanínurnar af gólfinu með höndunum. Skemmtilegt orð, ryk-kanínur. Það hefur örugglega verið fundið upp af einhverjum kana sem fannst of vont orðspor á rykinu (eins og mér). Dust bunnies.
Maggi.

Super Duper Countdown-O-Meter Thingy: 11,5 dagar.

Já það eru aðeins ellefu og hálfur dagur þar til að við stígum uppí flugvélina í fyrsta skiptið af sextán næstu þrjá mánuði. Pældíðí! Sextán flugferðir! Og þær ekkert smá langar sumar hverjar. Frá tveimur klst. og uppí örugglega þrettán! Þetta verður svakalegt. Ég og Biggi verðum örugglega komnir með legusár á rassinn eftir að vera búnir að sitja svona svakalega mikið og lengi í einu. Og og á þeim stöðum þar sem við verðum ekki með legusár verðum við með flakandi brunasár því við erum rauðhærðir menn og sólin er ekki bezti vinur okkar, sérstaklega í þeim löndum þar sem hún er þráðbeint fyrir ofan hausinn á okkur. Svo verðum við með magakveisu og pípandi niðurgang allan tímann því maturinn í þessum framandi löndum á eflaust ekkert eftir að fara vel í magann okkar. Fyrir utan nottla að við verðum búnir að fá ógeð af hvor öðrum um leið og við verðum komnir uppí flugstöð þannig að það er bara spurning um hvor okkar mun verða á undan að drepa hinn. Svo erum við að gera þetta svo hratt að við náum ekki að skoða neitt, og það verður eflaust magra daga vesen á hverjum einustu landamærum og flugvöllum sem við förum á og skilur engan tíma eftir til að gera neitt skemmtilegt. Allt sem við kaupum og sendum heim mun týnast í pósti og ef við kynnumst nýju fólki þá verðum við flognir til næsta lands áður en það nær að læra nöfnin okkar.

Þessi litla ræða var fyrir ykkur sem öfundið okkur pínulítið af því að vera við þröskuldinn á einu stærsta og skemmtilegasta ævintýri lífs okkar. Raunin er að við munum skemmta okkur svo vel og blogga svo nákvæmlega um allt sem við gerum, að þið sitjið heima við tölvuna ykkar meðan regnið ber rúðuna og nagið á ykkur húana þar til lyklaborðið er alblóðugt og glerungurinn í tönnunum á ykkur er búnn að eyðast niður að rót. Úff hvað það verður gaman og, tjah... ég er bara ekki frá því að ég sé farinn að hlakka oggopínulítið til! :)
Maggi.

Steggur og gæs

Halla systir og Biggi kallinn hennar eru loksins að fara að gifta sig. Í gær voru þau tekin í gegn eins og góðir siðir segja til um og það var mjög skemmtilegt. Biggi var klæddur upp í Spiderman-búning og látinn syngja og spila á gítar fyrir fólk útum allan bæ og látinn gera allskonar hundakúnstir. Halla var klædd upp í mótorhjólagalla og látin þeysast um á mótorfák og leika einhverjar listir. Hápunkturinn var svo körfuboltaleikurinn þar sem mikið fór fyrir þeim skötuhjúum. Frábær dagur.

Í dag fór ég svo í fermingarveislu í Reykjavík, og skemmst er frá því að segja að þetta var bara ein fermingarveislulegasta fermingarveisla sem ég hef farið í. Helst bar það til tíðinda að Biggi vann risapáskaegg í bingó. Sniðug hefð hjá þessari familíu að hafa alltaf bingó, svona svo fólkið geri nú eitthvað saman. Spurning um að kíkja í körfu í kvöld eða skella sér bara í bíó í bæinn á Dawn of the Dead?
Maggi.

Úff

Best að ég haldi mig innan dyra þar til ég fer út.
Maggi.

Time is fun when you're having flies

I don't suffer from insanity, I enjoy every minute of it. Life is something that passes you by while youre busy making other plans. Life is not measured by the number of breaths we take, but by the moments that take our breath away. Life must be lived and curiosity kept alive. Many of life's failures are people who did not realize how close they were to success when they gave up. Do unto others... Then split! If you think there is good in everybody, then you obviously haven't met everybody. Suicidal twin kills sister by mistake. Half the people in the world are below average. Strip mining prevents forest fires. If a thing is worth doing, wouldn't it have been done already? If we weren't meant to eat animals, why are they made of meat? I used up all my sick days, so I'm calling in dead. Proofread carefully to see if you any words out. I'd explain it to you, but your brain would explode. If one synchronized swimmer drowns, do the rest have to drown too? Help Wanted: Telepath . . . you know where to apply.
Maggi.

Flöktandi ást

Einhverstaðar í heiminum
veit ég þú bíður mín,
því einhverstaðar í heiminum
hugsa ég stöðugt til þín.

Ég sá þig bara einu sinni
og aðeins í sekúntubrot
en ég vissi strax í hjarta mínu
að þetta var meira en lítið skot.

Þú varst aukaleikari í bíómynd
sem ég man ekki hvað hét.
Ég skildi ekki hugsanir mínar
eða hvernig hjartað mitt lét.

Í fjóra daga og fjórar nætur
í huganum dvaldi hjá þér.
Þá varð ég að komast aftur í bíó
bara einn með sjálfum mér.

Ég skimaði yfir tjaldið hvíta
en hvergi ég þig sá.
Ég trúði vart að í raun þú værir
að eilífu horfin mér frá.

Að við eyðum ekki ævinni saman
er skelfileg ótrúleg synd.
Ég mun að eilífu elska þig,
eða þar til ég sé næstu mynd.

Maggi.

Stutt vísa

Já við vorum ekki lengi að fá vegabréfsáritun inní Víetnam. Við sendum passana okkar til Danaveldis og þeir voru komnir aftur eftir innan við viku með öllum stimplum og tilheyrandi. Þá er nú lítið annað eftir en að halla sér aftur og bíða eftir rússíbanaferðinni. Nei annars, það er nóg eftir að gera, og það sem hræðir mig pínulítið er að það sé fullt eftir að gera fyrir ferðina en við höfum bara ekki hugmynd um hvað það er því við erum svoddan grænjaxlar! Maður verður bara að vona það besta og hlusta á öll ráð sem maður fær og reyna að plana þetta passlega mikið fyrirfram, því maður vill auðvitað ekki heldur hafa þessa ferð njörvaða niður í einhver leiðindi. Við erum líka búnir að panta okkur miða með Iceland Express til London, já það minnir mig á að ég á eftir að panta miðann heim frá Köben, eins gott að gleyma því ekki! Sko! Það er örugglega eitthvað svona stórt sem ég er að gleyma og svo stöndum við einverstaðar útí heimi og förum að berja hausnum uppvið stein af því að við gleymdum einhverju svooo augljósu. Því bið ég þig lesandi góður, segðu mér, hverju er ég að gleyma fyrir 3ja mánaða heimsreisuna mína?
Maggi.

Kúlur

Það fór þá aldrei svo að þetta reddaðist ekki. [Það er svo gaman þegar allt reddast bara allt í einu. Kannski nokkur málefni sem hafa verið að angra mann í nokkra daga, jafnvel vikur, en svo tekur eitthvað alheimsafl í taumana og allt reddast bara á hálftíma! Virkilega skrítið og skemmtilegt. En þetta var nú útúrdúr.] Þegar ég kíkti á netið í dag var ferðaskrifstofan búin að fá greiðslurnar okkar og við erum endanlega búnir að borga þessar flugferðir allar saman. Fleiri hlutir redduðust í dag á svipuðum tíma og ég kem kannski inná þá hluti í annari færslu á komandi dögum.

Það var snjór í vinnunni í dag, sem og á öðrum stöðum í þessum landshluta. Í tilefni þess beygði ég mig niður og skóf tvær lúkur af snjó af jörðinni og skellti þeim saman milli lófa minna svo úr myndaðist kúla úr snjó. Þessa kúlu losaði ég mig síðan við með snöggri hreyfingu handleggsins framá við, og kúlan flaug í höfuð samstarfsmanns míns. Vakti það kátínu mína og annara sem sáu nema þeim ólukkulega samstarfsmanni sem skallaði kúluna óviljandi. Hann var miður hress, en hafði þó ekki nægar kúlur til að hefna sín á mér. :)
Maggi.

Orð dagsins: Lúffa

Helgin fór töluvert öðruvísi en planað var. Þó var hún afskaplega vel heppnuð og þakka ég öllum sem skemmtu mér og skemmtu sér með mér um helgina fyrir skemmtun helgarinnar. (?) Þess má geta að í mesta lagi ein manneskja les bloggið mitt af þeim sem ég var með um helgina, að ég held. Þetta endaði sem sagt þannig að ég fór í bústaðinn eins og ákveðið var á föstudaginn, en svo var ekkert far heim aftur á laugardeginum! Þá voru góð ráð dýr, því ég var búinn að plana að hitta pabba og fara svo í dinner með familíunni og í leikhús. Góðu ráðin voru meira að segja svo dýr að ég hafði engan vegin efni á þeim því þau hefðu eflaust snúist um einkaflugvélar eða þyrluna TF-Líf, því ég einfaldlega komst ekki heim. Því hringdi ég heim og baðst afsökunar því ég kæmist ekki í neitt af því sem planað var. Svo reyndi ég að gera gott úr því að vera fastur uppí sumarbústað, og gott betur en það því það var alveg hörku stemmning í bústaðnum og rosalegt fjör allan tíman! Fátt er svo með öllu illt að ekki boði nokkuð gott. Það var mikið dansað og talað og hlegið. Spilaður fúsbolti og mót haldin og læti. Bjór drukkinn, dasað í potti, og flippað mikið. Ég skemmti mér semsagt konunglega alla helgina í bústaðnum (já, takk fyrir að leyfa mér að koma með Rósa) og er sérdeilis dasaður í dag. Á heimleiðinni var hlustað á PJ Harvey og stoppað í Litlu Kaffistofunni og matast. Súpan þar er alveg þrusugóð og mæli ég með að fólk kynnist því af eigin raun. Ekki spillir fyrir að stelpan sem vinnur þar er mjög sæt, og spilakassinn er einkar gjafmildur. :) Everything is going my way.
Maggi.

Röfl... ---> ROFL!!! :D

Það rættist heldur betur úr deginum eftir þessa röfl rasíu sem ég skrifaði í hádeginu og er hér fyrir neðan. Það var nákvæmlega ekkert planað það sem eftir var af deginum en svo var ég alltí einu dreginn í Reykjavík þar sem ég festi kaup á tveimur hlutum sem eru hver öðrum frábærari. Bakpoka, einkar handhægum fyrir heimsreisur, en þess má geta að ég ætla að nota hann í heimsreisunni minni sem nú eru rétt rúmar þrjár vikur í. Það er hægt að taka hann í sundur og nota annan hlutann sem minni bakpoka, mjög hentugt. Og svo er hægt að loka honum alveg að aftan (þar sem maður festir pokann á sig um axlir og mitti) sem er mjög gott þegar maður er að fljúga. Sem starfsmaður á flugvelli veit ég að böndin á þessum ferðabakpokum flækjast í öllu og slitna og eyðileggja stundum töskurnar. Hann er 60 lítar þessi poki og verður það bara að duga mér, óþarfi að vera að dröslast með eitthvað endalaust af drasli. Hinn hluturinn sem ég keypti var magnari sem magnar upp sjónvarpsmerkið sem kemur frá tölvunni minni og ég sendi niður í sjónvarpið þar. Merkið þarf nefnilega að fara svo langa leið að snjór var kominn á myndina þegar merkið loksins barst niður. En magnarinn leysti (loksins!!) þetta vandamál þannig að nú get ég horft á myndir sem ég sæki á netinu niðri í stofu í DVD gæðum eða svo gott sem. :D Hamingja hamingja.

But wait, there's more!! Svo kom í ljós núna rétt áðan að ég er að fara í sumarbústað í kvöld! Það þýðir að þetta er þriðja fríhelgin mín í röð sem ég fer í bústað! Ekki slæmur árangur það um miðjan marsmánuð! :D Á morgun hitti ég pabba síðdegis og svo fer ég út að borða og í Borgarleikhúsið með hele famelíen að sjá Chicago. Eftir það ætlum ég og Þorgeirz og Japönskuneminn að rölta niður í bæ að kíkja á stemmninguna og aldrei að vita nema maður gluggi í bjór. Þannig að þetta verður sko heldur betur viðburðarík helgi! Ég verð eflaust ekki líklegur til stórræða á sunnudaginn það get ég sko sagt ykkur. :D
Maggi.

Röfl vs. ROFL

Það fer í taugarnar á mér þegar það eina sem fólk getur bloggað um er hvað fer í taugarnar á því. Nöldrarar, röflarar, fílupúkar og almennir leiðindaseggir fá nefnilega margir hverjir útrás á netinu fyrir því sem fer í taugarnar á þeim. Það er ekki nema einstaka röflara sem tekst að vera með áhugavert röfl, og þá þykir mér það bara sorglegt að fólk sem kann að koma fyrir sig orði geti ekki nýtt þá gáfu í eitthvað annað en að röfla yfir öllu milli himins og jarðar. En það getur stundum verið gaman að þeim ég segi það ekki. Ég les oft Víkverja í Mogganum sem er rosalegur röflari, og ónefndur bloggari vinur minn röflar óheyrilega mikið þótt ekkert hrjái hann eða hans. Núna er komið að mér að röfla smá, því ég geri það líka stundum en í hóflegu magni þó.

Um daginn las ég grein þar sem var talað um að börn sem spiluðu á hljóðfæri stæðu sig betur í skóla en þau sem gerðu það ekki, og því ætti að hvetja börn í auknum mæli til að læra á hljóðfæri og æfa oft og mikið. Þetta fer rosalega í taugarnar á mér. Svona heimskulegar röksemdafærslur fyrir borðleggjandi hlutum. Þetta er eins og að segja "í fangelsum er vont fólk og því ættum við að hætta að setja fólk í fangelsi því þá verður það vont". Ok, ég veit að þetta er léleg samlíking, en hún sýnir um hvað málið snýst. Krakkar sem spila á hljóðfæri eru líklegast krakkar sem eiga foreldra sem hvöttu þá til þess að læra á hljóðfæri eða ýttu þeim jafnvel útí það. Líkur eru á að þeir foreldrar ætlist til mikils af börnunum sínum og láti þá heldur ekki komast upp með neitt múður þegar kemur að skólanum. Einnig er líklegt að krakkar af "betri" heimilum spili á hljóðfæri þar sem foreldrarnir eru vel lærðir og heimilishaldið er hvetjandi og skapandi. Fyrir utan það að krakkar sem halda sig við námið í hljóðfæraleik og seiglast þetta áfram eru líka líklegri til að geyma persónu sem stendur sig vel í skóla og heldur sig við efnið á þeim sviðum. En að segja að krakkar standi sig betur í skóla af því að þau spila á hljóðfæri er fáránlegt! Jújú, ef krakkar geta tileinkað sér þann aga sem þarf til að læra á hljóðfæri og hann skilar sér inn í námið þá getur vel verið að það hjálpi eitthvað til. En að segja að það sé hljóðfæraleiknum að þakka að krakkarnir standi sig vel í skóla finnst mér alveg út úr kú.

Svona fer fyrir þeim sem vilja ofgreina (overanalyze) allt, og leita skýringa á fáránlegustu stöðum í stað þess að horfa á hið augljósa. Mér dettur í huga að það er voðalega mikið gert úr því að fólk hafi dáið við að horfa á The Passion of the Christ í bíó. Og hvað með það? Það deyr örugglega fólk á hverjum degi í bíó, og það þarf ekkert að vera að það komi því neitt við hvað var verið að sýna! Þetta er ekki rökrétt. Marylin Manson var kennt um morðin í Columbine af einhverjum vileysingum af því að strákarnir sem skutu á samnemendur sína áttu diska með tónlistinni hans. Svona fer í taugarnar á mér og fólk verður að passa sig að leggja ekki bara saman tvo og tvo og fá út fjóra ef það eru miklu fleiri stærðir og breytur í jöfnunni.

Ah, þetta var hressandi. Spurning um að röfla meira og oftar?! Ætli það sé þó ekki áhrifaríkara að öskra hátt eða kýla í púða eða vegg eða eitthvað til að fá útrás. En það er bara svo mikið af fávitum í þjóðfélaginu að þeir sem sífellt reka augun í það (eða leita það uppi) verða bara að fá að koma því fá sér. Ég hataði Botnleðju á tímabili fyrir að gefa út disk með þessu nafni en ég hef komist að því að það er bara einfaldlega rétt hjá þeim; fólk er fífl.
Maggi.

Hahahaha! Ah... Wúú.

Það er gott að hlægja vel. Ég var að horfa á þáttinn sem ég minntist á um daginn (sem ég er nýbúinn að uppgötva) og kallast The O.C. Tónlistin í þáttunum er oft á tíðum góð, til dæmis hefur amk tvisvar komið lag með Mazzy Star (sem ég er nýbúinn að uppgötva) og fleiri góðum grúppum. Í þættinum sem ég var að horfa á byrjaði svo lag sem ég þekkti strax því þar var enginn annar á ferðinni en Damien Rice! (sem ég er nýbúinn að uppgötva).

Þetta er í sjálfu sér ekkert svo fyndið en ég gat bara ekki hætt að hlægja. Í þessum uppgerðarlega, fyrirsjáanlega, illa leikna (en þó stórskemmtilega) unglingadrama kom lag með þessum tilfinningaríka, yndislega, frábæra, heimspekilega þenkjandi tónlistarmanni, og ég er tiltölulega nýbúinn að uppgötva bæði hann og þáttinn. Þetta var svo algjörlega útúr kú og á sama tíma smellpassaði þetta svo saman, að ég gat ekki gert annað en að hlægja dátt. Eflaust finnst engum þetta fyndið en mér, en ég get svosem neytt þig til að lesa hvað sem ég skrifa þannig að who cares! :D

Ferðaskipulagning og bollalegging gengur upp og ofan. Þetta er allt að reddast svosem (sjö níu þrettán fimmtán nítján) en við erum að standa í fullt af reddingum og svona fram og til baka. Við erum t.d. búnir að redda okkur vegabréfsáritun til Taílands og munum líka redda árituninni til Kína hér á landi og frekar auðveldlega, en í þessum töluðu orðum eru vegabréfin okkar beggja á leiðinni til Danmerkur til að vera stimpluð í bak og fyrir svo við megum komast inní Víetnam. Þá eigum við bara eftir Kambódíu og næsta sendiráð er í Þýskalandi þannig að við þurfum örugglega að senda passana okkar þangað líka. Eins gott að við fáum þá til baka áður en við förum út því annars erum við ekkert að fara út á tilsettum tíma! Þetta reddast. Svo er eitthvað fokk í gangi með greiðsluna til ferðaskrifstofunnar en ég hef litlar áhyggjur af því, við erum búnir að borga og eigum kvittun fyrir því. Peningurinn hlýtur að skila sér á réttan stað. En núna, Gettu betur! Og svo Starsky And Hutch! :D
Maggi.

Grænt grænt grænt
er grasið útí haga...

Það er aldrei gott að staðna. Maður verður að reyna að lífga uppá hlutina í kringum sig. Bebba fær kærar þakkir fyrir að láta mig hafa kóðann af síðunni minni því greinilega nennti því enginn annar. Skammist þið ykkar ekkert? Þið ættuð að gera það. Ég sem hélt að ég ætti nokkra trygga og athugula lesendur. Hér eftir skrifa ég bloggið mitt bara fyrir Bebbu.

Á sunnudaginn fór ég í bíó að sjá The Passion of the Christ (ég skil aldrei þennan ákveðna greini í þessum titli, af hverju ekki bara The Passion of Christ?) og hún var nokkuð góð. Þó þótti mér hún of blóðug og voru ekki allir sammála mér í því, eiginlega bara fæstir. En það vita allir að það eru ekki hundruð lítra af blóði í neinum manni, og ég held að Jesú hafi ekki verið blæðari. Það draup samt af honum blóðið í hverju atriði. Það er samt skilmysingur að þetta sé einhver "must see" bíómynd. Hún fer nákvæmlega eftir því sem stendur í Biblíunni og snýst bara um að sýna kvöl frelsarans á síðustu klukkustundunum í lífi hans. Myndin er samt góð og vel gerð og allt það, en ég sá hana samt bara því mér fannst ég verða að vera búinn að sjá hana. Hún er þung og það er mjög mikið ofbeldi í henni. Ég man meira að segja ekki eftir að hafa séð mynd sem snerist svona rosalega mikið um ofbeldi, Fight Club og Kill Bill blikna til dæmis við hliðina á henni þegar að því kemur. Svo fór í taugarnar á mér hve hermennirnir voru gerðir rosalega heimskir, bara eins og hirðfífl allan tímann. Blindfullir allan tímann og borderline þroskaheftir í einfaldleika sínum, hlægjandi að öllu og engu eins og fávitar. Hver segir að þetta hafi verið svona? Maður spyr sig.

Svo sá ég stórmerkilega mynd á mánudaginn sem heitir Bubba Ho-tep, en ég ætla ekki að eyða mörgum orðum í hana því ég held að fáir sem þetta lesa eigi eftir á sjá hana. Hún fjallar um tvo gamla geðveika kalla á elliheimili. Annar heldur að hann sé Elvis og hinn (sem er svartur) heldur að hann sé John F. Kennedy. Saman berjast þeir við risakakkalakka og múmíu sem er að drepa vistmenn heimilisins með því að sjúga sálina þeirra útum rassgatið á þeim. Virkilega fyndin og áhugaverð mynd. Fær 8.0 á imdb.com sem er mjög hátt, sérstaklega þegar tekið er tillit til þess um hvernig mynd er að ræða. (By the way, hún fær mun hærra en The Passion of the Crist sem fær aðeins 7.6) Ég skrifa meira mjög fljótlega, en núna, borða!
Maggi.

Góður

Damien Rice var góður, virkilega skemmtilegir tónleikar. Ég hefði þó notið þeirra enn betur ef ég hefði áttað mig á því að neysla áfengis á fastandi maga, ásamt ofþreytu af sökum vinnu og svefnleysis, er ekki gáfuleg. En eftir að ég jafnaði mig á því skemmti ég mér mjög vel, enda var hann til fyrirmyndar sem tónlistarmaður á tónleikum, sagði sögur í kringum lögin, og var sjálfur orðinn hífaður og það gerði allt skemmtilegra. Blandaði meira að segja frægari lögum inn í sín eigin, og spilaði lög sem maður hefur ekki heyrt. Þvílík fagnaðarlæti eftir tónleikana líka, greinilega fleiri sem voru ánægðir, ég hélt að þakið myndi rifna af húsinu. Eftir tónleikana á Nasa, kíkti hópurinn á Grand Rokk og sá restina af Ælu (hmmm... kaldhæðni), þeir voru skemmtilegir, og Lokbrá voru mjög góðir líka sem spiluðu á eftir þeim. Svo fórum við að huga að því að halda heim á leið, þó ekki án þess að fara á Bæjarins bestu, og kíkja við á Nellys þar sem munaði ekki miklu að við hefðum lent í slagsmálum, og ég labbaði út með fimmþúsund kall í hundraðköllum í vasanum. Gaman að þessu spilakössum. :)

Í gær fengum við líka staðfest flugið okkar fyrir heimsreisuna. Þótt planið eigi eftir að breytast lítillega þá erum við komnir með nokkuð góða heildarmynd á þetta. Það helsta sem breyttist er að við förum ekkert til S-Ameríku, (ætluðum til Brasilíu, Argentínu og Chile), og heldur ekki til Egyptalands. Ekki er þetta þó alslæmt því það bættust við tveir staðir, Tahiti og Cook eyjar. Þannig að listinn lítur svona út í dag:

London, England
New York, New York, USA
Las Vegas, Nevada, USA 2 3
Los Angeles, California, USA
Papeete, Tahiti 2 3 4 5
Rarotonga, Cook eyjar 2 3
Auckland, Nýja Sjálandi
Sydney, Ástralíu
Singapúr
Malasía
Taíland
Kambódía
Víetnam 2 3
Peking, Kína 2
Tokyo, Japan
Róm, Ítalíu 2 3 4
Hróarskelda, Danmörk
London, England
Home "sweet" home!

Þetta eru 15 flug, sem kosta okkur 230 þúsund, og það gerir rúmar 15 þúsund kr. á flug sem mér þykir vel sloppið. Að vísu eigum við eftir að hætta við eitt eða tvö flug (þó breytist planið ekki, ferðumst bara meira á landi), og þá gæti þessi tala lækkað eitthvað. Það er ennþá möguleiki að við förum til Egyptalands, því ef við eigum pening þegar við komum til Ítalíu þá er möguleiki að við skreppum þangað einn eða tvo daga til að kíkja á píramídana. Ástæðan fyrir því að við förum til London í byrjun og enda ferðarinnar er að við verðum að kaupa pakkaferð sem byrjar og endar þar. Við fljúgum til London 18. apríl, þannig að þetta er alveg að bresta á!
Maggi.

Levity, The Cooler

Alveg er maður að missa sig í kvikmyndaglápi þessa dagana. Í dag horfði ég á tvær myndir (og ég fór líka á aukavakt í vinnunni sko, ekki eins og ég hafi bara hangið heima og horft á imbann!). Það voru Levity og The Cooler, báðar frá árinu 2003. Ekki veit ég hvort þær eru komnar út hér á landi, en ég býst við að þær fari báðar beint á vídjó ef þær koma. Þær eru samt báðar mjög góðar, þótt Levity hafi höfðað betur til mín. Billy Bob Thornton leikur alltaf jafn vel, og í myndinni eru frábærar og áhugaverðar persónur sem heldur henni uppi því atburðarásin er ekki hröð. Levity fjallar um mann sem, eftir 20 ára fangelsisvist, reynir að losna við byrðina á sálinni sem hann hefur eftir að hafa drepið mann. The Cooler fjallar um mann (William H. Macy) sem vinnur við að færa fólki ógæfu í spilavíti, og það sem gerist þegar ógæfan í lífi hans tekur að breytast í gæfu. Mæli með þeim báðum.

Damien Rice spilar á Nasa á morgun og ef ég verð heppinn verð ég þar í góðu stuði í góðu sæti. Ég ætla að reyna að mæta snemma og hlamma mér niður við eitt borðið áður en staðurinn troðfyllist. Ég held nefnilega að maður njóti þessara tónleika mun betur ef maður situr, frekar en að standa einhverstaðar í einhverjum troðningi og vitleysu. Anyhoo, vinna á morgun, og svo tónleikar og djamm um kvöldið! Frí á laugardaginn sem betur fer, ekki gaman að mæta draugþunnur í vinnuna, hef gert það einu sinni og geri það sko (vonandi) aldrei aftur. En síðan hvenær hefur maður lært af reynslunni?
Maggi.

Thirteen

Ég sá myndina Thirteen í kvöld og var bara nokkuð ánægður með hana. Þetta er svona troubled-teen mynd, þar sem stelpan, besta vinkonan og mamman eru í aðalhlutverkum. Vel leikin og áhrifarík mynd. Skilur eitthvað eftir sig. Mæli með henni.

Hmm. Ég ætlaði einhvernveginn að skrifa miklu meira um myndina en ég verð víst bara að bulla eitthvað annað. Það gengur eitthvað erfiðlega að fá þetta fólk í London til að díla við okkur. Ég hélt að þetta væri allt komið en svo tókst þeim að fokka þessu eitthvað upp. Vonandi náum við bara að panta þessi flug áður en það verður allt uppselt. Og vonandi dullast ég til að gera eitthvað í þessum vegabréfsáritunarmálum áður en það er of seint. Og vonandi drullast ég líka til að gera þessa möppu sem ég þarf að skila inn með umsókninni um LHÍ í byrjun apríl. Verst að ég er með ólæknandi sjúkdóm sem lýsir sér þannig að ég verð að gera allt á síðustu stundu. Ótrúleg leti. Maður getur ekki drullast til að gera svona hluti þótt þeir séu mjög nauðsynlegir og í sjálfu sér ekkert leiðinlegir. En það þarf að gera þá. Og maður dregur þá lengur og lengur þar til maður annað hvort verður bara að gera þá eða þá að það er of seint og maður bölvar sjálfum sér fyrir að vera svona heimskur að vera ekki löngu búinn að þessu og sver að maður ætli alltaf að drífa í að gera allt þaðan í frá. Svo gerir maður það nákvæmlega sama aftur næst þegar eitthvað þarf að gera. Óþolandi þessi breiskleiki mannana. Og minn sérstaklega. Úff. Breiski breiski breisk. Nuff said.

Og já, þær sökuðu mig um að vera ekki bitrari en þær! Þessar gellur eru greinilega ekki búnar að lesa mig lengi. Ég er bitur og breiskur. Veit ekki hvort ég er meira. Ég er meira að segja bitur útí breiskleikann í mér. Þvílíkt ástand. Ég held ég láti staðar numið áður en ég fer að sálgreina mig eitthvað meira, ég gæti grafið upp eitthvað sem bætti enn á biturleikann í mér. Úff. Svona gerist þegar maður bloggar svona þreyttur.
Maggi.

Kjaftæði

Unglinga-mellódrama fallegu og viðbjóðsríku unglinganna í Orange County sem birtist á sjónvarpsskjánum mínum á mánudagskvöldum klukkan átta af völdum Extra og Skjás 1, þykir mér afar skemmtilegt. Ekki veit ég af hverju. Og þó, þetta eru svona þættir sem stíga svo svakalega útfyrir öll velsæmismörk í hallærisleik sínum og sápuóperulegum tilþrifum (nema þetta er ekki eins vel leikið) og því hef ég algerlega tekið þá í sátt og dáist að fegurð fólksins um leið og ég hlæ að vandamálum þeirra. Þó skil ég mætavel þá sem kunna að hata þessa þætti, og einnig þá sem sjá sér ekki einu sinni fært að gefa þeim sjens. En ég datt inní einn þáttinn og hef horft á þá síðan. Hvet alla sem samsvara sér enganvegin með fólki sem á milljónir dollara, ekur um á brjálæðislegum sportbílum, og hefur aldrei séð óaðlaðandi manneskju til að horfa á svosem eins og einn þátt og athuga hvort þeir komi ekki á óvart sem fínasta afþreying á annars gloomy mánudögum. Ekki slæm upphitun fyrir Survævor sem er alveg að meika það feitt í þessari seríu, þvílík snilld sem þessir þættir eru. Mánudagskvöld eru einu kvöldin sem ég horfi á sjónvarp, and with good cause. Allt annað suxor.
Lag dagsins: Gloomy Sunday í hinum ýmsu útgáfum, en þó helst með Björk okkar Guðmundsdóttur.
Maggi.

Hraunborgir

Við vinirnir kíktum í sumarbústað um helgina til að fagna því að Biggi sé orðinn nafni minn (hann er sem sagt orðinn sveinn í rafvirkjun, og ég heiti Magnús Sveinn, alltaf góðir brandarar sem maður þarf að útskýra!) og það var bara feykigaman. Ég held ég láti bara myndirnar sem ég tók að tala sínu máli um það. Mikið tekið af myndum að venju, kringum 300 í þetta skiptið. Ég leyfi 16 myndum að fljóta hér með því ég var svo duglegur að henda þeim saman í síðu. Myndin í rammanum er af mér eins og glöggir lesendur sjá. Ekki man ég hvaða óskunda ljósmyndarinn hafði gert til að verðskulda svona tákn af minni hendi, en það hefur eflaust verið saklaust.

Svo setti ég inn nýjan dálk hérna til hægri með myndunum sem ég hef nennt að setja nýlega á netið. Vonum að það bætist mikið við í hann á næstunni. Og svo er einn nýr blogglinkur! Nornirnar eru hressar.

Orð helgarinnar: Super-nuclear-wedgie!
Lag dagsins: Remember me með Blueboy. Smá nostalgía. :)
Maggi.

Herra Hrísgrjón

Ég á miða á Damien Rice! Og ég er búinn að redda mér fríi á laugardeginum eftir tónleikana! Og ég þarf ekki að vinna núna á sunnudaginn eins og ég hélt og það er bústaður um helgina! Vúppí!!! Næstu tvær helgar verða skemmtilegar. :)
Lag dagsins: Ást með Ragnheiði Gröndal.
Maggi.

Oh happy day...

Í dag (s.s. í gær, þriðjudag) hringdi ég næstmerkilegasta símtal ævi minnar. Ég hrindi til Trailfinders á Piccadilly í London og talaði þar við Alice sem bókaði hvorki meira né minna en fimmtán flug fyrir mig og Bigga! Eða hún ætlar að minnsta kosti að gera sitt besta til að ferðin geti litið út eins og við vildum hafa hana. Eitthvað mun þó breytast, vonandi ekki allt of mikið, en það skiptir ekki öllu máli því núna getum við bara hallað okkur aftur og farið að hlakka til ferðarinnar! Þetta verður geggjað. Ég neita að trúa því að ég geti gert mér of háar vonir til þessarar ferðar því hún verður alveg brilliant. Svo er ónefndur maður jafnvel að spá í að fórna öllu til að geta komið með okkur í þetta ævintýr! Nefni engin nöfn að svo stöddu. :)
Maggi.

Around the world

Ég og Biggi ætlum að hringja til Bretlands á morgun og panta flugfarið okkar. Það er það síðasta sem við sem við þurfum að gera fyrir ferðina, amk af því stærsta. Við eigum að vísu eftir að redda vegabréfsáritunum til fjögurra landa en það ætti ekki að vera svo erfitt. Við leitum okkur svo bara upplýsinga á netinu eftir því sem nær dregur um þá staði sem skemmtilegt gæti verið að sjá. Annars ætlum við að spila þetta voðalega frjálslega, sjá til í hverju landi hvað við ætlum að gera og svona. Þetta verður geggjað. Vonandi þurfum við bara ekki að breyta ferðinni mikið eftir því hvað ferðaskrifstofan segir. Fingers crossed! :)
Lag dagsins: Into Dust með Mazzy Star.
Maggi.